Δυσάρεστα Νέα

[Κοτρώνης Αναστάσιος]

Πολύ κρίμα. Ήταν πολύ ωραίος άνθρωπος.

[gbaloglou]

Πολύ κρίμα. Ήταν πολύ ωραίος άνθρωπος.

Αναστάση σαν χθες μοιάζει που τρωγοπίναμε μαζί με τον Λεωνίδα (και τον Αλέξανδρο, τον Θάνο, τον Μπάμπη, τον Φώτη και άλλους) στην Πλατεία Άθωνος (το σαββατόβραδο της Μαθηματικής Εβδομάδας 2014, όπου ο Λεωνίδας επανέλαβε την παρουσίαση του 2011 για το SUDOKU) -- καθόταν δίπλα μου και μου έδωσε μάλιστα και μία μη μαθηματική συμβουλή, πως δηλαδή να κρίνεις ένα εστιατόριο με βάση τις τηγανιτές πατάτες

Γιώργος Μπαλόγλου

[Κοτρώνης Αναστάσιος]

..και μου έδωσε μάλιστα και μία μη μαθηματική συμβουλή, πως δηλαδή να κρίνεις ένα εστιατόριο με βάση τις τηγανιτές πατάτες

Γιώργος Μπαλόγλου

Είχε πολύ καλό χιούμορ ο Λεωνίδας. Θυμάμαι είχε κάνει ένα τρομερό αστειάκι για την κατάσταση της υγείας του εκείνες τις μέρες και είχαμε λυώσει στα γέλια. Πολύ κρίμα ρε γαμ...το.

[Γιώργος Ρίζος]

Σήμερα αποχαιρέτησαμε τον αγαπημένο φίλο μας Λεωνίδα στη Μητρόπολη Σερρών. Οι συγγενείς, οι φίλοι, οι συνάδελφοι και οι μαθητές του.

Αδύνατο να μη συγκινηθείς, βλέποντας τα δακρυσμένα μάτια των μαθητών για το Δάσκαλό τους.

Καλό σου ταξίδι, φίλε Λεωνίδα!

[pana1333]

Μόλις μπήκα και είδα την στενάχωρη πραγματικά είδηση. Καλό ταξίδι Λεωνίδα.

[Stavroulitsa]

Δεν μπορώ να περιγράψω πόσο σοκαρίστηκα και πόσο στεναχωριεμαι... Χρειάστηκα μια μέρα για να συνειδητοποιησω τα νέα & άλλη μια για να συνέλθω... Θέλω να θυμάμαι τον κύριο Λεωνίδα όπως ήταν πραγματικά, με εκείνο το σπάνιο χάρισμα να κάνει τους ανθρώπους να τον συμπαθούν από την πρώτη στιγμή! Ένας άνθρωπος με πάθος για τη φωτογραφία, λατρεία για τη μουσική & έναν μεγάλο έρωτα με τα μαθηματικά... Μα πάνω απ όλα ήτανε άνθρωπος που πιστευε στους ανθρώπους! Έβλεπες κάθε στιγμή εκείνη τη σπίθα στα μάτια του, εκείνη τη δίψα για ζωή! Με κάθε του πράξη έδειχνε την πίστη του & την ελπίδα του για τους μαθητές του και ενέπνευσε πολλούς!! Μιλώντας προσωπικά, είναι ένας άνθρωπος που του χρωστάω πολλά και ποτέ δε θα σταματήσει να με εμπνέει!! Θέλω λοιπόν, να τον θυμάμαι ως Δάσκαλο, ως Φίλο, ως άνθρωπο με αστείρευτο χιούμορ!!!

[konkyr]

Λυπάμαι πολύ.

Καλή δύναμη στους ανθρώπους του.

[KDORTSI]

Γράμμα στο Λεωνίδα...

Λεωνίδα, σήμερα ενταφιάστηκες κι έφυγες από κοντά μας. Εγώ, έμεινα στα Γρεβενά, δεν μπόρεσα να βρεθώ κοντά σου για το στερνό
χαιρετισμό. Λόγοι πάνω από τη δύναμή μου με κράτησαν εδώ. Δεν μπόρεσα ούτε ένα μικρό ανθισμένο λουλούδι
να σου στείλω, έτσι που να σε κρατά με το μυρωμένο άρωμά του την ώρα της αναχώρησής σου... Τι κρίμα!

Λεωνίδα, τώρα, τούτες τις ώρες που έξω η πόλη σιωπά κουρασμένη από τα πανηγύρια και τις χαρές, κάθομαι και σου γράφω τις
λίγες αυτές γραμμές, γιατί αυτό το λιγοστό μπορώ να πράξω.

