με
, f(2)=3 και για την οποία ισχύει:f(xy)=f(x)f(y), για κάθε x και y στο N* .
Συντονιστές: cretanman, Demetres, polysot, achilleas, socrates, silouan
με
, f(2)=3 και για την οποία ισχύει:Α.Κυριακόπουλος έγραψε:Να αποδείξετε ότι δεν υπάρχει γνησίως αύξουσα συνάρτησημε
, f(2)=3 και για την οποία ισχύει:
f(xy)=f(x)f(y), για κάθε x και y στο N* .
(διότι f(3) φυσικός).
,
.
ήταν γνησίως αύξουσα τότε είναι φανερό ότι για οποιουσδήποτε φυσικούς αριθμούς
ισχύει
.
άρα
και επειδή
άρα πρέπει
.
άρα παίρνουμε
που δεν ισχύει για
άρα μένει η περίπτωση
(την οποία δεν κατάφερα να ολοκληρώσω διότι δεν είχα φτάσει ακόμη μέχρι το
).
με c real
, έπεται ότι
κι άρα
,
.
,Αλέξανδρε. Μπορούμε , καταρχήν ,να αποδείξουμε ότι f(3)=6. Πράγματι. Θέτουμε: f(3)=k. Έχουμε:cretanman έγραψε:Κύριε Λάμπρου με παρόμοιο τρόπο δούλεψα κι εγώ αλλά δεν κατάφερα μέχρι αυτή τη στιγμή να φτάσω σε άτοπο αν.
Συγκεκριμένα αν ηήταν γνησίως αύξουσα τότε είναι φανερό ότι για οποιουσδήποτε φυσικούς αριθμούς
ισχύει
.
Θέτουμε
Από την άλλη επειδή πρέπει (όπως γράψατε κι εσείς)άρα
και επειδή
άρα πρέπει
.
Όμως λόγω τηςάρα παίρνουμε
που δεν ισχύει για
άρα μένει η περίπτωση
(την οποία δεν κατάφερα να ολοκληρώσω διότι δεν είχα φτάσει ακόμη μέχρι το
).
Αλέξανδρος
(1).
(2).
. Έτσι έχουμε:
, δηλαδή:256<243, άτοπο.Αλέξανδρε, αξίζει ένα σχόλιο εδώ γιατί το f(3) = 6 με παίδεψε και μένα. Θέλω όμως να μοιραστώ με τη λέσχη μερικές σκέψεις που με οδήγησαν σε αυτό.cretanman έγραψε: αλλά δεν κατάφερα μέχρι αυτή τη στιγμή να φτάσω σε άτοπο αν.
και
που δίνουν ότι το f(3) κυμαίνεται στα 4, 5, 6, 7 και 8. Μεγάλο εύρος θα έλεγε κανείς. Πράγματι, όλες οι προσπάθειες με ανισώσεις έπεφταν στο κενό γιατί το μεν f(3)
4 παραήταν χαμηλό κάτω φράγμα και το f(3)
έπεφτε μεγάλο. Το ερώτημα ήταν λοιπόν, μπορούμε να στενέψουμε τα φράγματα; Αξίζει να ψάξουμε ή μήπως πελαγοδρομούμε άσκοπα; Έχω κανένα εχέγγυο ότι η τιμή του f(3) μπορεί να συμμαζευτεί;
και
για να μπορέσουμε να εκτιμήσουμε το f(3) με βάση το f(2). Ήδη το κάναμε μια φορά όταν είπαμε
.
. Ας ξεχάσουμε το "
" και ας δουλέψουμε με ισότητα για να δούμε "τι γίνεται". Εννοείται ότι πρέπει προς στιγμήν να ξεχάσουμε ότι m, n ακέραιοι.
. Λογαριθμίζουμε και διώχνουμε τα m, n. Προκύπτει
. Τώρα, με κομπιουτεράκι (!) βρήκα ότι
.
και δοκιμάζουμε αν μας κάνει. Αν όχι, πάμε πιο ψηλά... Κάπου θα βρούμε το ζητούμενο, αρκεί να μένουμε κοντά στο
.Mετα απο προσωπικο μηνυμα του Demetres γινομαι πιο αναλυτικος ως προς τα παραπανω ανεβαζοντας το παραπανω θεωρημα με την αποδειξη του.Ilias_Zad έγραψε:αξιζει να αναφερθει οτι και με μονο την συναρτησιακη σχεση περιοριζοντας την μαλιστα για φυσικους με gcd=1 ( δηλαδη πολλαπλασιαστικη ), την μονοτονια της f(και μαλιστα οχι την γνησια) και παιρνοντας ως συνολο αφιξεως το R+ απο γνωστο θεωρημα του erdos εχουμε πωςμε c real
Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης