Επειδή τα ποιοτικά στοιχεία της επίδοσης είναι εκείνα που έχουν ουσιαστικό ενδιαφέρον για την ανατροφοδότηση της διδασκαλίας, θα παραθέσω τα κυριότερα που καταγράφηκαν στα Βαθμολογικά Κέντρα.
Στο ερώτημα Γ1 υπήρξε μεγάλη αποτυχία στη δημιουργία της (αποκαλυπτόμενης) συνάρτησης, για τους εξής κυρίως λόγους:
α) Σύγχυση ως προς τη σημασία της ανεξάρτητης μεταβλητής x. Από πολλούς υποψήφιους το x χρησιμοποιήθηκε ως μήκος της πλευράς και όχι της περιμέτρου του τετραγώνου! (όπως ρητά προκύπτει από τη διατύπωση του «προβλήματος»).
β) Αδυναμία διατύπωσης και χρήσης των σχέσεων
(περίμετρος τετραγώνου) και
(μήκος κύκλου) για να προσδιοριστεί η πλευρά του τετραγώνου και η ακτίνα του κύκλου συναρτήσει του x.Στο ερώτημα Γ2 παρατηρήθηκε άγνοια βασικών διαδικασιών και συνδέσεων:
α) Πολλοί μαθητές επιχείρησαν να παραγωγίσουν τη συνάρτηση
με εφαρμογή του κανόνα παραγώγισης πηλίκου! (με όλες τις προφανείς συνέπειες ...).β) Αποτυχία μεταφοράς των αποτελεσμάτων της μελέτης των ακροτάτων από τον πίνακα μεταβολών στα δεδομένα του προβλήματος ώστε να αποδειχθεί η συνθήκη ελαχιστοποίησης (ισότητα πλευράς τετραγώνου και διαμέτρου κύκλου).
Στο ερώτημα Γ3 παρατηρήθηκε γενικά μεγάλη αποτυχία, η οποία επιμερίζεται στα εξής στοιχεία:
α) Δυσκολία υπολογισμού της ελάχιστης τιμής

β) Αδυναμία αξιοποίησης της μελέτης που είχε προηγηθεί και του συνόλου τιμών της συνάρτησης.
γ) Υπερβολική εξάρτηση από τη «μεθοδολογία» των βοηθητικών συναρτήσεων. Μετά την
πολλοί έθεταν 
και άρχιζαν νέα μελέτη με χρήση των θεωρημάτων Bolzano ή Rolle!
Δεν είναι άσχετο με τα προηγούμενα το γεγονός ότι όλα τα ερωτήματα μπορούν να απαντηθούν με χρήση αμιγώς αλγεβρικών εργαλείων (τριώνυμο 2ου βαθμού). Ζητήσαμε επίμονα από πολλά Βαθμολογικά Κέντρα να μας ενημερώσουν αν βρέθηκε τέτοια λύση σε κάποιο γραπτό, αλλά η απάντηση ήταν αρνητική. Αρκετό καιρό μετά πληροφορήθηκα ότι μια μαθήτρια από πόλη της Β. Ελλάδας απάντησε ορθά σε όλα τα ερωτήματα με αυτό τον τρόπο και φυσικά βαθμολογήθηκε με άριστα.
Όλα όσα ανέδειξε η επίδοση των υποψηφίων στο θέμα Γ του 2018 είναι πολύ αποκαλυπτικά για το επίπεδο της διδασκαλίας των Μαθηματικών στο Γυμνάσιο και το Λύκειο και θέτουν επιτακτικά την ανάγκη ριζικών αλλαγών. Ο Γιώργος έριξε στο τραπέζι μερικές ιδέες, και αν ανατρέξουμε στα πλούσια αρχεία του mathematica θα βρούμε πολλές ακόμη. Υπάρχει όμως διάχυτη αδράνεια (αν όχι αδιαφορία) για τα προβλήματα της μαθηματικής εκπαίδευσης στα κέντρα λήψης αποφάσεων …
Γιάννης Θωμαΐδης

στα άκρα του
είναι
και
, αντίστοιχα, οπότε για κάθε
μεταξύ αυτών η
έχει ακριβώς μία λύση ... λόγω ΚΑΙ της
. [
για να λάβουμε
, και παρατηρούμε ότι
, άρα η μεγαλύτερη ρίζα δεν είναι αποδεκτή^ όπως όμως έμμεσα υποδεικνύει και το (α) του Γιάννη παραπάνω, οφείλουμε ΕΠΙΣΗΣ να ελέγξουμε ότι όντως είναι αποδεκτή η μικρότερη ρίζα, ότι ισχύει δηλαδή η
(αναγόμενη κατά βάσιν στην
). [
, των συγκαλυμμένων διαφορικών-ολοκληρωτικών εξισώσεων και των ασκήσεων-Φρανκενστάϊν που προκύπτουν από τεχνητή ένωση διαφόρων μελών από άλλες ασκήσεις είναι υπαρκτοί. Κάποιοι θεωρούν υποδειγματικά και ελπίζουν να ξαναδούν στην "κεντρική σκηνή", θέματα όπως εκείνα των επαναληπτικών 2019. Δεν θα τους ευχόμουν "ότι ποθείτε". Το ενάντιο μάλιστα.