1. Έστω

. Η συνάρτηση

είναι συνεχής και
γνησίως αύξουσα στο

. Συνεπώς, αν η εξίσωση

έχει λύση, τότε
αυτή θα είναι μοναδική. Υποθέτουμε ότι

και λόγω συνέχειας,
έστω

. Τότε,

και εφ'όσον

, έπεται ότι

, κάτι που αντιβαίνει στο γεγονός ότι η

είναι γνησίως αύξουσα στο

.
Άρα, υπάρχει

ώστε

.
Αυτό το σκεπτικό μας δίνει επίσης ότι

, άρα υπάρχει
2. Έστω

. Απεικονίζουμε το

στο μοναδικό

για το οποίο ισχύει

.
Έτσι, ορίζεται καλώς μια συνάρτηση

ώστε

.
Ας είναι

με

αλλά

.
Επειδή η

είναι γνησίως αύξουσα στο

και

, προκύπτει ότι

,
άτοπο διότι

και η

είναι γνησίως αύξουσα στο

.
Συνεπώς,
![\displaystyle{\left(\forall\,x\,,y\in\mathbb{R}\right)\,\left[x<y\implies f(x)<f(y)\right]} \displaystyle{\left(\forall\,x\,,y\in\mathbb{R}\right)\,\left[x<y\implies f(x)<f(y)\right]}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/5baccfd7e82b0477e13879708b5b07c5.png)
, δηλαδή η

είναι γνησίως αύξουσα στο

.
4. Ισχύει ότι

, οπότε,

.
Δεν μπόρεσα να το συνεχίσω.