Μαθηματικά Κατεύθυνσης 2011 (Γενικές Απόψεις)

[Βαγγελης Ναστος]

όταν αρχίσουμε να παίρνουμε στα χέρια μας τα πρώτα στοιχεία από τα διορθωμένα γραπτά των πανελληνίων θα καταλάβει ακόμα και ο πιο αδαής ότι δεν είναι μόνο τα παιδιά που απλά έχουν ξεχάσει το σπορ του διαβάσματος αλλά μάλλον η αποτυχία τους έχει βαθύτερα αίτια...

[ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ ΧΡΗΣΤΟΣ]

Έχω την εντύπωση ότι έχουμε χάσει τη μπάλα εδω μέσα....
στα Μαθηματικά Γ.Π ψάχναμε να μάθουμε ποιοί είναι στην Κεντρική Επιτροπή γιατί κάποιο από τα θέματα είχε αναρτηθεί σε κάποια ιστοσελίδα....
στα Μαθηματικά Κατευθυνσης διαβάζοντας τις δημοσιεύσεις διαπιστώνω ότι σχεδόν 2 θέματα έχουν λυθεί σε ανύποπτο χρόνο και καμαρώνουμε γι'αυτό...... άραγε η Κεντρική Επιτροπή τώρα δεν μας απασχολεί ποιά είναι;;;ή μήπως μας απασχολήσει όταν δούμε τελικά τα στατιστικά την φετινής βαθμολόγησης που τότε θα μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή και σωστά (μελαγχολικά;;) συμπεράσματα για την επιτυχία των φετινών θεμάτων....

[ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ]

Αρκετοί είναι οι συνάδελφοι που έκριναν ακατάλληλα τα θέματα των μαθηματικών κατεύθυνσης. Ας μας πει λοιπόν κάποιος, ποιας χρονιάς τα θέματα θεωρεί ότι ήταν πετυχημένα; Ή ας μας γράψει δύο δικά του θέματα (για τρίτο και τέταρτο θέμα) για να καταλάβουμε το πως αυτός τα φαντάζεται. Και να φροντίσει τα θέματα αυτά να μην είναι παρόμοια με κάποια από τα χιλιάδες που υπάρχουν σε τόσα βιβλία που κυκλοφορούν και το κυριώτερο να μην έχουν λάθη ή ατέλειες. Το να γκρινιάζουμε μόνο, χωρίς να δίνουμε συγκεκριμένες προτάσεις, δεν νομίζω να είναι σωστό. Για τα μαθηματικά γενικής παιδείας και εγώ αγανάκτησα αλλά εκεί έγιναν απαράδεκτες παρατυπίες (που δεν χρειάζεται να ξανααναφέρω).
Πιστεύω ότι όποιος και αν μας δώσει δείγμα θεμάτων, θα δεχθεί και θετικά αλλά και αρνητικά σχόλια, όπως συνέβη και με τα φετινά θέματα.

Καλό βράδυ,

Ιωάννου Δημήτρης

[cogito]

Συνάδελφοι, θεωρώ υποχρέωσή μου να συνεχίσω από εδώ αυτό το θέμα που άνοιξα αλλού και που όπως δείχνουν τα πράγματα πρέπει να αυτονομηθεί στο δικό του πεδίο συζήτησης. Θα ξεκαθαρίσω από την αρχή ότι:

Σπούδασα μεν μαθηματικός, απέκτησα το πτυχίο του μαθηματικού αλλά θεωρώ τον εαυτό μου μόνο δάσκαλο των Μαθηματικών. Υιοθετώ δηλαδή τη διαχωριστική γραμμή που θέτουν στο εξωτερικό ανάμεσα σε έναν Mathematician και έναν Teacher of Mathematics. Ο Mathematician είναι ερευνητής κυρίως και όχι … Ασκησιολόγος. Έχει σαν στόχο να ερευνά επισήμως και να εφαρμόζει τις γνώσεις του, είτε στον αφηρημένο χώρο των Μαθηματικών, είτε σε πεδία εφαρμογής τους όπως Στατιστική, Φυσική, Οικονομία, Μηχανική κ.λ.π. Ο Teacher of Mathematics είναι αυτό που εμείς έχουμε συνηθίσει εδώ στη χώρα μας να αποκαλούμε ως «Μαθηματικό», είναι μια παράδοση, που μας θέλει κάτι ανάμεσα σε τρελαμένους επιστήμονες, μοναχικούς καβαλάρηδες που τρέχουν στο κατόπι κάποιας Πλατωνικής Μαθηματικής Ιδέας – κάτι σαν Ιερό Δισκοπότηρο - και που προσπαθούν να πείσουν ότι τα Μαθηματικά θα πρέπει να είναι για τα παιδιά , τόσο κρυστάλλινα, γοητευτικά και χρήσιμα όσο είναι και για τους ίδιους.


Αλλά, κατά τον ρουν των γεγονότων, εγώ είμαι ένας δάσκαλος της Μαθηματικής Επιστήμης, μόνο τις καθημερινές, που υιοθετώ κρυφά και κονστρουκτιβιστικές αντιλήψεις. Όμως … τα Σαββατοκύριακα, αχ … τα Σαββατοκύριακα … απεκδύομαι τα ρούχα του δάσκαλου και του παιδαγωγού, ξεσκίζω τις κατασκευασιοκρατικές και ιντουσιονιστικές θεωρίες που μου περιορίζουν το μυαλό και το σώμα και … πουλάω την ψυχή μου στον … Πλάτωνα. Ναι! ΤΟ ΟΜΟΛΟΓΩ: γίνομαι κι εγώ ένας Πλατωνιστής που λατρεύει την Μεγάλη Αφήγηση, όχι αυτήν του μεταμοντέρνου Φρανσουά Λυοτάρ αλλά τη Μεγάλη Αφήγηση της Μεγάλης Μαθηματικής Ιδέας όπως την διατύπωσε ο Πλάτωνας. Γίνομαι ένα ... Πλατωνικό Τρολ. Έχω ονειρώξεις με την Έμυ Νέδερ και με την Υπατία. Κάνω βου-ντού (βρε πονηρή) με αλγεβρικές δομές υπό τη συνοδεία ήχων από έργα του Ιάννη Ξενάκη. Γουστάρω Μπολτζάνο, Ράσσελ, Μάντελμπροτ και Μπουρμπακί και μου τη σπάει ο Κούρτ Γκέντελ γιατί με τις μ…κίες του, ο σκατόψυχος, μου χαλάει το Ιδεατό, το ΑΠΟΛΥΤΟ ΟΝΕΙΡΟ… …………………… (Σε αυτό το σημείο χαμηλώνουν οι τόνοι) …………. Ωιμέέέέέέ΄!!!!!! ….. Διάγω διπλό βίο , λοιπόν! …. Είμαι ένας έκφυλος Μαθηματικός; Πατάω σε δύο βάρκες, μία υλιστική και μία ιδεαλιστική; … Είμαι στα όρια της καταστροφής; … Δεν υπάρχει σωτηρία; … Μήπως είμαι σχιζοφρενής ! ! ! ! ; ; ; … Ο ψυχαναλυτής μου δεν έχει διαγνώσει κάτι τέτοιο εκτός αν πήρε κι αυτός νύχτα το πτυχίο του… Λέτε να είναι Κομπογιαννίτης; Όσα λεφτά βγάζω από τα ιδιαίτερα τού τα σκάω, του άχρηστου… Τι κρίμα! Και να σκεφτείτε πως έχω γυναίκα και δυό παιδιά!... Φευ! (διαβάζεται «φεφ» και θα πει «ωιμέ», και «ωιμέ» θα πει «αλί και τρισαλί»…)


Συνάδελφοι, μεταξύ σοβαρού και αστείου, και μέσα από μια μικρή γκροτέσκο σουρεαλιστική έμπνευση της στιγμής προσπάθησα να απεικονίσω την διελκυστίνδα στην οποία είμαστε παγιδευμένοι – με την καλή έννοια, βέβαια – αρκετοί από εμάς. Είμαι πεπεισμένος ότι η νεότερη γενιά καθηγητών στα σχολεία βλέπει ότι ως δάσκαλοι των Μαθηματικών τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως ήταν στα νιάτα τους. Φυσικά κάτι ανάλογο εισπράττουν και οι συνάδελφοι που δουλεύουν στα φροντιστήρια ή στα ιδιαίτερα. Όμως είναι αλήθεια πως όσοι αγαπούν τη δουλειά τους, δηλαδή να διδάσκουν Μαθηματικά, η εμπειρία με τα παιδιά στο σχολείο είναι διαφορετικού τύπου. Αλλά νομίζω πως όσοι έχουν προβληματιστεί με το ερώτημα που αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μαθαίνουν Μαθηματικά θα είναι και αυτοί που θα μπορέσουν να με καταλάβουν καλύτερα. Προσωπικά με προβληματίζει καθημερινά το θέμα. Γι΄ αυτό και πασχίζω να ενημερωθώ για τις σύγχρονες θεωρίες μάθησης, να προσαρμόσω το μάθημά μου στα σύγχρονα δεδομένα, να βρω καινούριους τρόπους πιο ελκυστικούς, να κάνω το θεατρίνο και να παίξω «ρόλους» αν χρειαστεί, να στήσω Λέσχες Ανάγνωσης «Μαθηματικής Λογοτεχνίας» (το έχω κάνει 2 φορές) και πάνω από όλα να συζητάω με τους συναδέλφους τρόπους και μεθόδους που έχουν εφαρμόσει αυτοί για να κάνουν καλύτερο το μάθημά τους.

Συνάδελφοι, κακά τα ψέματα: υπάρχει μια πληθώρα ερευνών και στο δικό μας χώρο που έχει να κάνει με τις μεθόδους διδασκαλίας του μαθήματος μας. Γνωρίζω από πρώτο χέρι πως ένα σημαντικό μέρος συναδέλφων χαμογελά από ειρωνικά έως και απαξιωτικά όταν γίνεται συζήτηση για αυτές. Και καλά να χαμογελάνε μόνο, αλλά όταν φτάνουν στο σημείο να εξαντλούν την αυτοκριτική τους με δικαιολογίες της μορφής «εγώ τους τα έχω δείξει αυτά … τη δουλειά μου την έκαμα», τότε τι διάολο σκέφτονται όταν παίρνουν τα αποτελέσματα των τεστ και των διαγωνισμάτων; Είναι προφανές πως μόνο η μερίδα των πιο ανήσυχων συναδέλφων κάνει, μέσω της αξιολόγησης των μαθητών τους, ταυτόχρονα και τη δική τους αξιολόγηση. Οι περισσότεροι αρνούνται να δουν τα διαγωνίσματα ως μέσο αυτοαξιολόγησης. Μη νομίζετε: ο γράφων δεν αποτελεί πάντα φωτεινή εξαίρεση.