Δε σου γράφω για τα παλιά, δε σου θυμίζω τα μέρη της Μεσοποταμίας και της Οινόης της Καστοριάς όπου εργάστηκες, ούτε για τις δουλειές
που κάναμε μαζί τρέχοντας σε σχολεία σ' όλη τη Δυτική Μακεδονία. Δε σου γράφω για τη δυναμική συνεργασία μας στο
Βαθμολογικό της Κοζάνης. Εκεί μέσα, που σε δύσκολες συνθήκες, κατάφερνες να πρωταγωνιστείς και να οργανώνεις τη δουλειά
των συναδέλφων. Αλήθεια Λεωνίδα, θυμάσαι τότε που έψαχνες και εύρισκες πολλές λύσεις; Μια φορά αναρτήσαμε δεκατρείς στην
αίθουσα των βαθμολογητών για να διευκολύνουμε τη δουλειά τους.

Σε κάποια στιγμή μου μίλησες με πάθος για το mathematica. Θυμάσαι; Με έπεισες και μπήκα. Με πήρες από το χέρι και
με οδήγησες στο μεγάλο περιβόλι. Θυμάσαι; Εκεί με στήριξες με περισσή θέρμη... Μετά έφυγες...

Θυμάσαι τις παρουσιάσεις μας; Συνταιριάζονταν τα λόγια μας, ήξερε καλά ο ένας τον άλλον. Θυμάσαι στο Μουσικό Σχολείο των Σερρών; Στου Μαντουλίδη;
Θυμάσαι;....Θυμάσαι;...

Πόσα ακόμα θυμάμαι τώρα που σου γράφω, κι εσύ διαβαίνεις τους λαβύρινθους του άλλου κόσμου!

Η πόλη έξω κοιμάται γαλήνια. Εγώ είμαι μόνος με τη μικρή λάμπα του δωματίου μου και σου γράφω...Χαμηλώνω ακόμα περισσότερο
το φως κι αναπολώ το χαμόγελό σου, την ευφυία σου, την ευγένειά σου, την καλωσύνη σου!

...............................
"Σαν να 'χαν ποτέ τελειωμό
τα πάθια κι οι καημοί του κόσμου"
..............................
(Αλ. Παπαδιαμάντης: Το μοιρολόγι της Φώκιας )

Κώστας Δόρτσιος

[Μπάμπης Στεργίου]

Δεν είχα καν ιδέα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με την υγεία του Λεωνίδα και μένω άναυδος με αυτή την θλιβερότατη είδηση.
Τα λόγια δύσκολα βγαίνουν από το στόμα, το ίδιο δύσκολο είναι να γράψω δυο γραμμές.

Εκφράζω αρχικά τα συλλυπητήρια στην οικογενειά του. Όσο για το Λεωνίδα, ο χαμός του είναι αναπάντεχος. Η οικογένεια του mathematica πιστεύω ότι θα τον νοιώθει κοντά της, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Όσοι τον γνωρίσαμε από κοντά, θα τον αναζητάμε σε κάθε μας συνάντηση, στα συνέδρια ή στις εξόδους .Η μορφή του Λεωνίδα και το έργο του θα μείνουν για πάντα χαραγμένα στη μνήμη μας. Μέσα μου θέλω να πιστεύω ότι δεν έφυγε, αλλά ότι τριγυρίζει εκεί στην ωραία Μακεδονία με τους φίλους, μαζί με την αγαπημένη του φωτογραφική μηχανή , να παλεύει με το χρόνο, αποθανατίζοντας τα χαμόγελα των φίλων του που τόσο πολύ τον αγάπησαν.

Αιώνια η Μνήμη σου αξέχαστε φίλε Λεωνίδα!

[Φωτεινή]

Καλό ταξίδι φίλε Λεωνίδα.

[kost65]

Πριν λίγο το έμαθα και είμαι συντετριμμένος. Φίλε Λεωνίδα «τελικά η παρτίδα δε σώθηκε ».
Ελπίζω ο παράδεισος να έχει Μαθηματικά !!!

Κώστας

[S.E.Louridas]

Μόλις τώρα άνοιξα το μηχάνημα και είδα το απίστευτο ... Άντε τώρα να βρεις λόγια για αυτή την τεράστια απώλεια. Τα μόνα λόγια που βρίσκω είναι: καλό σου ταξίδι Λεωνίδα.

[fotis81]

Καλό Παράδεισο Λεωνίδα, ήμουν τυχερός που σε γνώρισα και συζήτησα μαζί σου έστω και για μισή ώρα από κοντά.
Συλλυπητήρια στους δικούς του, δύναμη και παρηγοριά από όλα όσα άφησε σε φίλους, μαθητές και συναδέλφους.

[Atemlos]

Πραγματικα απιστευτη τραγικη ειδηση.Τι να πει κανεις τωρα; Δυναμη και κουραγιο στους οικειους του ευχομαι.

Κωνσταντίνος