Συνάδελφοι, παρακολουθώ με μεγάλη προσοχή τον εξελισσόμενο διάλογο στην ιστοσελίδα μας και κάθε φορά νοιώθω να βγαίνω πιο "σοφός", τόσο από μαθηματική άποψη όσο και από άποψη εκπαιδευτικού προβληματισμού. Μ’ αυτή την έννοια ευχαριστώ όσους έλαβαν μέρος σ’ αυτό το διάλογο, γι’ αυτά που μου έδωσαν. Από τη δημοσιευμένη ύλη, απομονώνω την παρακάτω περικοπή (από το δημοσίευμα ενός σημαντικού συναδέλφου):
«….ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ να λύσω το β3 μέσα στο προκαθορισμένο χρόνο
ΔΕΝ είμαι βλάκας, ΔΕΝ είμαι τεμπέλης
Απροετοίμαστος στα μαθηματικά;
Διδάσκω μαθηματικά από το 1983 -2006 σε φροντιστήρια ,κεντρικά των
Αθηνών(πχ. Θετικό) και σε ιδιαίτερα, προετοιμάζοντας μαθητές για εισαγωγή τους στο πανεπιστήμιο με Δέσμες-κατευθύνσεις….»
Η περικοπή αυτή, με άλλα λόγια, μας παραπέμπει στο «τις πταίει;» του Χαρίλαου Τρικούπη, μόνο που τώρα, αντί της χρεοκοπίας της ελληνικής οικονομίας στην οποία αναφερόταν ο Τρικούπης (σας θυμίζει κάτι σημερινό;), ο συγγραφέας της περικοπής αναφέρεται στη χρεοκοπία κάποιων (ή και όλων των) παραμέτρων που συνιστούν το εκπαιδευτικό μας σύστημα. Γιατί όμως συμβαίνει αυτό; Γιατί, η UNESCO, στην Διακήρυξη των Δικαιωμάτων αναφέρει ρητά σαν ανθρώπινο δικαίωμα την κατοχή της μητρικής Γλώσσας και της Μαθηματικής σκέψης;
Κατά τη γνώμη μου, για να απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό, πρώτα πρέπει να απαντήσουμε στο ερώτημα: "
για ποιο λόγο διδάσκουμε τα Μαθηματικά" στα παιδιά, από την Α’ Δημοτικού μέχρι και τη Γ’ Λυκείου; Υπάρχουν τέσσερες εκδοχές
▪ πρώτη εκδοχή: γιατί "ακούμε" πως τα Μαθηματικά "είναι απαραίτητα", γιατί “τα βρήκαμε απ' τους πατεράδες μας” γιατί, επιπλέον, δικαιολογείται η ύπαρξη θέσεων μαθηματικών στα σχολεία
▪ δεύτερη εκδοχή: για να ανιχνεύσουμε “μαθηματικά ταλέντα” και να τα κάνουμε μαθηματικούς
▪ τρίτη εκδοχή: για να αντιμετωπίσουν τα παιδιά τις Πανελλαδικές εξετάσεις
▪ τέταρτη εκδοχή:
α) μέσω των Μαθηματικών τα παιδιά μπορούν να καλλιεργήσου τις παρακάτω μορφές της Λογικής Νόησης (με την απαραίτητη προϋπόθεση πως περνούν από την καθημερινή εμπειρία στη θεωρία και αντίστροφα): i. «Έννοια», ii. «Κρίση», iii. «Συλλογισμός», iv. «Υπόθεση», v. «Ιδέα», vi. «Θεωρία», vii. «Ιδέα και Φαντασία», viii. «Ανάλυση», ix. «Σύνθεση», x. «Επαγωγή», xi. «Παραγωγή» (ή «παραγωγική απόδειξη»), xii. «Συγκεκριμένο»–«Αφηρημένο», «Αναγωγή από το αφηρημένο στο συγκεκριμένο»
β) τα παιδιά μαθαίνουν πως η ίδια η μαθηματική διαδικασία προσφέρει αισθητική ικανοποίηση κι ακόμα πως τα Μαθηματικά έχουν πλατιά εφαρμογή στις Καλές Τέχνες, την αρχιτεκτονική και τη Λογοτεχνία
γ) Τα παιδιά αντιμετωπίζουν ένα κόσμο που διαμορφώνεται από ολοένα και πιο σύνθετα, δυναμικά και ισχυρά συστήματα πληροφοριών και ιδεών. «Ως μελλοντικά μέλη του εργατικού δυναμικού οι μαθητές και οι μαθήτριες θα χρειαστεί να είναι ικανοί να ερμηνεύουν και να εξηγούν δομικά σύνθετα συστήματα, να σκέφτονται με μαθηματικά ποικίλους τρόπους και να χρησιμοποιούν πολύπλοκους εξοπλισμούς και μέσα»
[1]
δ) με όχημα τα Μαθηματικά (μεταξύ άλλων), μέσω των άλλων επιστημών, τα παιδιά γνωρίζουν τη Φύση και την κοινωνία και τις μετασχηματίζουν επιστημονικά προς όφελος της ανθρωπότητας
Προσωπικά ενστερνίζομαι την "τέταρτη εκδοχή". Εδώ τίθεται το ερώτημα: ικανοποιούνται οι προβλέψεις της "τέταρτης εκδοχής" στο δικό μας εκπαιδευτικό σύστημα; Προσωπικά απαντώ κατηγορηματικά˙ Όχι! (το "γιατί", είναι αντικείμενο ευρύτερης εργασίας μου, η οποία δεν εμπίπτει στη θεματολογία της Ιστοσελίδας μας).
Σχετικά με το ερώτημα "γιατί συμβαίνουν όλα αυτά με τη θεματοδοσία", απάντησα (23/5/2013), όπου μεταξύ των άλλων έγραφα:
«
οι Πανελλαδικές, η ύλη και το απόστημα της θεματοδοσίας, είναι καθαρά πολιτικό πρόβλημα στα χέρια της εκάστοτε κυβέρνησης, προκειμένου να οδηγήσει τα εκπαιδευτικά πράγματα προς την επιδιωκόμενη κατεύθυνση. Για ποιο λόγο κάθε χρόνο τα θέματα είναι ασύμμετρα προς τον σκοπό για τον οποίο προορίζονται ή κάποια λαθεμένα; Είναι πολύ βολικό κάθε φορά να φωνάζουμε και να τα βάζουμε με τους "κακούς" θεματοδότες. Είναι η άριστη συνταγή για εκτόνωση και του χρόνου πάλι τα ίδια»
Κλείνοντας, θα πρόσθετα: είναι ένας δοκιμασμένος τρόπος απόσπασης της προσοχής μας από την αιτία που τα γεννά, στα επιφαινόμενα. Οι θεματοδότες το κάνουν επίτηδες; Κατηγορηματικά "Όχι". Γιατί δεν λαμβάνονται μέτρα; Δεν λαμβάνονται γιατί αυτό εξυπηρετεί την πορεία προς τον στόχο, που δεν είναι άλλος από το επικείμενο "Σχολείο της Αγοράς"….
με εκτίμηση
Γιάννης Κερασαρίδης
[1] http://www.google.gr/#output=search&scl ... 24&bih=509