Καθώς έχει περάσει σχεδόν ένα 24ωρο από τότε που τόλμησα να εκφραστώ για πρώτη φορά στο Forum, ίσως επί του σοβαρότερου θέματος που αφορά την δουλειά μας, θα πω λίγα λόγια για να το κλείσω προς το παρόν. Ας με συγχωρήσουν οι συνάδελφοι εκείνοι στους οποίους δεν θα αναφερθώ ιδιαιτέρως στα σχόλιά τους, τα διάβασα με προσοχή και τους ευχαριστώ για την ώρα που αφιέρωσαν και για τη συμβολή τους με τη διατύπωση γνώμης. Να ξέρουν πως έτσι κι αλλιώς συμβάλλουν με τον τρόπο τους στην επαναδιαμόρφωση της δικής μου. Ο Diikstra, για παράδειγμα (τι ωραίο nickname!)

με εκφράζει σε μεγάλο βαθμό και μου φαίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα η συμβολή του, επειδή είναι νεότερος άρα ανήκει στους δικούς μας καρπούς.
Αγαπητέ συνάδελφε κύριε Κυριαζή διαμήνυσα σε άλλο συνάδελφο διαχειριστή του Forum μέσω PM μερικά στοιχεία που με αφορούν, έχουν να κάνουν με τη διαχείριση του προσωπικού μου χρόνου και δεν αφορούν περισσότερους αυτή τη στιγμή. Έχω χρησιμοποιήσει στη δουλειά μου αρκετό από το υλικό που έχω βρει εδώ μέσα και δεν ευχαρίστησα μέχρι τώρα τους συναδέλφους.
Λάθος μου και τους ευχαριστώ, έστω και καθυστερημένα για την συνεισφορά τους.
Νιώθω όμως ότι θα πρέπει να σταθώ στα λεγόμενα του κυρίου Λουρίδα που μου φάνηκε πως θίχτηκε περισσότερο απ΄ όλους, δεν ξέρω, μπορεί να κάνω λάθος, στο υποσεινήδητο άλλωστε βρίσκεται η πραγματική αλήθεια.
S.E.Louridas έγραψε:
Επειδή είμαστε και μείς Γονείς και καθηγητές λαϊκής βάσης που διδάξαμε σε Νυχτερινά, σε φυλακές ανηλίκων σε δύσκολες παλαιότερες εποχές κ.λ.π., θα σε παρακαλούσα τουλάχιστον για τις προθέσεις να μην διεκδικείς μοναδικούς ρόλους.
Εγώ ο ίδιος έγραψα πως "πρέπει να φωνάξω για να τα ακούσω κι εγώ". Δεν ισχυρίστηκα ότι κινήθηκαν κάποιοι από εσάς μόνο σε κυριλέ χώρους καλών σχολείων ή σε γραφεία ή σε φτασμένα φροντιστήρια ή μόνο σε καλούς εκδοτικούς οίκους. Σχεδόν όλοι μας περάσαμε και από τα "δύσκολα" σχολεία αλλά είχαμε κάποιοι και την τύχη να βρεθούμε και σε "καλά" σχολεία. Δεν χρειάζεται να είμαι προσεχτικός σε αυτά, δεν διεκδικώ ρόλους, για άλλο πράγμα μιλώ: συζητάω για το στοιχειώδες δικαίωμα του κάθε υποψήφιου, να διαγωνίζεται επί δικαίοις όροις... Όσοι καταφέρνουμε να "ξεφύγουμε" από τα σχολεία της "πλέμπας" μετά από λίγα χρόνια συνήθως τα ξεχνάμε...
S.E.Louridas έγραψε:
Στην εποχή λοιπόν που οι προθέσεις απέχουν όσο ποτέ από αυτό που λέμε ότι έχουμε σαν προθέσεις (βρίσκονται στην μεγαλύτερη δυνατή απόσταση) ας ήμαστε προσεκτικοί. Δηλαδή ναι θεωρητικά θα μπορούσε να υπάρχει τουλάχιστον ένας που να υπερασπίστηκε την επιτροπή από συμφέρον ή επειδή η πολιτική των πραγμάτων να τον υποχρέωσε προς την κατεύθυνση αυτή όπως και κάποιος που κατηγόρησε την επιτροπή εξετάσεων να το έκανε επειδή δεν μπόρεσε να καλύψει ερωτήσεις επί των θεμάτων από τον χ-μαθητή του που επί ένα χρόνο τον προετοίμαζε. Όταν τελείωσα την διετή σχολή της ψυχολογίας του Δολιανήτη τότε, την στιγμή της αποφοίτησης ο Αντρέας Λεντάκης μας είπε επί λέξει: Και να μην ξεχνάτε ότι η πραγματική αλήθεια ευρίσκεται στο υποσυνείδητο ..... Πιστεύω, λοιπόν ότι το ΜΕΓΙΣΤΟ ποσοστό των συναδέλφων ΔΕΝ ανήκει σε καμιά από τις παραπάνω ΚΑΚΕΣ κατηγορίες.