Μέσα από παρακολούθηση των συνεδρίων της ΕΜΕ, της ΕνΕΔιΜ, μέσα από ημερίδες και διημερίδες, μέσα από τις επιμορφωτικές μας συναντήσεις, μέσα από την ανάγνωση πρακτικών και ειδικών περιοδικών μπορεί κανείς να πάρει πολλές ιδέες για το τι κυκλοφορεί στην πιάτσα. Κατά τη γνώμη μου πολλές έρευνες είναι υπερτιμημένες. Όμως πάντα έχεις να πάρεις πράγματα από αυτές. Εγώ λοιπόν από την - μικρή για τους παλιότερους συναδέλφους – εμπειρία μου έχω καταλάβει ότι οι μαθητές μας δεν μαθαίνουν με τον ίδιο τρόπο που μαθαίναμε εμείς. Και το σημαντικότερο απ΄ όλα, δεν έχουν την ίδια ζέση. Πολύ κοινότυπο σας φαίνεται; Γκρινιάζετε αρκετοί από εσάς; «ας φάνε τα μούτρα τους», λέτε, ή «όποιος θέλει ας προσπαθήσει από νωρίς, κάποιοι τα καταφέρνουν και κάποιοι όχι» και διάφορα άλλα παρόμοια. Συνάδελφοι, αυτές οι κρίσεις είναι απαξιωτικές τόσο για τα ίδια τα παιδιά όσο και για εμάς τους ίδιους.

Στη δεκαετία του ’70 η γνώση και η μόρφωση είχε ιδιαίτερη αξία και οι τότε μαθητές κατέβαλαν ιδιαίτερες και σκληρές προσπάθειες για να τα καταφέρουν. Υπήρχε εξάλλου ένα όραμα για τον καθένα που θα τον οδηγούσε κάπου στη ζωή του. Καβάλαγε το όνειρο κι έφευγε. Άρα το σχολείο από μόνο του αποτελούσε και όχημα αλλά και αυταξία.
Στη δεκαετία του ’80 το όραμα έγινε πιο αχνό, αλλά η μόρφωση και το σχολείο εξακολουθούσαν να χαίρουν σεβασμού, εκτίμησης αλλά και μέσου επαγγελματικής αποκατάστασης για εμάς.
Στη δεκαετία του ’90 ο κόσμος που βιώνουν οι μαθητές γίνεται απείρως πιο περίπλοκος, οι παραστάσεις τους εξαιρετικά πλουσιότερες, οι «κινηματικές διαδικασίες αμφισβήτησης του σχολείου μέσω των καταλήψεων» παίρνουν το πάνω χέρι και η αξία της μόρφωσης στα μάτια των νέων αρχίζει να πνέει τα λοίσθια. Στα τέλη της δεκαετίας του ’90 η επίπλαστη ευμάρεια της νεοελληνικής κοινωνίας μέσω και του Μεγάλου Μύθου του Χρηματιστηρίου και των Ολυμπιακών, ρίχνει την αξία της μόρφωσης σε δεύτερη, τρίτη … νιοστή μοίρα.
Στη δεκαετία του 2000 οι νέοι σχηματίζουν στους εγκεφάλους τους περίπλοκα νευρωνικά δίκτυα, επικοινωνούν με νεολογισμούς, μουγκρίσματα, chating, sms, αυξάνουν τις δεξιότητές τους και το IQ τους με τα PS2, με τα PSP, τα Wii … Το "Μatrix" είναι ο αληθινός ψευδοσκόσμος στον οποίο παραπαίουν. Η ανεργία αυξάνει δραματικά, οι νέοι συνειδητοποιούν σε μέγιστο βαθμό ότι οι υψηλού επιπέδου σπουδές δεν τους εξασφαλίζουν απαραίτητα τον επιούσιο, μεγαλώνουν σε βίαιες κοινωνίες, μέσα σε διαζευγμένες, διαλυμένες έως και ανύπαρκτες οικογένειες. Οι καταλήψεις είναι το δικό μας φθινοπωρινό ραμαζάνι, το υπουργείο κονταίνει χρόνο με το χρόνο τη διάρκεια του σχολικού έτους κι εμείς … ;;;; εμείς…!!! χμ… καταντούμε δύσμοιροι διεκπεραιωτές της σχολικής ώρας. Κι ας έχουμε κάθε καλή πρόθεση, πολλοί έχουν κουραστεί, έχουν βαρεθεί, έχουν αποτραβηχτεί στα τυπικά τους καθήκοντα. Έχουν άποψη (και δικαίως) για το τι πρέπει να διδάξουν, τι ασκήσεις θα κάνουν κι ας δίνει πολλές φορές ιδιαίτερες οδηγίες το υπουργείο, σιγά μη ξέρουν αυτοί εκεί στα Παιδαγωγικά ινστιτούτα τους, στα υπουργεία τους, στους βυσματικούς τους θώκους … όλοι για τα οφίκια μόνο τρέχουν … Όλοι;…


Τα τελευταία δύο χρόνια το εισόδημα όλων μας μειώνεται, η δουλειά αρκετών από εμάς γίνεται όλο και λιγότερο αποδοτική (δικαιολογημένα ;…), τα παιδιά μας γίνονται πνευματικά και ψυχολογικά όλο και φτωχότερα, αντιμετωπίζοντας το φάσμα της ανεργίας και της φτώχειας μέσα στα ίδια τους τα σπίτια, πολλοί φροντιστές κάνουν «αμάν» για να πάρουν έστω και κάποια από τα δίδακτρα που τους χρωστάνε οι οικογένειες των μαθητών τους, κάποια φροντιστήρια θα βάλουν και λουκέτο, κάποια ιδιαίτερά σας δεν σας πληρώνουν αλλά δεν σας πάει καρδιά να τα παρατήσετε (και καλά κάνετε). Οι γονείς τρέχουν τα παιδιά στους παιδοψυχίατρους, τα παιδιά ζουν περνώντας ένα μεγάλο μέρος της μέρας τους στον ψηφιακό (ψευδο ; - )κόσμο τους, γράφουν με Greekglish και βασικά περιμένουν ένα βλέμμα από εμάς. Εμείς αποστρέφουμε ένοχα το δικό μας βλέμμα, τους κουνάμε με αυστηρότητα το δάχτυλο με απώτερο στόχο να τους διδάξουμε ότι «έτσι είναι» η ζωή, κι εμείς έτσι κοπιάσαμε (μόνο που εμείς είχαμε πιο χειροπιαστά όνειρα, εντάξει;) ότι τα υψηλού επιπέδου Μαθηματικά, τα αναγκαία για τις εξετάσεις τους δεν θα τα μάθουν στο σχολείο τους επειδή … απλά … έτσι είναι… ενώ παραδεχόμαστε με αισθήματα αθώας ενοχής ότι … δεν θα έπρεπε να είναι έτσι. Τους λέμε στο σχολείο θα πηγαίνεις για τι είναι υποχρεωτικό αλλά τα σχολικά βιβλία δεν αποτελούν παρά το infimum των απαιτούμενων γνώσεων, είναι μόνο το ψωμί πάνω στο οποίο θα σου αλείψουν τα βούτυρά τους οι καθηγητές σου, οι φροντιστές σου, οι ιδιαιτεράδες σου, οι συγγραφείς των βοηθημάτων…. Μέχρι πριν από δυο – τρία χρόνια υπήρχε και η Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη, κόπηκαν κι αυτά τα κονδύλια, φάτε την όσοι δεν έχετε άλλες πηγές, τι να κάνουμε; that’s life… Ο καθένας για πάρτη του κι ο θεός για όλους, right?

Τους λέμε κατάμουτρα, άμα δεν έχεις φράγκα απλά τη γ…ες. ΟΚ, δεν τρέχει μία … «πίνει μπάφους και παίζει Pro” αυτή η γενιά που σε ξιφουλκεί στα μάτια για τον Γρηγορόπουλο που έχασε, για τη χαμένη ζωή που βλέπει μπροστά της, για την Ελλαδίτσα που έκανε τον κύκλο της μέσα από σπασμένα μάρμαρα και αγάλματα, που «πρέπει να πεθάνει γρήγορα γιατί η αγωνία κρατάει πολύ και κάνει πολύ θόρυβο» όπως είπε και ο αείμνηστος Βέγγος πριν από 15 χρόνια στο αριστούργημα του Αγγελόπουλου το «Βλέμμα του Οδυσσέα».

Αυτοί που έχουν γονείς καθηγητές δεν θα χαθούν, σύμφωνοι, κι εγώ πιστεύω ότι τα παιδιά μου ανήκουν στο πεδίο ορισμού της αυτοεκπληρούμενης πρηφητείας που λέει ότι θα σπουδάσουν (μεταξύ μας: ακόμα δεν ξέρω γιατί…) Και τα δικά σας τα παιδιά, συνάδελφοι, γράφουν και θα συνεχίσουν να γράφουν καλά στις Πανελλήνιες, τουλάχιστον, με βάση το νόμο των Μεγάλων Αριθμών.
Κι εσείς, κύριοι συγγραφείς που διόλου δεν υποτιμώ ούτε την επιστημονική και διδακτική συνεισφορά σας αλλά – ας μην κρυβόμαστε – ούτε και την επιρροή σας στη διαμόρφωση των θεμάτων, μην βαυκαλίζεστε μόνο με τις προβλέψεις σας και με τις επιβεβαιώσεις των προγνωστικών σας. Παραδέχομαι ότι κι εγώ, όπως και όλοι μας, είμαστε θύματα αυτής της νοοτροπίας αφού και στο δικό μου σπίτι ο αριθμός των βοηθημάτων που έχω υπερβαίνει τα 100 - ε, ρε τριπάκι….
Κι εσείς αγαπητά αιώνια στελέχη της ΕΜΕ, δε λέω, κάνετε την προσπάθειά σας αλλά εκτιμώ ότι υποδόρια, άλλα πράγματα σας καίνε… δεν μου λεν τίποτα τα συχαρίκια ορισμένων πρεσβύτερων προς τα μέλη της Επιτροπής Εξετάσεων, - ή μήπως πρέπει να μας λένε κάτι;…
Κι εσείς κύριοι συνάδελφοι που καλοπροαίρετα ανακαλύψατε αυτοστιγμεί τη σελίδα, τον τόμο και τη χρονιά έκδοσης των βιβλίων, και των τεφτεριών, και των σημειώσεων των θεμάτων που προτάθηκαν ή λύθηκαν τουλάχιστον μία φορά και που σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με τα θέματα που μπήκαν στις Πανελλαδικές εξετάσεις, συγχαρητήρια, είστε πολύ καλοί γνώστες της έντυπης και Διαδικτυακής Μαθηματικής βιβλιογραφίας. Και βέβαια, αφού ένα θέμα έχει προταθεί ήδη στη βιβλιογραφία από την ΕΜΕ, τον Πουανκαρέ, τον Φερμά ή τον Απολλώνιο, εντάξει, ΟΛΑ ΚΑΛΑ!...

