Ακόμη μια παρατήρηση για την πρώτη άσκηση
Θεώρημα: Έστω ένα παιγνίδι με δύο παίκτες οι οποίοι κινούνται εναλλάξ. Έστω ότι όπως και να παίξουν, το παιγνίδι ολοκληρώνεται σε πεπερασμένο αριθμό κινήσεων με κάποιον να είναι νικητής (δεν υπάρχει ισοπαλία). Έστω επίσης ότι κάθε παίκτης, σε κάθε του κίνηση, έχει πεπερασμένο αριθμό επιλογών όπου οι επιλογές του εξαρτώνται μόνο από τις προηγούμενες κινήσεις των δύο παικτών. Τότε ένας από τους δύο παίκτες έχει στρατηγική νίκης.
Είναι άμεσο ότι το παιγνίδι της άσκησης 1 ικανοποιεί τα κριτήρια του θεωρήματος και άρα μας λέει ότι κάποιος από τους δύο παίκτες έχει στρατηγική νίκης. (Δεν μας λέει ποιος αλλά η άσκηση δεν το ζητάει.)
Θα δώσω μια απόδειξη του θεωρήματος στην περίπτωση που υπάρχει ένας αριθμός

ώστε το παιγνίδι σίγουρα να τελειώνει μετά από

κινήσεις. Αυτό αν και δεν είναι προφανές (πείστε τον εαυτό σας ότι πράγματι δεν είναι προφανές) έπεται από τις συνθήκες του θεωρήματος. Δεν θα δώσω απόδειξη για αυτό. Για την άσκηση 1 βέβαια είναι άμεσο ότι είμαστε σε αυτήν την περίπτωση.
Θα ονομάζουμε θέση του παιγνιδιού μια ακολουθία

κινήσεων, όπου το

είναι μια κίνηση του πρώτου παίκτη,

είναι μια κίνηση του δεύτερου παίκτη η οποία επιτρέπεται να γίνει αν ο πρώτος παίκτης έκανε την κίνηση

κ.τ.λ. Θα ονομάζουμε επίσης μια θέση

τελική αν μετά την κίνηση

δεν επιτρέπεται να γίνουν άλλες κινήσεις. Παρατηρούμε ότι από τις συνθήκες του θεωρήματος υπάρχει πεπερασμένος αριθμός θέσεων και επιπλέον κάθε θέση έχει το πολύ

κινήσεις. Σκοπός μας είναι να δώσουμε τιμές 1 ή 2 σε όλες τις θέσεις έτσι ώστε αν το παιγνίδι αρχίσει από την συγκεκριμένη θέση (φυσικά αν η συγκεκριμένη θέση προκύψει μετά από περιττό αριθμό κινήσεων τότε στο παιγνίδι που ξεκινάει από αυτήν την θέση παίζει πρώτος ο δεύτερος παίκτης) τότε αν η τιμή είναι 1 θα έχει στρατηγική νίκης ο πρώτος παίκτης ενώ αν είναι 2 ο δεύτερος.
Θα προχωρήσουμε επαγωγικά αλλά ανάποδα. Κοιτάζουμε πρώτα όλες τις θέσεις με

κινήσεις. Από τις συνθήκες είναι όλες του τελικές και σε κάθε μία από αυτή δίνουμε την τιμή 1 ή 2 ανάλογα αν σε αυτήν την τελική θέση νικητής είναι ο πρώτος παίκτης ή ο δεύτερος. Έστω ότι έχουμε δώσει τιμές 1,2 σε όλες τις θέσεις με περισσότερες από

κινήσεις ώστε να ικανοποιούνται οι συνθήκες. Θα δείξουμε τώρα πως θα δώσουμε τιμές για τις θέσεις με

κινήσεις. Ας πάρουμε πρώτα την περίπτωση ο

να είναι άρτιος. Δηλαδή από όλες αυτές συνεχίζει ο πρώτος παίκτης. Τότε για την θέση

(α) Αν η θέση είναι τελική, τότε της δίνουμε την τιμή αυτού που κέρδισε.
(β) Αν δεν είναι τελική και υπάρχει

ώστε η θέση

να έχει την τιμή 1, τότε της δίνουμε την τιμή 1.
(γ) Αλλιώς τις δίνουμε την τιμή 2.
Αν έχουμε δώσει στην θέση την τιμή 1 τότε είτε έχει ήδη κερδίσει ο πρώτος παίκτης (περίπτωση (α)) είτε είμαστε στην περίπτωση (β) οπότε ο πρώτος παίκτης μπορεί να κερδίσει παίζοντας την κίνηση

. Αν της δώσαμε την τιμή 2, τότε είτε έχει ήδη κερδίσει ο πρώτος παίκτης, είτε είμαστε στην περίπτωση (γ) οπότε όπως και να παίξει ο πρώτος παίκτης θα καταλήξει σε μια θέση με

κινήσεις που θα έχει την τιμή 2 οπότε ο δεύτερος παίκτης έχει στρατηγική νίκης.
Ομοίως εργαζόμαστε αν ο

είναι περιττός οπότε η απόδειξη του θεωρήματος έχει ολοκληρωθεί.
Αυτή η μέθοδος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να βρεθεί μια στρατηγική νίκης. Μόνο που δεν είναι
καθόλου πρακτική. Ήδη για την πρώτη κίνηση του πρώτου παίκτη έχουμε

διαφορετικές επιλογές/θέσεις. Για κάθε μία από αυτές θα πρέπει να βρούμε την τιμή της και για να το κάνουμε αυτό πρέπει πρώτα να βρούμε τις τιμές όλων των θέσεων που την ακολουθούν κ.τ.λ.