Με βάση, λοιπόν, τις δύο προτάσεις, μπορεί να αποδειχθεί το αρχικό πρόβλημα.
Λύση του προβλήματος
(1):
Ο γεωμετρικός τόπος του σημείου

είναι η ευθεία συμμετρική του ύψους του τριγώνου

από το

ως προς την μεσοκάθετο του

.
Απόδειξη: Έστω

το αντιδιαμετρικό του

ως προς τον περιγεγραμμένο κύκλο του

.
Αφού

τότε

.
Άρα

σταθερό.
Έστω

το σημείο τομής των

. Από την πρόταση 2 το

θα κινείται σε ευθεία που θα διέρχεται από σημείο

ώστε το τετράπλευρο

να είναι παραλληλόγραμμο, δηλαδή το

θα είναι το ορθόκεντρο του τριγώνου

, αφού

και

.
Επιπλέον από γνωστό θεώρημα το σημείο

κινείται πάνω στο ύψος από το

του

όσο τα

βρίσκονται στο ίδιο ημιεπίπεδο με το

που ορίζει ο φορέας του

.
Συνεπώς ο γεωμετρικός τόπος του

είναι η ευθεία που περιέχει το

και το

.
Τέλος το σημείο

δεν είναι παρά το αντιδιαμετρικό του

ως προς τον κύκλο διερχόμενο από τα

, που με βάση την πρόταση 1 κινείται σε ευθεία κάθετη στο

, συγκεκριμένα στην συμμετρική ευθεία του γεωμετρικού τόπου του

, ως προς τον γεωμετρικό τόπο του περίκεντρου, δηλαδή της μεσοκαθέτου του

.
Λύση του προβλήματος
(2):
Ο γεωμετρικός τόπος του σημείου

είναι παραβολή που διέρχεται από τα

αν

και υπερβολή που διέρχεται από τα

σε κάθε άλλη περίπτωση.
Απόδειξη: Η σχέση

εξακολουθεί να ισχύει, άρα και το γεγονός ότι το

κινείται σε ευθεία διερχόμενη από το

.
Το σημείο

εξακολουθεί να είναι το αντιδιαμετρικό σημείο του

ως προς τον κύκλο διερχόμενο από τα

. Άρα από την πρόταση 1 το

κινείται σε υπερβολή, αν ο γεωμετρικός τόπος του

δεν είναι παράλληλος στο

. Η υπερβολή αυτή θα διέρχεται από τα

διότι

και

.
Τέλος από την πρόταση 2 έχουμε ότι ο γεωμετρικός τόπος του

θα είναι ευθεία παράλληλη στο

αν και μόνο αν

, όμως

.
Άρα

, που υποδηλώνει ότι τα τρίγωνα

είναι όμοια, και κατ' επέκταση ίσα, αφού έχουν το

κοινό. Με άλλα λόγια πρέπει να ισχύει

για να είναι από την πρόταση 1 ο γεωμετρικός τόπος του

παραβολή.