Δεν έχω την επιστημοσύνη σου ούτε και στη συνεισφορά σου στη μαθηματική έρευνα αλλά και στη διαμόρφωση της ευρύτερης «ελληνικής μαθηματικής θεματολογίας». Και δεν έχω διάθεση ειρωνίας, τα εννοώ αυτά που λέω. Ούτε κατάφερα να συνεισφέρω όπως εσύ στη διαμόρφωση των μαθηματικών ταλέντων με εξαίρεση καμιά δεκαριά ταλέντα μέχρι τώρα. Αν ο συχωρεμένος Λεντάκης σας είπε αυτή τη σοφή κουβέντα εγώ προσπάθησα να βγάλω προς τα έξω το υποσεινήδητό μου και το υποσεινήδητο όλων μας ως δασκάλων. Αν μη τι άλλο, ακόμα κι όσοι διαφώνησαν με τη στάση μου ή με το timing εντούτοις παραδέχθηκαν πως είπα αλήθειες
Κι εγώ πιστεύω ότι το μέγιστο ποσοστό συανδέλφων ΔΕΝ μπορεί να ανήκει σε καμία απο τις δύο ΚΑΚΕΣ κατηγορίες. Αυτοί όμως που έχεουν την ιδιότητα του "ανήκειν" είτε στο ένα είτε στο άλλο σύνολο, διεκδικούν επί ίσοις όροις την άφεσή μας; Η μία κατηγορία μπορεί να το κάνει από άγνοια (νεαροί συνάδελφοι κ.λ.π.) η άλλη όμως το κανει ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ ΤΗΣ. Είναι ισοβαρή, συνειδησιακώς, τα σφάλματά τους;
S.E.Louridas έγραψε:
Δεν θα μπορούσε όλη αυτή η συζήτηση (και βέβαια όχι στην λούμπα του κοινωνικού αυτοματισμού αυτή την καταστροφική νοοτροπία που τα παιδιά μας στο μέλλον θα την πληρώσουν πολύ μα πάρα πολύ ακριβά και να μου το θυμάσαι …θα σκοτωθούν μεταξύ τους) να γίνει μετά τις εξετάσεις και σε όλους τους τόνους;
Όχι κύριε Λουρίδα, διαφωνώ μαζί σου. Πρόκειται για μια δημόσια μεν αλλά μεταξύ ειδικών και άμεσα ενδιαφερόμενων συζήτηση. Τα συγχαρτήρια και τα εύσημα επιτρέπεται να δίνονται από νωρίς στην επιτροπή ενώ οι αρνητικές κριτικές ας γίνουν αργότερα, αυτό λέμε; Λυπάμαι αλλά δεν έχω υποκριθεί και δεν είμαι καλός στις δημόσιες σχέσεις. Απαντώ ειλικρινά στα παιδιά και στους άλλους και αυτό έχει το κόστος του, ναι το παραδέχομαι, το έχω πληρώσει και υπηρεσιακώς και αλλιώς πως... Το θεωρώ πιο έντιμο κι ας φαντάζει λάθος τακτική. Στα δικά μου τα μάτια το θέμα έκραζε από μακριά, και, όπως αποδεικνύεται από τα λεγόμενα αρκετών συναδέλφων, όχι μονο στα δικά μου...
Και κάτι ακόμα: εγκαλούμαι επειδή στην
πρώτη μου εμφάνιση στο Forum έριξα τη βόμβα μου από νωρίς; Δηλαδή γιατί δεν εγκαλούμε και τα μέλη της επιτροπής ξετάσεων που παραμένει χρόνια τώρα ανώνυμη ως Μασονική Στοά, χ
τυπάει μια φορά το χρόνο σαν τον ακέφαλο καβαλάρη, και ύστερα φεύγει, και γαία πυρί μειχθήτω;... Γιατί δεν εγκαλείται στην τάξη ποτέ κανείς από αυτούς, αν έχει συμβεί κάποιο σφάλμα, κάτι που συμβαίνει όχι και πολύ σπάνια;... Για να μην θυμηθώ λυπηρές στιγμές από σοαβαρότατα επιστημονικά σφάλματα σε Πανελλήνιες του όχι και πολύ μακρινού παρελθόντος και που οι τότε εκπρόσωποι της ΕΜΕ φέρθηκαν ως cheer leaders;
S.E.Louridas έγραψε:
Κλείνοντας θα επιθυμούσα η παρουσία σου εδώ Αντώνη να είναι ταχτικότερη.
Είναι στις επιδιώξεις μου αλλά μιλάω μόνο όταν κρίνω πως έχω να πω κάτι καλύερο από τη σιωπή.
S.E.Louridas έγραψε:
Θα επιθυμούσα να είμαστε περισσότερο Εθνικόφρονες παρά Εθνικιστές και υπό το πρίσμα αυτό να αντιστεκόμαστε συνεχώς.