Στ΄ αλήθεια δε μου λένε τίποτα όλα αυτά. Και πάρτε το χαμπάρι, σας ορκίζομαι ότι δεν λένε απολύτως τίποτα ούτε στους περισσότερους υποψήφιους. Ακόμα κι αυτοί που αριστεύουν ζούνε τη χαρά της επιτυχίας αλλά δεν βιώνουν τη χαρά του μεγάλου ονείρου. Στο βάθος γνωρίζουν πολύ καλά σε τι ακριβώς (και ακριβό) οφείλουν την επιτυχία τους. Οι υποψήφιοι ως πρώιμοι απόκληροι ενός συστήματος σιχτιρίζουν όλο αυτό που μέσα μας σιχτιρίζουμε αλλά έξω μας συντηρούμε οι περισσότεροι από εμάς. Διορίστηκα μέσω ΑΣΕΠ βαθμολογούμενος τότε με 94 στα Μαθηματικά και σας λέω ότι έλυνα το χθεσινό μακρόσυρτο 3ο Ζήτημα των Μαθηματικών Κατεύθυνσης για τρία τουλάχιστον τέταρτα. Αφιέρωσα άλλη μισή ώρα στο 4ο προσπαθώντας να δώσω άλλη λύση στο τελευταίο υποερώτημα γιατί πίστευα ότι η παραγοντική ολοκλήρωση, με βάσεις τις συστάσεις του Υπουργείου, είναι εκτός ύλης κι ας τη δίδαξα σε υποψήφιους. Χάρηκα πάρα πολύ που βγήκαν συνάδελφοι και παραδέχθηκαν ότι τους δυσκόλεψαν τα δύο τελευταία θέματα, δεν είναι ντροπή, αγαπητοί συνάδελφοι και , προπαντός, αγαπητά μέλη της γερουσίας που σκορπάτε αφειδώς συγχαρητήρια στην Επιτροπή εξετάσεων, αγαπητοί συγγραφείς που περηφανεύεστε για τις πετυχημένες προγνώσεις σας. ΟΚ, τι να κάνουμε, μερικοί φαίνεται πως δε στροφάρουμε και πολύ γρήγορα.


Ναι, συνάδελφοι, είμαι θυμωμένος και αγανακτισμένος γιατί ένα μέρος της επιστημονικά αξιόλογης κοινότητάς μας εξακολουθεί να φορά παρωπίδες, για να μην χρησιμοποιήσω κακές λέξεις και μου βάλουν πιπέρι στο στόμα. Δεν δείχνει να το ενδιαφέρει κάτω από ποιες συνθήκες διεξάγονται οι Πανελλαδικές, κάτω από ποιες συνθήκες αποκλείεται για οικονομικούς λόγους σήμερα (και εννοώ αποκλειστικά σήμερα, εν έτει 2 μετά Δ.Ν.Τ.) ένα μέρος των παιδιών μας. Δεν μας αγγίζει, σαν καθηγητές και σαν παιδαγωγούς, το γεγονός ότι τα κακόμοιρα τρώνε το ένα χαστούκι μετά το άλλο; Και δεν μιλάω μόνο για όλα αυτά που ακροθιγώς σκιαγράφησα αλλά και για τα χιλιάδες εκείνα πράγματα που ο καθένας βάζει στο νου του ή, ακόμα χειρότερα, για τα πράγματα εκείνα που βλέπει καθημερινά στους δικούς του μαθητές. Δεν είναι δικά μας θέματα αυτά; Τι είμαστε, δηλαδή; χειριστές του μαυροπίνακα ή και του Interactive πίνακα; Απλοί μεταπράτες Μαθηματικής γνώσης; Ασκησιολόγοι; Κριτές θεμάτων; Τι;...

Ξέρω καλά ότι ένα μεγάλο μέρος από όλους εμάς δεν κάνουν μόνο αυτή τη δουλειά. Αυτούς που έχουν κουραστεί με τα χρόνια, τους δικαιολογώ, ονειρεύονταν ότι θα αποστρατεύονταν σιγά – σιγά υπό καλύτερους όρους και με περίσσιο κλέος, παρ΄ όλα αυτά οι περισσότεροι την παλεύουν με αξιοπρέπεια. Αλλά αυτούς που είναι ενεργοί, δραστήριοι, ζωντανοί μέσα κι έξω από την τάξη τους, δεν τους δικαιολογώ να μην δραστηριοποιούνται. Ούτε κι εμένα δικαιολογώ. Μα πρέπει να φωνάξω για να τα ακούσω κι εγώ, γιατί έχουμε χρέος να νοιαστούμε για τα παιδιά αυτά, γιατί είναι δικά μας παιδιά, γιατί έχουμε κι εμείς παιδιά. Κι αν τα δικά μου παιδιά έχουν τη τύχη να έχουν εμένα ως βοηθό στα Μαθηματικά, όπως, καλή ώρα, τα παιδάκια εκείνα που είναι μέλη της κοινότητάς μας και ισχυρίζονται ότι δεν συνάντησαν δυσκολίες (καταλαβαίνουμε νομίζω όλοι γιατί … του χρόνου θα βάλω κι εγώ την κόρη μου στο Mathematica και θα τη βάλω να μας κάνει και “like” στο Facebook και να μας λύνει και πρωτότυπα θέματα … θα το κάνω, μη γελάτε…) αυτό δεν απαντάει στο ερώτημα: «και τι θα γίνει με τα υπόλοιπα που δεν έχουν ευκαιρίες;». Το πρόβλημά μας δεν είναι το αν θα γίνουν όλοι γιατροί, δικηγόροι ή Μηχανικοί - αλήθεια τις ζηλεύετε ακόμα αυτές τις δουλειές;. Το ζήτημα είναι αν μπορούμε να τους βοηθήσουμε να μπορούν να είναι όλοι χρήσιμοι σε όλα τα επίπεδα. Και όπως ξέρετε, άσχετα από τις σπουδές τους, οι ιδιαίτερες συνθήκες στις οποίες μεγαλώνουν δεν τους κάνουν ούτε χρήσιμους ούτε άχρηστους: τους κάνουν απελπισμένους. Και οι Πανελλαδικές και ο τρόπος που αυτές σήμερα διεξάγονται, τα θέματα, η διαδικασία, η προχειρότητα, συνιστούν έναν, αντικειμενικό βέβαια, Καιάδα.


Συνάδελφοι, θα οδηγήσω την μακροσκελή και μη γραμμική παρέμβασή μου στο ζήτημα εκείνο το οποίο κρίνω ότι θα αξίζει να συζητήσουμε είτε σε αυτό το topic είτε σε άλλα μελλοντικά. Δεν έχω απαντήσει ως καθηγητής Μαθηματικών στο ερώτημα ποια Μαθηματικά πρέπει να διδάσκουμε στα παιδιά μας και για ποιο λόγο, εν ολίγοις, σε τι θα τους χρησιμεύσουν. Πόσοι το έχετε σκιαγραφήσει; Προσπαθούμε να διδάξουμε σε αυτή τη γενιά την χρήσιμη και ουσιαστική Μαθηματική γνώση, ή το υπουργείο και το (πάλαι ποτε) Παιδαγωγικό Ινστιτούτο μας δίνει την διδακτέα ύλη κλείνοντας μας το μάτι με νόημα: «αυτήν ξέρετε, αυτήν εμπιστεύεστε»; …

Και μιλάω πάντα από την άποψη της χρησιμότητας (μην την μπερδεύετε με την πρακτική εφαρμογή). Τα Μαθηματικά μπορεί να είναι μέρος της παγκόσμιας κουλτούρας μας αλλά κάθε χρόνο διπλασιάζεται περίπου η πρωτότυπη Μαθηματική γνώση που δημοσιεύεται. Άραγε, έχουμε στη διάθεση μας συγκεκριμένες έρευνες που δείχνουν ότι αυτή η διδακτέα ύλη που έχουμε στα χέρια μας εξασφαλίζει, προς ώρας τουλάχιστον, το περιεχόμενο αυτό που έχουν και θα έχουν ανάγκη οι νέες γενιές, είτε σε επίπεδο ανάπτυξης εγκεφαλικών συνάψεων, είτε σε επίπεδο κουλτούρας, είτε σε χρηστικό επίπεδο; Γιατί δεν πειραματιζόμαστε με Μαθηματικά μοντέλα που έχουν εφαρμοσιμότητα στην καθημερινή μας ζωή; (λέμε τώρα…) Γιατί, ας πούμε δεν διδάσκουμε την πραγματική γεωμετρία της φύσης, την Γεωμετρία των Fractals; (λέμε τώρα…) Γιατί δεν κάνουμε μια εισαγωγή στη Θεωρία Παιγνίων ώστε να ψυλλιαστούν οι νέοι μας κάνα καινούριο χρηματιστηριακό προϊόν τύπου swap σαν κι αυτό που εμπνεύστηκαν μαθηματικοί στην Αμέρικα και που οδήγησε τον κόσμο στην καταστροφή ενώ έσωσε κάποιες εταιρίες; (λέμε τώρα…).
Δεν είναι συζήτηση της πλάκας ούτε της πολυτέλειας, όλα αυτά, δεν είμαι ο πρώτος που τα προτείνει, οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ το ξέρουν. Τα πράγματα μεταβάλλονται με ιλιγγιώδεις απρόβλεπτους ρυθμούς, μια πεταλούδα στο Πεκίνο φέρνει τυφώνα στο Σικάγο, μια καμαριέρα σε ξενοδοχείο του Μανχάτταν φέρνει πανικό στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και στην Γαλλική προεδρία … και λοιπά και λοιπά. Κι εμείς θα συνεχίζουμε να παίζουμε … Μαθηματικά και θα συνεχίσουμε να αξιολογούμε τα βλαστάρια μας με τα ίδια κριτήρια όπως τα είχαμε θεσπίσει στη συνείδησή μας και στις παραδόσεις μας από πάππου προς πάππου; (λέμε τώρα…)


Δεν λυπάμαι αν στενοχώρησα κάποιους, λυπάμαι πραγματικά αν απογοητεύουμε με τη στάση μας και την ομφαλοσκόπησή μας τη νέα γενιά, τους μαθητές μας, τα παιδιά μας. Θέλω με τα Μαθηματικά μας και με τη συνολική μας στάση να νιώθω ότι κάπως συμβάλλουμε κι εμείς ώστε να κάνουμε τον τόπο μας καλύτερο - πριν τον διαφαινόμενο επιθανάτιο ρόγχο του. Ας συμβάλλει ο κάθε Δάσκαλος των Μαθηματικών με τη δική του θέση και δράση και – γιατί όχι; - με τα δικά του ιδεολογήματα, αλλά χωρίς ιδεοληψίες. Ας πάρουμε χαρά από τη χαρά των παιδιών, ας κάνουν το ίδιο με τον τρόπο τους και τα μέλη της Επιτροπής Εξετάσεων, ας σεβαστούν το ζόφο ολωνών μας και τότε θα εισπράξουν οι επίτροποι και τα δικά μου συγχαρητήρια.

Με αισθήματα αγάπης προς την κοινότητά μας

Αντώνης Περιβολάκης

[ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ]

Αντώνη, καλημέρα. Διάβασα με μεγάλη προσοχή τα όσα γράφεις. Δεν νομίζω ότι θα υπάρξει κάποιος που θα διαφωνήσει. Πιστεύω και εγώ ότι η δική μου γενιά (η γενιά των πενηντάρηδων και πάνω) είναι εκείνη που με τις πράξεις και τις επιλογές της, κατάντησε την χώρα μας "κόλαση" και υποθήκευσε το μέλλον των νέων. Πιστεύω και εγώ όπως και πολλοί άλλοι ότι οι απαιτήσεις των θεμάτων στις πανελλήνιες είναι πολύ αυξημένες. Πολλές φορές έχω πει, ότι για να γράψει ένας μαθητής καλά, πρέπει να γνωρίζει όλα όσα γνωρίζουμε και εμείς οι δάσκαλοί του (πάνω στην συγκεκριμένη ύλη). Και μου έχει τύχει πολλές φορές, μαθητής να βρίσκει πιο γρήγορα την λύση σε κάποιο θέμα από εμένα ή να βρίσκει καλύτερο τρόπο λύσης.
Τα φετινά θέματα λοιπόν, τα κρίναμε με βάση αυτό το δεδομένο (που κακώς βέβαια υπάρχει). Και τα κρίναμε και με βάση το ότι πολλές φορές στο παρελθόν είχαν τεθεί θέματα με λάθη, πλεονασμούς και προχειρότητες.
Προσωπικά, θεωρώ ότι ο τρόπος εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι ΛΑΘΟΣ. Εξετάζει τον μαθητή σε ύλη μόνο της Γ τάξης και είναι φυσικό να είναι τόσο δύσκολα τα θέματα. Καλύτερα η εξέταση να ήταν στην ύλη που έχει διδαχθεί στο Γυμνάσιο και το Λύκειο και τα θέματα να ήταν παρόμοια με αυτά που θα υπήρχαν στα σχολικά βιβλία.

Φιλικά,

Ιωάννου Δημήτρης

Ιστιαία Ευβοίας

[chris_gatos]

Καλημέρα.
Κύριε Περιβολάκη δε διαφωνώ σε τίποτα απ'όλα αυτά που αναπτύξατε.Το μεγάλο μου ερώτημα είναι γιατί
περιμένατε να συμμετέχετε στο φόρουμ αυτήν την χρονική στιγμή,των πανελλαδικών εξετάσεων.
Ειλικρινά,λόγω συχνής παρουσίας προσπαθώ(μάταια όμως αρκετές φορές) να ψυχολογήσω τον καθένα(και τον εαυτό μου φυσικά).
Επίσης με ενδιαφέρει και η αντίληψη που έχει ο οποιοσδήποτε για το φόρουμ και τις διαδικασίες του.
Γιατί;Απλά απο ενδιαφέρον,όσον αφορά την ανθρώπινη και συναδελφική συμπεριφορά.
Όταν θα βγάλω άκρη(γιατί κρατάω σημειώσεις),τότε θα δημοσιεύσω το πορισμά μου και θα φροντίσω να το διανθίσω με
μπόλικο χιούμορ.
Δε θα ήταν ωραιότερο να συμμετέχετε(όχι μόνον εσείς) όλοι,πιό συχνά στις διαδικασίες της κοινότητας,είτε
ασχολούμενοι με την επίλυση ασκήσεων,είτε με την παρουσίαση ασκήσεων,ενδιαφέροντων γεγονότων,σχολιασμών,εκδηλώσεων
(υπάρχουν πολλά που μπορεί να κάνει κανένας εδώ μέσα) από το να βγαίνετε μία φορά το χρόνο και να προσπαθείτε να
κατακεραυνώσετε το μοναδικό ίσως αξιοκρατικό θεσμό επιλογής στον ελληνικό χώρο;
Σας περιμένω,μαζί με την κόρη σας στο εγγύτατο μέλλον.
Mε εκτίμηση
Χ.Κυριαζής(κεραμιδόγατος)

[dijkstra]

Παρακολουθώ και εγώ την κουβέντα και θα ήθελα να πω μερικά πράγματα.
Θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι τα θέματα των μαθηματικών που μπαίνουν στις κατευθύνσεις είναι πολύ πιο εύκολα και πολύ πιο αναμενόμενα από αυτά που έμπαιναν στις Δέσμες. Μαθητές που τώρα γράφουν ακόμα και 18, στις Δέσμες δεν θα έγραφαν ούτε 10. Δυστυχώς σήμερα ένας μαθητής ο οποίος έχει ξεσκονίσει ένα καλό βοήθημα και έχει και καλό "καθοδηγητή" έχει πολύ καλές πιθανότητες να γράψει ανεξάρτητα πόσο καλός είναι.
Άρα τα πρωτότυπα θέματα έχουν σαν στόχο να βοηθήσουν τα παιδιά που σκέφτονται αλλά δεν έχουν καλή ή καθόλου καθοδήγηση να ξεχωρίσουν από εκείνα που ξέρουν πολύ καλά να λύνουν όλες τις τυποποιημένες ασκήσεις που κυκλοφορούν στο "εμπόριο". Εδώ να πω ότι διαφωνώ με επιχειρήματα τύπου "λόγω κρίσης ή ΔΝΤ να μπαίνουν βατά θέματα επειδή η κοινωνία είναι άδικη κλπ". Θα πρέπει να μπαίνουν δύσκολα αλλά τέτοιου στυλ που να μπορεί να τα λύσει ένα παιδί που είναι καλός στα μαθηματικά έχει δυνατότητες σκέφτεται αλλά δεν έχει καθοδήγηση.
Δηλαδή το δικό μου σκεπτικό είναι ότι τα θέματα πρέπει να μπορούν να λυθούν από μαθητές που έχουν κατανοήσει τις βασικές έννοιες και έχουν κριτική ικανότητα και μπορούν να αντιμετωπίσουν πρωτότυπα θέματα και όχι από αυτούς που αναφέρονται ως καλά προετοιμασμένοι
Φαντάζεστε λοιπόν ότι όταν πρωτοείδα τα θέματα και ειδικά το 4ο αναφώνησα "Επιτέλους μια φορά μπήκαν σοβαρά θέματα και θα ξεχωρίσουν αυτοί που αξίζουν". Όταν όμως έκατσα να τα λύσω τότε πραγματικά άλλαξα γνώμη. Να σημειώσω εδώ ότι είμαι αρκετά άπειρος καθηγητής όσον αφορά τα μαθηματικά με τα οποία ξεκίνησα να ασχολούμαι πρόσφατα οπότε δεν έχω ιδέα από το μάθημα και δεν ξέρω τα "τρυκ" με τα οποία λύνονται κάποιες ασκήσεις.
Έχω λοιπόν να κάνω τα εξής σχόλια

1. Δεν υπάρχει κατά τη γνώμη μου περίπτωση για έναν σκεπτόμενο μαθητή που δεν έχει λύσει αντίστοιχες ασκήσεις να προλάβει να λύσει όλα αυτά μέσα σε 3 ώρες. Ποιοι μπορούσαν να τα λύσουν λοιπόν? Μα οι καλά προετοιμασμένοι. Αυτοί που έχουν λύσει αντίστοιχα θέματα και απλά έγραψαν τις λύσεις.
2. Στο θέμα Γ δεν συμφωνείτε ότι σαν σύλληψη δεν ήταν δύσκολο, αλλά υπήρχαν χίλια 2 σημεία από τα οποία μπορούσε ένας μαθητής να χάσει μόρια? πολλές λεπτομέρειες. Εδώ εξετάζεται η σκέψη του μαθητή ή η τυπικότητά του? Ποιοι μαθητές θα πάρουν άριστα στο θέμα αυτό? αυτοί που σκέφτονται και έχουν κατανόηση ή αυτοί που έχουν καλό καθοδηγητή και "ξέρουν" τι πρέπει να γράψουν και πως πρέπει να το γράψουν ?
3. Στο θέμα Δ αλήθεια είστε περήφανοι εδώ στο φόρουμ που πιάσατε το θέμα? δηλαδή οι μαθητές που δεν παρακολουθούν το φόρουμ τι είναι? παιδιά ενός κατώτερου Θεού? Νομίζω λίγη σοβαρότητα και συστολή δεν θα έβλαπτε. Δηλαδή το ότι ένα θέμα στα γενικής παιδείας υπήρχε στο διαδίκτυο στο σάιτ ενός δημόσιου σχολείου ενόχλησε. Το ότι τα 2 δύσκολα ερωτήματα του Δ, κυρίως το 4ο υπήρχαν λυμένα στο φόρουμ δεν ενόχλησε κανέναν έτσι?
4. Τέλος το θέμα Δ το 4ο πραγματικά το θεωρώ απαράδεκτο θέμα και ο λόγος είναι αυτός που αναφέρει και ο κύριος Λάμπρου. Προσωπικά μόλις το είδα έκανα αμέσως παραγοντική, ξέρετε γιατί? Γιατί έχω φρέσκο το πτυχίο των μαθηματικών και ξέρω πολύ καλά ότι το ολοκλήρωμα της δεν υπολογίζεται. Και ρωτάω εδώ: Ποιοι μαθητές πρόλαβαν μέσα στο χρόνο που τους δινόταν να σκεφτούν ότι αυτό είναι δύσκολο να λυθεί και να το πάνε με παραγοντική? Μα φυσικά οι καλά προετοιμασμένοι οι οποίοι αν τους ρωτήσεις γιατί έκαναν παραγοντική η απάντηση που θα δώσουν είναι ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΤΣΙ ΛΥΝΟΝΤΑΙ
Τέτοιους μαθητές θέλουμε? Νομίζω ότι αν το μάθημα βαδίσει σε αυτόν τον δρόμο σε λίγο καιρό δεν θα διαφέρει και πολύ από τα θρησκευτικά αφού οι μαθητές θα μαθαίνουν συγκεκριμένα δόγματα-συνταγές για να λύνουν ασκήσεις χωρίς να καταλαβαίνουν το γιατί.

Άρα λοιπόν μην κοροιδευόμαστε τα θέματα δεν ήταν για σκεπτόμενους μαθητές οι οποίοι δεν είχαν καθοδήγηση. Αυτοί οι μαθητές δεν έχουν καμία τύχη. Τα θέματα απευθύνονταν σε μαθητές οι οποίοι είχαν καλό καθοδηγητή και ήταν καλά προετοιμασμένοι

Τέλος νομίζω ότι πρέπει να ντρέπεται ο κύριος που βγήκε στη ΝΕΤ και μίλαγε για τα καλύτερα θέματα που έχουν πέσει ποτέ.

Επειδή καταλαβαίνω ότι αυτοί που είναι στην επιτροπή τα ακούν πάντα, ότι και να κάνουν θα πω το εξής. Εμένα δεν με ενόχλησε η παρένθεση που ξέχασαν στα μαθηματικά γενικής ούτε το παραπάνω δεδομένο. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι υπάρχει απίστευτη πίεση γιατί σε ένα βράδυ πρέπει να βγάλουν 2 σειρές θεμάτων. Αυτό θα πρέπει να το κατανοήσουμε όλοι και να μπούμε στη θέση τους. Άρα τα λάθη είναι ανθρώπινα, πάντα κάτι μπορεί να ξεφύγει. Σε αυτό δεν μπορούμε να του κρίνουμε.
Εγώ τους κρίνω όσον αφορά την φιλοσοφία τους. Και κατά τη γνώμη μου είναι απαράδεκτη η φιλοσοφία των θεμάτων που απευθύνονται σε καλά προετοιμασμενούς μαθητές οι οποίοι έχουν εκπαιδευτεί να λύνουν άπειρες ασκήσεις (που μοιάζουν φυσικά) σε πολύ λίγο χρόνο.