Λυπάμαι αλλά δεν καταλαβαίνω το νόημα των όρων στο υπάρχον πλαίσιο συζήτησης. Οι συγκεκριμένοι όροι στη συνείδησή μου είναι, αμφότεροι, αρνητικά φορτισμένοι, ίσως είναι θέμα συμπλέγματος.
Παρ΄ όλα αυτά ξέρουμε καλά και οι δύο πως σημασία δεν έχει τόσο τι λες ή τι δηλώνεις αλλά τι κάνεις ώστε να γίνεσαι πιο χρήσιμος και ειδικά στους νέους, με ο,τι μπορεί να σημαίνει αυτό...
Καθώς είμαστε όλοι ευφυείς άνθρωποι έχετε καταλάβει όλοι τον προβληματισμό μου που προέρχεται από μια ιδιαίτερη ευαισθησία που έχω με τα παιδιά, ειδικά σε ο,τι σχετίζεται με το θέμα των ίσων ευκαιριών. Αυτός είναι ο κεντρικός άξονας της σκέψης μου. Αν κάποιους δεν τους ενδιαφέρει (υπάρχουν τέτοιοι εδώ;...) τότε ας ασχοληθούν με άλλα πράγματα, γυμναστική κάθε είδους, ας πούμε... Όμως, η χρόνια νομιμοποίηση, για μην πω απενοχοποίηση, μιας διαδικασίας που μας επιτρέπει να εξετάζουμε τους μαθητές μας σε θέματα τέτοια, το πνεύμα των οποίων ούτε κατά διάνοια δεν παρουσιάζεται στο σχολικό τους εγχειρίδιο, ε, αυτό νομίζω πως οφείλουμε να το συζητήσουμε, να το καταγγείλουμε, έστω και μεταξύ μας αρχικά, και ύστερα να προσπαθήσουμε να το υπερβούμε.
Αν όμως πιστεύουμε ότι καλώς έχουν τα πράγματα μιας και ο Διαφορικός Λογισμός διαθέτει εκτός των άλλων και μια απαράμιλλη γοητεία και εργαλεία εκπληκτικής ομορφιάς (ποιος θα διαφωνήσει με αυτό;) αλλά και εφαρμοσιμότητας τότε πρέπει να αλλάξουμε τα εγχειρίδια. Αλλά να το πάρουμε απόφαση. Να ξέρουμε πού κινούμαστε. Όμως, και η ύλη πρέπει να έχει τα όριά της. Και όχι μόνον όσον αφορά τη θεωρία αλλά, κυρίως, όσον αφορά τις μεθοδολογίες. Ας εισαχθούν στο βιβλίο τόσες κι άλλες τόσες ασκήσεις. Μόνο που θα πρέπει να ξέρει τόσο ο μαθητής όσο και ο καθηγητής προς τα πού προσανατολίζεται, μιας και όλοι συμφωνούμε πως από μόνη της η γνώση του σχολικού βιβλίου και η επίλυση των ασκήσεων του σε οδηγεί, στην καλύτερη των περιπτώσεων, σε βαθμούς κοντά στη βάση. Το κοροίδιλίκι προς τα παιδιά είναι αναδραστική συνάρτηση.
Εν κατακλείδει, για να πάρουμε τις αποφάσεις μας έστω και σε βάθος χρόνου - δεν είναι κακό αυτό, και ίσως να γίνει και με όρους … δραχμής… - δεν φτάνει μόνο αυτή η τόσο χρήσιμη πρόταση του κυρίου Λουρίδα την οποία και επικροτώ. Χρειάζεται να πέσει και η … σχετική γραμμή, δεν ξέρω αν με εννοείτε… Θέλω να πω πως από τη στιγμή που σε αυτό το Forum υπάρχουν συνάδελφοι που με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο επηρεάζουν πράγματα και καταστάσεις θα χρειαστεί να υιοθετήσουν άλλη γραμμή πλεύσης, υπό τη προϋπόθεση ότι συναινούν και αυτοί σε μια τέτοια αλλαγή πνεύματος. Κατά το μάλλον ήττον είναι δύσκολο αυτό για κάποιους γιατί θα φοβηθούν ότι απαξιώνεται το συγγραφικό τους έργο , δεν είναι δα και μικρό πράγμα…
Δεν διαβλέπω διαρκώς πονηρές προθέσεις, είμαι απονήρευτος και αφελής γενικά με τους ανθρώπους, κάποιοι εδώ με ξέρουν, αλλά θεωρώ απαραίτητη την κουβέντα προς αυτήν κατεύθυνση. Δεν θα ήθελε ο καθένας από εσάς να διεκδικεί το δικό του το παιδί,
επί ίσοις όροις με τα άλλα παιδιά, αναγνώριση και θέσεις;… ή μήπως όχι;…