[chris_gatos]

Παρακολουθώ και εγώ την κουβέντα και θα ήθελα να πω μερικά πράγματα.
Θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι τα θέματα των μαθηματικών που μπαίνουν στις κατευθύνσεις είναι πολύ πιο εύκολα και πολύ πιο αναμενόμενα από αυτά που έμπαιναν στις Δέσμες. Μαθητές που τώρα γράφουν ακόμα και 18, στις Δέσμες δεν θα έγραφαν ούτε 10. Δυστυχώς σήμερα ένας μαθητής ο οποίος έχει ξεσκονίσει ένα καλό βοήθημα και έχει και καλό "καθοδηγητή" έχει πολύ καλές πιθανότητες να γράψει ανεξάρτητα πόσο καλός είναι.
Άρα τα πρωτότυπα θέματα έχουν σαν στόχο να βοηθήσουν τα παιδιά που σκέφτονται αλλά δεν έχουν καλή ή καθόλου καθοδήγηση να ξεχωρίσουν από εκείνα που ξέρουν πολύ καλά να λύνουν όλες τις τυποποιημένες ασκήσεις που κυκλοφορούν στο "εμπόριο". Εδώ να πω ότι διαφωνώ με επιχειρήματα τύπου "λόγω κρίσης ή ΔΝΤ να μπαίνουν βατά θέματα επειδή η κοινωνία είναι άδικη κλπ". Θα πρέπει να μπαίνουν δύσκολα αλλά τέτοιου στυλ που να μπορεί να τα λύσει ένα παιδί που είναι καλός στα μαθηματικά έχει δυνατότητες σκέφτεται αλλά δεν έχει καθοδήγηση.
Δηλαδή το δικό μου σκεπτικό είναι ότι τα θέματα πρέπει να μπορούν να λυθούν από μαθητές που έχουν κατανοήσει τις βασικές έννοιες και έχουν κριτική ικανότητα και μπορούν να αντιμετωπίσουν πρωτότυπα θέματα και όχι από αυτούς που αναφέρονται ως καλά προετοιμασμένοι
Φαντάζεστε λοιπόν ότι όταν πρωτοείδα τα θέματα και ειδικά το 4ο αναφώνησα "Επιτέλους μια φορά μπήκαν σοβαρά θέματα και θα ξεχωρίσουν αυτοί που αξίζουν". Όταν όμως έκατσα να τα λύσω τότε πραγματικά άλλαξα γνώμη. Να σημειώσω εδώ ότι είμαι αρκετά άπειρος καθηγητής όσον αφορά τα μαθηματικά με τα οποία ξεκίνησα να ασχολούμαι πρόσφατα οπότε δεν έχω ιδέα από το μάθημα και δεν ξέρω τα "τρυκ" με τα οποία λύνονται κάποιες ασκήσεις.
Έχω λοιπόν να κάνω τα εξής σχόλια

1. Δεν υπάρχει κατά τη γνώμη μου περίπτωση για έναν σκεπτόμενο μαθητή που δεν έχει λύσει αντίστοιχες ασκήσεις να προλάβει να λύσει όλα αυτά μέσα σε 3 ώρες. Ποιοι μπορούσαν να τα λύσουν λοιπόν? Μα οι καλά προετοιμασμένοι. Αυτοί που έχουν λύσει αντίστοιχα θέματα και απλά έγραψαν τις λύσεις.
2. Στο θέμα Γ δεν συμφωνείτε ότι σαν σύλληψη δεν ήταν δύσκολο, αλλά υπήρχαν χίλια 2 σημεία από τα οποία μπορούσε ένας μαθητής να χάσει μόρια? πολλές λεπτομέρειες. Εδώ εξετάζεται η σκέψη του μαθητή ή η τυπικότητά του? Ποιοι μαθητές θα πάρουν άριστα στο θέμα αυτό? αυτοί που σκέφτονται και έχουν κατανόηση ή αυτοί που έχουν καλό καθοδηγητή και "ξέρουν" τι πρέπει να γράψουν και πως πρέπει να το γράψουν ?
3. Στο θέμα Δ αλήθεια είστε περήφανοι εδώ στο φόρουμ που πιάσατε το θέμα? δηλαδή οι μαθητές που δεν παρακολουθούν το φόρουμ τι είναι? παιδιά ενός κατώτερου Θεού? Νομίζω λίγη σοβαρότητα και συστολή δεν θα έβλαπτε. Δηλαδή το ότι ένα θέμα στα γενικής παιδείας υπήρχε στο διαδίκτυο στο σάιτ ενός δημόσιου σχολείου ενόχλησε. Το ότι τα 2 δύσκολα ερωτήματα του Δ, κυρίως το 4ο υπήρχαν λυμένα στο φόρουμ δεν ενόχλησε κανέναν έτσι?
4. Τέλος το θέμα Δ το 4ο πραγματικά το θεωρώ απαράδεκτο θέμα και ο λόγος είναι αυτός που αναφέρει και ο κύριος Λάμπρου. Προσωπικά μόλις το είδα έκανα αμέσως παραγοντική, ξέρετε γιατί? Γιατί έχω φρέσκο το πτυχίο των μαθηματικών και ξέρω πολύ καλά ότι το ολοκλήρωμα της δεν υπολογίζεται. Και ρωτάω εδώ: Ποιοι μαθητές πρόλαβαν μέσα στο χρόνο που τους δινόταν να σκεφτούν ότι αυτό είναι δύσκολο να λυθεί και να το πάνε με παραγοντική? Μα φυσικά οι καλά προετοιμασμένοι οι οποίοι αν τους ρωτήσεις γιατί έκαναν παραγοντική η απάντηση που θα δώσουν είναι ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΕΤΣΙ ΛΥΝΟΝΤΑΙ
Τέτοιους μαθητές θέλουμε? Νομίζω ότι αν το μάθημα βαδίσει σε αυτόν τον δρόμο σε λίγο καιρό δεν θα διαφέρει και πολύ από τα θρησκευτικά αφού οι μαθητές θα μαθαίνουν συγκεκριμένα δόγματα-συνταγές για να λύνουν ασκήσεις χωρίς να καταλαβαίνουν το γιατί.

Άρα λοιπόν μην κοροιδευόμαστε τα θέματα δεν ήταν για σκεπτόμενους μαθητές οι οποίοι δεν είχαν καθοδήγηση. Αυτοί οι μαθητές δεν έχουν καμία τύχη. Τα θέματα απευθύνονταν σε μαθητές οι οποίοι είχαν καλό καθοδηγητή και ήταν καλά προετοιμασμένοι

Τέλος νομίζω ότι πρέπει να ντρέπεται ο κύριος που βγήκε στη ΝΕΤ και μίλαγε για τα καλύτερα θέματα που έχουν πέσει ποτέ.

Επειδή καταλαβαίνω ότι αυτοί που είναι στην επιτροπή τα ακούν πάντα, ότι και να κάνουν θα πω το εξής. Εμένα δεν με ενόχλησε η παρένθεση που ξέχασαν στα μαθηματικά γενικής ούτε το παραπάνω δεδομένο. Πρέπει να αντιληφθούμε ότι υπάρχει απίστευτη πίεση γιατί σε ένα βράδυ πρέπει να βγάλουν 2 σειρές θεμάτων. Αυτό θα πρέπει να το κατανοήσουμε όλοι και να μπούμε στη θέση τους. Άρα τα λάθη είναι ανθρώπινα, πάντα κάτι μπορεί να ξεφύγει. Σε αυτό δεν μπορούμε να του κρίνουμε.
Εγώ τους κρίνω όσον αφορά την φιλοσοφία τους. Και κατά τη γνώμη μου είναι απαράδεκτη η φιλοσοφία των θεμάτων που απευθύνονται σε καλά προετοιμασμενούς μαθητές οι οποίοι έχουν εκπαιδευτεί να λύνουν άπειρες ασκήσεις (που μοιάζουν φυσικά) σε πολύ λίγο χρόνο.

Δεν γλυτώνω τελικά το κάψιμο φλάντζας.
ΕΡΩΤΗΣΗ
Μπορεί κάποιος συνάδελφος να μου υποδείξει μία χρονική στιγμή του παρελθόντος(μία και δε θα ξαναμιλήσω) όπου η
εισαγωγή ενός υποψήφιου στις Πανεπιστημιακές Σχολές ήταν ANΕΞΑΡΤΗΤΗ της καλής του προετοιμασίας
και της σωστής του καθοδήγησης απο πεφωτισμένους δασκάλους,είτε του δημόσιου σχολείου είτε των
φροντιστηρίων;
Απο αρχαιοτάτων χρόνων υπήρχαν φροντιστήρια γι'αυτό το θέμα,όπου έσπευδαν χιλιάδες υποψηφίων.
Κάνω λάθος;Σε άλλη χώρα μεγάλωσα;
Οι μόνοι που την είχαν καλά,είναι αυτοί που είχαν(ή έχουν) χρήματα και απ'ευθείας πηγαίνουν στο εξωτερικό κι έρχονται πίσω
με δόξες και τιμές.
Είναι κρίμα να μην ομιλούμε τη γλώσσα της αλήθειας(που πονάει αρκετές φορές,αλλά δεν έχει σχέση με στρουθοκαμηλισμούς).
Περιμένω υπόδειξη της παραπάνω χρονικής στιγμής,μαζί και υποδείξεις άρτιων θεμάτων που πραγματικά θα διάλεγαν τους καλύτερους και όχι τους πονηρούς.
Καλημέρα.
Y.Γ:Κάντε τον κόπο να δείτε θέματα παρελθόντων ετών,θέματα Δεσμών,θέματα εισαγωγής στο
Πολυτεχνείο,στις Φυσικομαθηματικές,τις Στρατιωτικές σχολές εκεί όπου οι υποψήφιοι έφευγαν με πόνο σε συγκεκριμένο σημείο του σωματός τους(στο μυαλό εννοώ),δέστε πόσα ''τρύκ'' είχαν τα θέματα,πόσο πλάτιαζαν,πόσοι έγραφαν και τι βαθμολογίες έπαιρναν και μετά ελάτε να συζητήσουμε για το αν έπρεπε ή δεν έπρεπε να μπεί το συγκεκριμένο ολοκληρωματάκι στο Δ Θέμα των πανελληνίων του 2011 και το πόσο ''αντιπαιδαγωγικά'' ήταν τα θέματα.

[dijkstra]

Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα, μέρος του οποίου είναι και αρκετοί μαθηματικοί. Δηλαδή η άποψη ότι τα μαθηματικά είναι ένα σύνολο από τρικ. Αυτό το πρόβλημα διατρέχει την εκπαίδευση από το δημοτικό μέχρι σήμερα. Για αυτό υπάρχει τόσο μεγάλη αποτυχία στα μαθηματικά και για αυτό τα μισούν όλοι.
Δεν έχω πρόβλημα με τα τρικ, αρκεί να είναι κάτι που να μπορείς να σκεφτείς, ή αν μπορείς να έχεις τον χρόνο να το σκεφτείς. Στα θέματα αυτά ο χρόνος δεν ήταν επαρκής, και αυτό είναι πραγματικότητα την οποία δεν μπορούν να δεχθούν κάποιοι εδώ.

Το εκνευριστικό όμως είναι αυτό που είπα στην αρχή. Τα θέματα που κυκλοφορούν γενικά δεν στοχεύουν στην κατανόηση των βασικών μαθηματικών εννοιών αλλά στην αξιολόγηση της εκμάθησης ενός συνόλου τεχνικών (τυποποιημένων σε μεγάλο βαθμό) και τρυκ.
Κάποιοι έχουν ξεχάσει ότι ο στόχος των ασκήσεων είναι η κατανόηση της θεωρίας και όχι να κάνουμε ασκήσεις για τις ασκήσεις. Για να βγάλεις όμως θέματα βαθιάς κατανόησης της θεωρίας πρέπει πρώτα να έχεις κατανοήσει τη θεωρία εσύ ο ίδιος.

[Christos75]

Καλημέρα.
Y.Γ:Κάντε τον κόπο να δείτε θέματα παρελθόντων ετών,θέματα Δεσμών,θέματα εισαγωγής στο
Πολυτεχνείο,στις Φυσικομαθηματικές,τις Στρατιωτικές σχολές εκεί όπου οι υποψήφιοι έφευγαν με πόνο σε συγκεκριμένο σημείο του σωματός τους(στο μυαλό εννοώ),δέστε πόσα ''τρύκ'' είχαν τα θέματα,πόσο πλάτιαζαν,πόσοι έγραφαν και τι βαθμολογίες έπαιρναν και μετά ελάτε να συζητήσουμε για το αν έπρεπε ή δεν έπρεπε να μπεί το συγκεκριμένο ολοκληρωματάκι στο Δ Θέμα των πανελληνίων του 2011 και το πόσο ''αντιπαιδαγωγικά'' ήταν τα θέματα.

Εγώ που έχω κοιτάξει και τέτοια θέματα(τμηματικές σε Πολυτεχνεία,Φυσικομαθηματικές κλπ) καθώς επίσης και όλα τα θέματα των Δεσμών-μιας και είμαι και εγώ «παιδί» των δεσμών-από την πρώτη τους εμφάνιση μέχρι και το πέρας τους 2000 αν θυμάμαι καλά, βεβαιώνω ότι μέχρι και το 1998 ή και 1999 τα θέματα των Δεσμών αλλά και τα παλαιότερα ήταν πραγματικά άλλου επιπέδου!!!
Το ολοκλήρωμα που ζητείτο στο Θέμα Δ ήταν όντως δύσκολο αλλά δεν ήταν για όλους τους μαθητές βρε παιδιά... Είναι για μαθητές που έχουν μία άλλη εξοικείωση και αγάπη για τα Μαθηματικά, δεν είναι μόνο να έχουμε αναπτύξει τεχνικές...!
Θα το κάνω πιο απλό... Ας υποθέσουμε ότι κάποιος μαθητής ή όποιος πήγαινε να λύσει το εν λόγω ολοκλήρωμα, με την πρώτη που θα έκανε την παραγοντική θα έβλεπε ότι ο βαθμός δίπλα από αντί να μειώνεται αυξανόταν... εκεί είναι που πρέπει να μπεις σε συναγερμό και να πεις... «ουπς, κάτι δεν πάει καλά εδώ, μήπως να κάνω κάτι άλλο;;;» Εκεί λοιπόν ξαναδιαβάζεις το ζητούμενο και όπως
λέμε λαϊκά... «πάρτο αλλιώς», εκεί λοιπόν και εφόσον έχεις τριφτεί με ασκήσεις κατανοήσει τη θεωρία σε βάθος, αλλά κυρίως με την φιλοσοφία των μαθηματικών θα σου έρθει στο μυαλό και η παραγοντική ολοκλήρωση... μετά όλα θα γινόντουσαν λίγο πιο απλά...

Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα, μέρος του οποίου είναι και αρκετοί μαθηματικοί. Δηλαδή η άποψη ότι τα μαθηματικά είναι ένα σύνολο από τρικ. Αυτό το πρόβλημα διατρέχει την εκπαίδευση από το δημοτικό μέχρι σήμερα. Για αυτό υπάρχει τόσο μεγάλη αποτυχία στα μαθηματικά και για αυτό τα μισούν όλοι.
Δεν έχω πρόβλημα με τα τρικ, αρκεί να είναι κάτι που να μπορείς να σκεφτείς, ή αν μπορείς να έχεις τον χρόνο να το σκεφτείς. Στα θέματα αυτά ο χρόνος δεν ήταν επαρκής, και αυτό είναι πραγματικότητα την οποία δεν μπορούν να δεχθούν κάποιοι εδώ.
Το εκνευριστικό όμως είναι αυτό που είπα στην αρχή. Τα θέματα που κυκλοφορούν γενικά δεν στοχεύουν στην κατανόηση των βασικών μαθηματικών εννοιών αλλά στην αξιολόγηση της εκμάθησης ενός συνόλου τεχνικών (τυποποιημένων σε μεγάλο βαθμό) και τρυκ.
Κάποιοι έχουν ξεχάσει ότι ο στόχος των ασκήσεων είναι η κατανόηση της θεωρίας και όχι να κάνουμε ασκήσεις για τις ασκήσεις. Για να βγάλεις όμως θέματα βαθιάς κατανόησης της θεωρίας πρέπει πρώτα να έχεις κατανοήσει τη θεωρία εσύ ο ίδιος.

Σε γενικές γραμμές συμφωνώ, στο θέμα του χρόνου, συντάσσομαι και εγώ δεν ήταν επαρκής αλλά δυστυχώς ο σκοπός των θεμάτων
δεν είναι να πάρουν όλοι 100!!!! Μία από τις παραμέτρους των εν λόγω εξετάσεων είναι και ο χρόνος! Αυτό ως υποψήφιος το έχεις δεχτεί a priori γι' αυτό και συμμετέχεις. Όλοι τον είχαμε αντίπαλο και νομίζω απειρoελάχιστοι σύμμαχο στην διαδικασία των πανελλαδικών...έχω άδικο;;;

Με σεβασμό
Χρήστος Λοΐζος
MSc Μαθηματικός

[Knuth]

Να κάνω κι εγώ μια ερώτηση:
Ποιο τύπο μαθητή θέλουμε να ανταμείψουμε; Αυτόν που έχει την ικανότητα να καταλαβαίνει μαθηματικά και να αυτοσχεδιάζει; Ή αυτόν που έχει σαρώσει τα βοηθήματα και έχει μάθει πολύ καλά τα τρυκ… με άλλα λόγια αυτόν που έχει τυποποιήσει την προετοιμασία του σε τέτοιο βαθμό που ξέρει ήδη τις ασκήσεις και μπορεί να τις γράψει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

Το ότι αυτό συνέβαινε πάντα δε μου αποδεικνύει ότι είναι και σωστό. Για αυτό εγώ ρωτάω ποιο τύπο μαθητή θέλουμε να ανταμείψουμε.

Κατά τη γνώμη μου πρέπει πάντα να πέφτουν θέματα που να ξεχωρίζει ο καλός, οπότε θέλουμε και κάποια δύσκολα ερωτήματα. Ωστόσο θα πρέπει να δίνεται και επαρκής χρόνος για το μαθητή να αυτοσχεδιάσει και να το λύσει. Όταν βάζεις πολλά θέματα (και κάποια δύσκολα) ο μαθητής δεν έχει χρόνο να σκεφτεί. Θα γράψουν καλά μόνο αυτοί που ξέρουν ήδη τις ασκήσεις δηλαδή έχουν τυποποιήσει τις γνώσεις τους.

Το θέμα Δ4 με την παραγοντική ολοκλήρωση λειτούργησε ως τρικλοποδιά. Μπορεί κάποιος να ήταν πραγματικά δυνατός και σκεπτόμενος μαθητής και να μην έλυσε το θέμα μόνο και μόνο επειδή πήρε λάθος κατεύθυνση η προσπάθειά του (πήγε να υπολογίσει το ολοκλήρωμα βάση στοιχειωδών συναρτήσεων). Και αντιθέτως να το έλυσαν κάποιοι κατώτεροί του απλά επειδή είχαν διδαχθεί την άσκηση. Θέλουμε ο μαθητής να λύσει την άσκηση επειδή σκέφτηκε και αυτοσχεδίασε εκείνη την ώρα ή επειδή την ήξερε ήδη;
Ποιος από τους 2 τύπους μαθητή είναι ικανότερος στο να κάνει έρευνα ή να γίνει δάσκαλος στο μέλλον;

[APO]

Οι μόνοι που την είχαν καλά,είναι αυτοί που είχαν(ή έχουν) χρήματα και απ'ευθείας πηγαίνουν στο εξωτερικό κι έρχονται πίσω
με δόξες και τιμές.
Συζήτηση μεταξύ υποψηφίων μετά την έξοδό τους από το εξεταστικό κέντρο
Πως έγραψες;
Μάλλον όλα, θα δούμε
Πως είδες τα θέματα;
Καλά
Εγώ και στην κατεύθυνση και στη γενική είμαι γύρω στο 12, αλλά δεν με χαλάει καθόλου
αφού έχω κάνει τα χαρτιά και φεύγω για Ρουμανία. Σιγά μην σκάσω. Γιατρός ή φαρμακοποιός.
Αυτή την αλλοίωση των αποτελεσμάτων των πανελληνίων πότε επιτέλους θα την δουμε σοβαρά;
Έτσι εύκολα γίνονται γιατροί-μηχανικοί οι υποψήφιοι της Γερμανίας, Αγγλίας, Ιαπωνίας...;
Υπάρχουν και εκεί "έξυπνοι" και κορόιδα; Αν ξέρει κάποιος...

[S.E.Louridas]

Αντώνη Περιβολάκη
Επειδή είμαστε και μείς Γονείς και καθηγητές λαϊκής βάσης που διδάξαμε σε Νυχτερινά, σε φυλακές ανηλίκων σε δύσκολες παλαιότερες εποχές κ.λ.π., θα σε παρακαλούσα τουλάχιστον για τις προθέσεις να μην διεκδικείς μοναδικούς ρόλους.
Στην εποχή λοιπόν που οι προθέσεις απέχουν όσο ποτέ από αυτό που λέμε ότι έχουμε σαν προθέσεις (βρίσκονται στην μεγαλύτερη δυνατή απόσταση) ας ήμαστε προσεκτικοί. Δηλαδή ναι θεωρητικά θα μπορούσε να υπάρχει τουλάχιστον ένας που να υπερασπίστηκε την επιτροπή από συμφέρον ή επειδή η πολιτική των πραγμάτων να τον υποχρέωσε προς την κατεύθυνση αυτή όπως και κάποιος που κατηγόρησε την επιτροπή εξετάσεων να το έκανε επειδή δεν μπόρεσε να καλύψει ερωτήσεις επί των θεμάτων από τον χ-μαθητή του που επί ένα χρόνο τον προετοίμαζε. Όταν τελείωσα την διετή σχολή της ψυχολογίας του Δολιανήτη τότε, την στιγμή της αποφοίτησης ο Αντρέας Λεντάκης μας είπε επί λέξει: Και να μην ξεχνάτε ότι η πραγματική αλήθεια ευρίσκεται στο υποσυνείδητο. Πιστεύω, λοιπόν ότι το ΜΕΓΙΣΤΟ ποσοστό των συναδέλφων ΔΕΝ ανήκει σε καμιά από τις παραπάνω ΚΑΚΕΣ κατηγορίες. Για παράδειγμα μετά τον σάλο που δημιουργήθηκε από το κακό περιβάλλον των θεμάτων της Γενικής Παιδείας ,αν κανείς δεν ρίσκαρε ακόμα και την υπόσταση του θα πήγαιναν τα παιδιά να γράψουν με καλή ψυχολογία στην κατεύθυνση; Δεν θα μπορούσε όλη αυτή η συζήτηση (και βέβαια όχι στην λούμπα του κοινωνικού αυτοματισμού αυτή την καταστροφική νοοτροπία που τα παιδιά μας στο μέλλον θα την πληρώσουν πολύ μα πάρα πολύ ακριβά και να μου το θυμάσαι …θα σκοτωθούν μεταξύ τους) να γίνει μετά τις εξετάσεις και σε όλους τους τόνους;
Κλείνοντας θα επιθυμούσα η παρουσία σου εδώ Αντώνη να είναι ταχτικότερη.
Θα επιθυμούσα να είμαστε περισσότερο Εθνικόφρονες παρά Εθνικιστές και υπό το πρίσμα αυτό να αντιστεκόμαστε συνεχώς.
Θα επιθυμούσα να λάβουμε υπ’ όψη, ότι ΤΕΛΙΚΑ και διαχρονικά οι ορθότεροι κριτές μας ατομικά είναι οι ίδιοι οι μαθητές μας και ειδικότερα εκείνοι που αργότερα σαν επιστήμονες πλέον θα αναγνωρίσουν την συμβολή μας (θετική ή αρνητική) ή εκείνοι πού πιθανόν να μας θυμούνται σαν παραδείγματα προς αποφυγήν (πώς να κρυφτείς από τα παιδιά που έτσι και αλλιώς τα ξέρουν όλα…..Σαββόπουλος).
Θα επιθυμούσα οι Κύκλωπες και οι Λαιστρυγόνες να παραμείνουν στο όμορφο ποίημα του μεγάλου Κώστα Καβάφη.
Θα επιθυμούσα συνεχή αγώνα στην καθημερινότητα ΚΑΙ με το παράδειγμά μας στην πράξη και για αυτό που είμαστε ταγμένοι μη εξαντλούμενο στο:
Να ρε εγώ τουλάχιστον τους τα είπα χωρίς να λαμβάνουμε υπ’ όψη αυτό που ένας παράγοντας της πολιτικής ζωής του τόπου με κυνικότητα είχε πει: ποιος θα θυμάται μετά από κάποιους μήνες τι ειπώθηκε, ζητώντας ταυτόχρονα την επικύρωση κάποιου κακού, κατά το ταπεινό μας μυαλό, για την πατρίδα.

S.E.Louridas

[Christos75]

Να κάνω κι εγώ μια ερώτηση:
Ποιο τύπο μαθητή θέλουμε να ανταμείψουμε; Αυτόν που έχει την ικανότητα να καταλαβαίνει μαθηματικά και να αυτοσχεδιάζει; Ή αυτόν που έχει σαρώσει τα βοηθήματα και έχει μάθει πολύ καλά τα τρυκ… με άλλα λόγια αυτόν που έχει τυποποιήσει την προετοιμασία του σε τέτοιο βαθμό που ξέρει ήδη τις ασκήσεις και μπορεί να τις γράψει σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα.

Το ότι αυτό συνέβαινε πάντα δε μου αποδεικνύει ότι είναι και σωστό. Για αυτό εγώ ρωτάω ποιο τύπο μαθητή θέλουμε να ανταμείψουμε.

Κατά τη γνώμη μου πρέπει πάντα να πέφτουν θέματα που να ξεχωρίζει ο καλός, οπότε θέλουμε και κάποια δύσκολα ερωτήματα. Ωστόσο θα πρέπει να δίνεται και επαρκής χρόνος για το μαθητή να αυτοσχεδιάσει και να το λύσει. Όταν βάζεις πολλά θέματα (και κάποια δύσκολα) ο μαθητής δεν έχει χρόνο να σκεφτεί. Θα γράψουν καλά μόνο αυτοί που ξέρουν ήδη τις ασκήσεις δηλαδή έχουν τυποποιήσει τις γνώσεις τους.

Το θέμα Δ4 με την παραγοντική ολοκλήρωση λειτούργησε ως τρικλοποδιά. Μπορεί κάποιος να ήταν πραγματικά δυνατός και σκεπτόμενος μαθητής και να μην έλυσε το θέμα μόνο και μόνο επειδή πήρε λάθος κατεύθυνση η προσπάθειά του (πήγε να υπολογίσει το ολοκλήρωμα βάση στοιχειωδών συναρτήσεων). Και αντιθέτως να το έλυσαν κάποιοι κατώτεροί του απλά επειδή είχαν διδαχθεί την άσκηση. Θέλουμε ο μαθητής να λύσει την άσκηση επειδή σκέφτηκε και αυτοσχεδίασε εκείνη την ώρα ή επειδή την ήξερε ήδη;
Ποιος από τους 2 τύπους μαθητή είναι ικανότερος στο να κάνει έρευνα ή να γίνει δάσκαλος στο μέλλον;

Βρίσκω αξιόλογη την τοποθέτησή σου! Εγώ προσωπικά κρίνω ότι τα καλλίτερα θέματα είναι εκείνα που είναι αφενός προτότυπα (δεν υπάρχουν πουθενά και σε κανένα φυλλάδιο, μήτε στην βιβλιογραφία ελληνική και ξένη) αφετέρου, κλιμακούμενης δυσκολίας όχι απαραίτητα δομημένης με την υπάρχουσα δομή των εξετάσεων! Κλίνω περισσότερο σε εποχές δεσμών με τα...γραφόμενά μου!!!
θεωρώ ότι σε εκείνα τα χρόνια τα θέματα πληρούσαν κατ'εμέ τις απαραίτητες προυποθέσεις επιλογής μαθητών. Πρόσεξέ με, δεν αγιοποιώ
εκείνο το σύστημα, αλλά το επίπεδο των δοσμένων θεμάτων στα Μαθηματικά και όχι μόνο βέβαια...

Οι μόνοι που την είχαν καλά,είναι αυτοί που είχαν(ή έχουν) χρήματα και απ'ευθείας πηγαίνουν στο εξωτερικό κι έρχονται πίσω
με δόξες και τιμές.
Συζήτηση μεταξύ υποψηφίων μετά την έξοδό τους από το εξεταστικό κέντρο
Πως έγραψες;
Μάλλον όλα, θα δούμε
Πως είδες τα θέματα;
Καλά
Εγώ και στην κατεύθυνση και στη γενική είμαι γύρω στο 12, αλλά δεν με χαλάει καθόλου
αφού έχω κάνει τα χαρτιά και φεύγω για Ρουμανία. Σιγά μην σκάσω. Γιατρός ή φαρμακοποιός.
Αυτή την αλλοίωση των αποτελεσμάτων των πανελληνίων πότε επιτέλους θα την δουμε σοβαρά;
Έτσι εύκολα γίνονται γιατροί-μηχανικοί οι υποψήφιοι της Γερμανίας, Αγγλίας, Ιαπωνίας...;
Υπάρχουν και εκεί "έξυπνοι" και κορόιδα; Αν ξέρει κάποιος...

Μεγάλη αλήθεια τα όσα αναφέρεις και βέβαια δεν είναι καινούριο το φαινόμενο...συμβαίνει δεκαετίες τώρα!!!
Είναι μία πρότυπη αλλοίωση που ουδείς αναφέρει επί της ουσίας!!!

Με σεβασμό
Χρήστος Λοΐζος
MSc Μαθηματικός

[PanosG]

Ας πω και εγώ τις απόψεις μου για τα θέματα τώρα που έχει περάσει λίγος καιρός και τα βλέπουμε όλα πιο ψύχραιμα.
Καταρχήν τα θέματα όπως πολλοί προανέφεραν ήταν άψογα στη σαφήνεια και στην διατύπωση τους. Ωστόσο η δυσκολία τους σε σχέση με τα θέματα των τελευταίων ετών ήταν αδικαιολόγητα αυξημένη κατά την προσωπική μου γνώμη. Θα μοιραστώ μαζί σας τα εκτιμώμενα αποτελέσματα των μαθητών που είχα τη χαρά να διδάσκω φέτος και ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του. Το δείγμα βέβαια δεν είναι αντιπροσωπευτικό αλλά μιλάμε για έναν αριθμό περίπου 30 μαθητών που συμπεριλαμβάνει από άριστους μέχρι πολύ αδύνατους.
Οι πολύ καλά διαβασμένοι που όλη τη χρονιά έφτυσαν αίμα και έλυσαν μέχρι και τα εξώφυλλα, όντως έγραψαν πολύ καλά. Μπορεί να μην έπιαασαν το 99-100 που σίγουρα θα το είχαν με τα περσινά θέματα, αλλά έφτασαν πολύ κοντά σ΄αυτό, οπότε ούτε γάτα ούτε ζημιά.
Το άδικο κατ΄εμέ, είναι για τους μαθητές τους μαθητές που στόχευαν σε ένα βαθμό γύρω στο 13,14, 15 οι οποίοι βλέπωντας τα θέματα των τελέυταίων ετών πίστευαν ότι με παρόμοιας δυσκολίας θέματα θα μπορούσαν να πιάσουν αυτή τη βαθμολογία και επιπλέον είχαν στο μυαλό τους ότι "αν μου κάτσει και ένα ερώτημα δύσκολο και το ξέρω" μπορόυσαν να κάνουν και την υπέρβαση και να πάνε και ένα, δύο βαθμούς παραπάνω.
Αυτό που παρατήρησα είναι ότι δυστυχώς με τα φετινά θέματα πολλοί τέτοιοι μαθητές έπεσαν αρκετά κάτω απο τη βάση. Και νομίζω αυτό το φαινόμενο θα αποτυπωθεί και στα στατιστικά των βαθμολογιών.
Νομίζω ότι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του σωστού διαγωνίσματος είναι να ξεχωρίζει τον αδύνατο απο τον μέτριο, από τον καλό και τον άριστο μαθητή. Και τα φετινά θέματα νομίζω σ΄αυτό τον τομέα απέτυχαν, θα αποδειχθεί βέβαια και από τα στατιστικά στο τέλος.

Καλή συνέχεια και καλά αποτελέσματα σε όλους. Ο αγώνας συνεχίζεται.

[kalfokat]

Θα μπορούσα να γράφω για πολύ ώρα...

Θα αρκεστώ μόνο να πω τα εξής:

Πρέπει κάποτε να καταλάβουμε σε αυτήν εδώ την χώρα ότι ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να γίνονται όλοι μηχανικοί, γιατροί, δικηγόροι κ.τ.λ.
Είτε μας αρέσει είτε όχι.

Ή το αποδέχεται κανείς αυτό και προχωρά ή τρέφει μια ζωή αυταπάτες.

Είναι λογικό σε μια χώρα,με ένα σύστημα που δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι "ναι, όλοι μπορούν να γίνουν μηχανικοί, γιατροί, δικηγόροι κ.τ.λ." να βλέπουμε παιδιά να κλαίνε και να καταστρέφονται τα -ουτοπικά- όνειρά τους.

Όπως είπε και κάποιος από πάνω να βάζουμε αριθμητική για να είναι όλοι ευχαριστημένοι.

Πρέπει να σταματήσει αυτό το χάιδεμα που υπάρχει στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα -να ταν μόνο αυτό- και να κυριαρχήσει επιτέλους αξιοκρατία.
Στα πλαίσια αυτού, ΝΑΙ θα μπαίνουν δύσκολα θέματα, ΝΑΙ θα γράφουν -όπως και φέτος κι όπως και κάθε χρονιά- οι καλά προετοιμασμένοι και ικανοί, ΝΑΙ θα σπουδάζουν στις ανώτατες σχολές ΜΟΝΟ όσοι αξίζουν.

Αυτά από έναν μαθητή της Β Λυκείου.

ΥΓ: Η μόνη ένσταση που θα δεχόμουν είναι για την οικονομική δυσκολία κάποιων μαθητών. Πρώτον, όμως, δεν λύνεται το πρόβλημα με το να βάλλουν πολύ εύκολα θέματα και δεύτερον -όντας μέσα στο σχολείο και βλέποντας τι γίνεται- αμφιβάλλω αν είναι αρκετά τα παιδιά με δίψα για γνώση, που διαβάζουν αλλά στερούνται ευκαιριών λόγω των οικονομικών δυσχερειών που αντιμετωπίζουν.

Συμφωνώ απόλυτα με το "Πρέπει να σταματήσει αυτό το χάιδεμα που υπάρχει στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα -να ταν μόνο αυτό- και να κυριαρχήσει επιτέλους αξιοκρατία." που γράφετε, αλλά θεωρώ μέγα λάθος, για να μην πω ΕΓΚΛΗΜΑ, το να αφήνεις να πάνε όλοι στο Λύκειο, να τους περνάς όλους (και με μεγάλους βαθμούς.. όπως βάζουν οι περισσότεροι συνάδελφοι από φόβο μην πάει και γράψει κανένας καλά στις Πανελλήνιες κι έχει το κρίμα στο λαιμό του..) και στο τέλος, στο τέλος όμως, να του πετάς μια γκιλοτίνα στην εξέταση των Μαθηματικών!!
Τα κριτήρια θα πρέπει να είναι πολύ αυστηρά και να ξεκινούν από νωρίς. Διαφορετικά, με αυτό που γίνεται δηλαδή όπως το ζούμε κι όπως εν ολίγοις το περιέγραψα παραπάνω, εγκληματούμε απέναντι στα παιδιά, αφήνοντάς τα επί σειρά ετών να τρέφουν ψευδαισθήσεις. Αλλά αυτό βολεύει όλους μας. ΟΛΟΥΣ! Πολιτικούς? Εκπαιδευτικούς? (δημιουργούμε τμήματα και δεν μας φεύγουν τα παιδιά στο ΕΠΑΛ κι αλλού..) Γι αυτό, ας γίνουμε πρώτα γενικώς ηθικότεροι και ειλικρινέστεροι - σε όλα τα επίπεδα και μετά ας ζητήσουμε να λειτουργήσει το σύστημα αξιοκρατικά..
Αν η αξιοκρατία κρίνεται από τα δύσκολα θέματα των Πανελλήνιων, και μόνο από αυτά, τότε πρόκειται για σφαγή εριφίων.

[polysot]

Θα μπορούσα να γράφω για πολύ ώρα...

Θα αρκεστώ μόνο να πω τα εξής:

Πρέπει κάποτε να καταλάβουμε σε αυτήν εδώ την χώρα ότι ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ να γίνονται όλοι μηχανικοί, γιατροί, δικηγόροι κ.τ.λ.
Είτε μας αρέσει είτε όχι.

Ή το αποδέχεται κανείς αυτό και προχωρά ή τρέφει μια ζωή αυταπάτες.

Είναι λογικό σε μια χώρα,με ένα σύστημα που δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι "ναι, όλοι μπορούν να γίνουν μηχανικοί, γιατροί, δικηγόροι κ.τ.λ." να βλέπουμε παιδιά να κλαίνε και να καταστρέφονται τα -ουτοπικά- όνειρά τους.

Όπως είπε και κάποιος από πάνω να βάζουμε αριθμητική για να είναι όλοι ευχαριστημένοι.

Πρέπει να σταματήσει αυτό το χάιδεμα που υπάρχει στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα -να ταν μόνο αυτό- και να κυριαρχήσει επιτέλους αξιοκρατία.
Στα πλαίσια αυτού, ΝΑΙ θα μπαίνουν δύσκολα θέματα, ΝΑΙ θα γράφουν -όπως και φέτος κι όπως και κάθε χρονιά- οι καλά προετοιμασμένοι και ικανοί, ΝΑΙ θα σπουδάζουν στις ανώτατες σχολές ΜΟΝΟ όσοι αξίζουν.

Αυτά από έναν μαθητή της Β Λυκείου.

ΥΓ: Η μόνη ένσταση που θα δεχόμουν είναι για την οικονομική δυσκολία κάποιων μαθητών. Πρώτον, όμως, δεν λύνεται το πρόβλημα με το να βάλλουν πολύ εύκολα θέματα και δεύτερον -όντας μέσα στο σχολείο και βλέποντας τι γίνεται- αμφιβάλλω αν είναι αρκετά τα παιδιά με δίψα για γνώση, που διαβάζουν αλλά στερούνται ευκαιριών λόγω των οικονομικών δυσχερειών που αντιμετωπίζουν.

ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ, αλλά βέβαια υπάρχουν και κάποια παιδιά που οι συνθήκες δεν τους επιτρέπουν να έχουν δίψα για γνώση...
Τέλος πάντων, θεωρώ ότι τα θέματα ήταν επαρκή και ενδεχομένως με ένα υποερώτημα στο 4ο - λίγο πιο ευφάνταστο - να ήταν τέλεια. Αλλά βέβαια δεν παραγνωρίζω ότι τέτοια θέματα δεν μπορούν να επιτυγχάνονται συχνά...

[Στέλιος Μαρίνης]

Καλημέρα.
Κύριε Περιβολάκη δε διαφωνώ σε τίποτα απ'όλα αυτά που αναπτύξατε.Το μεγάλο μου ερώτημα είναι γιατί
περιμένατε να συμμετέχετε στο φόρουμ αυτήν την χρονική στιγμή,των πανελλαδικών εξετάσεων.
Ειλικρινά,λόγω συχνής παρουσίας προσπαθώ(μάταια όμως αρκετές φορές) να ψυχολογήσω τον καθένα(και τον εαυτό μου φυσικά).
Επίσης με ενδιαφέρει και η αντίληψη που έχει ο οποιοσδήποτε για το φόρουμ και τις διαδικασίες του.
Γιατί;Απλά απο ενδιαφέρον,όσον αφορά την ανθρώπινη και συναδελφική συμπεριφορά.
Όταν θα βγάλω άκρη(γιατί κρατάω σημειώσεις),τότε θα δημοσιεύσω το πορισμά μου και θα φροντίσω να το διανθίσω με
μπόλικο χιούμορ.
Δε θα ήταν ωραιότερο να συμμετέχετε(όχι μόνον εσείς) όλοι,πιό συχνά στις διαδικασίες της κοινότητας,είτε
ασχολούμενοι με την επίλυση ασκήσεων,είτε με την παρουσίαση ασκήσεων,ενδιαφέροντων γεγονότων,σχολιασμών,εκδηλώσεων
(υπάρχουν πολλά που μπορεί να κάνει κανένας εδώ μέσα) από το να βγαίνετε μία φορά το χρόνο και να προσπαθείτε να
κατακεραυνώσετε το μοναδικό ίσως αξιοκρατικό θεσμό επιλογής στον ελληνικό χώρο;
Σας περιμένω,μαζί με την κόρη σας στο εγγύτατο μέλλον.
Mε εκτίμηση
Χ.Κυριαζής(κεραμιδόγατος)

Αγαπητέ Χρήστο, αν ο συνάδελφος Αντώνης Περιβολάκης ζητούσε να γίνει διαχειριστής ή να πάρει κάποια άλλη θέση στο Μαθεμάτικα, δικαίως θα κρινόταν κατά πόσο συμμετέχει και δη με τον τρόπο που οι διάφορων επιπέδων συντονιστές ή διαχειριστές έχουν ως στόχο. Δεν αντιλαμβάνομαι όμως γιατί πρέπει να απολογηθεί επειδή γράφει τις απόψεις του μόνο στα ζητήματα που τον ενδιαφέρουν ή τον κεντρίζουν ή τον αναστατώνουν. Ειλικρινά ενοχλήθηκα που μια κατάθεση ψυχής του συναδέλφου, γραμμένη εξάλλου σε έξοχα ελληνικά και με πολλή δύναμη λόγου, αλλά και επιστημονικά άρτια και τεκμηριωμένη αντιμετωπίστηκε τόσο άχαρα.

[chris_gatos]

Στέλιο γειά χαρά,
Δε ζητάω καμία απολογία,απλά με ενδιαφέρει αυτή η επιλογή χρονικής στιγμής.
Ο καθένας είναι ελεύθερος να λέει και να γράφει ότι θέλει, πόσο μάλλον και ο
κύριος Περιβολάκης ο οποίος μπήκε στον κόπο να γράψει τόσα όμορφα και αληθινά πράγματα.
Δεν καταλογίζω τίποτα κακό,αλλά έχω όλο το δικαίωμα να ρωτήσω γιατί τώρα.
Εξ'άλλου το λέω πεντακάθαρα πως συμφωνώ με αυτά που γράφει.
Μήπως Στέλιο με αδικείς;
Ακόμη κι έτσι να είναι δεν πειράζει.Καλό απόγευμα.

[Στέλιος Μαρίνης]

Στην πρώτη μου παρέμβαση στη συζήτηση για τα θέματα, η οποία σημειωτέον δεν προξένησε κανένα ενδιαφέρον αν κρίνω από τις απαντήσεις, είχα σταματήσει δηλώνοντας ότι αφήνω απ' έξω την ιδεολογικοπολιτική οπτική, εξηγώντας ότι το κάνω γιατί, αν μπει αυτός ο παράγοντας, η συζήτηση γίνεται δύσκολη λόγω της πολυσημαντότητας διάφορων εννοιών όταν, κατά κανόνα με λανθάνοντα τρόπο, εισέρχεται ο παράγοντας της ιδεολογίας. Επειδή όμως η συζήτηση μπήκε, χωρίς ίσως μερικοί να το έχουν αντιληφθεί, σε αυτή τη σφαίρα, παραθέτω σε λινκ όλο μου το κείμενο όπως το δημοσίευσα στην ιστοσελίδα αλφαβήτα http://www.alfavita.gr/artro.php?id=32741.