και για
, η ανισότητα 
[Δεν μοιάζει με τυπικό θέμα Πανελλαδικών. Τοποθετείται εδώ επειδή βγαίνει με Λογισμό, αν και προτιμητέα θα ήταν μια πιο στοιχειώδης απόδειξη. Η προέλευση και η εφαρμογή της ανισότητας θα αποκαλυφθούν αργότερα.]
Συντονιστής: Μπάμπης Στεργίου
και για
, η ανισότητα 
Θέτουμε για ευκολία (αν και δεν είναι απαραίτητο)gbaloglou έγραψε:Να αποδειχθεί, για κάθε ακέραιοκαι για
, η ανισότητα
, οπότε
ή αλλιώς
. Άρα 

. 
, όπως θέλαμε.
.
είναι ![= (1-y)^{3} (1-y^2)^{3} = \left [(1-y)(1-y^2)\right ]^{3} = (1-y)^{3} (1-y^2)^{3} = \left [(1-y)(1-y^2)\right ]^{3}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/6f22c78e38ba17ec45745de95dbc2553.png)
![(1-y)(1-y^2) \le \frac {3}{\sqrt [3] 4 } \approx 1,89 (1-y)(1-y^2) \le \frac {3}{\sqrt [3] 4 } \approx 1,89](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/beb2e9d366dc017d1c516114eb252b74.png)
και η τιμή του είναι
)Εναλλακτική προσέγγιση (χωρίς παραγώγιση), γιαMihalis_Lambrou έγραψε:Ισοδύναμα θέλουμε
που ισχύει με περίσσευμα (παραγωγίζοντας ή αλλιώς βλέπουμε ότι το αριστερό μέλος έχει μέγιστο στοκαι η τιμή του είναι
)
πάντοτε:![(1-y)(1-y^2)\leq \displaystyle\left[\frac{(1-y)+(1-y^2)}{2}\right]^2=\frac{(y^2+y-2)^2}{4}=\frac{\left[\left(y+\frac{1}{2}\right)^2-\frac{9}{4}\right]^2}{4}\leq (1-y)(1-y^2)\leq \displaystyle\left[\frac{(1-y)+(1-y^2)}{2}\right]^2=\frac{(y^2+y-2)^2}{4}=\frac{\left[\left(y+\frac{1}{2}\right)^2-\frac{9}{4}\right]^2}{4}\leq](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/14f144a2d68c0524859504c47a7a2bcc.png)

μεγιστοποιείται στο
για
;)]Γιώργο, μπορούμε.gbaloglou έγραψε:Μιχάλη μπορούμε όντως να συμπεράνουμε χωρίς παραγώγιση ότι ημεγιστοποιείται στο
για
;]
στο
. Ισοδύναμα
, που δίνει το ζητούμενο και μάλιστα στο
.
και για περιττό
αντίστοιχα,
και
, όπου
. Στην πρώτη περίπτωση αρκεί να αποδείξουμε, με δεδομένο τον μηδενισμό της
στα άκρα του
, ότι το μέγιστο της, σε σημείο μηδενισμού της παραγώγου, είναι μικρότερο του
. Αναλόγως στην δεύτερη περίπτωση αρκεί να αποδείξουμε ότι το ελάχιστο της
, σε σημείο μηδενισμού της παραγώγου, είναι μεγαλύτερο του
.
προκύπτει ένα και μοναδικό σημείο μηδενισμού της παραγώγου, για
. Παρατηρούμε επίσης ότι τα δύο ζητούμενα της προηγούμενης παραγράφου συμπτύσσονται σε ένα, συγκεκριμένα στην ανισότητα, για
, 
παρατηρούμε ότι αρκεί να ισχύει, για
, η ανισότητα
(ισοδύναμη προς την
). Για
προκύπτει άμεσα από τις
,
για
, και
για
.Και αν ... δεν γνωρίζουμε εκ των προτέρων ότι ηMihalis_Lambrou έγραψε:Γιώργο, μπορούμε.gbaloglou έγραψε:Μιχάλη μπορούμε όντως να συμπεράνουμε χωρίς παραγώγιση ότι ημεγιστοποιείται στο
για
;]
Θέλουμε να δείξουμεστο
. Ισοδύναμα
, που δίνει το ζητούμενο και μάλιστα στο
.
έχει τοπικό μέγιστο στο
... πάλι μπορούμε:
τέτοιο ώστε η
να διαιρείται δια του
... διαιρούμε δηλαδή το
δια του
παίρνοντας πηλίκο
και υπόλοιπο
... οπότε ο μηδενισμός του υπολοίπου* δίνει
(τοπικό ελάχιστο*) και
(τοπικό μέγιστο*).
ισχύει η
, και ισχύει επίσης η
ή η
, τότε το
είναι τοπικό ελάχιστο ή τοπικό μέγιστο του πολυωνύμου, αντίστοιχα. (Στην περίπτωση μας
,
,
. Η απόδειξη του λήμματος είναι απλή αλλά απαιτεί εξοικείωση με την έννοια της συνέχειας ... που συνήθως διδάσκεται πριν από τα τοπικά ακρότατα, εδώ που τα λέμε Και με απλή εφαρμογή της ΑΜ-ΓΜ:gbaloglou έγραψε: Και αν ... δεν γνωρίζουμε εκ των προτέρων ότι ηέχει τοπικό μέγιστο στο
... πάλι μπορούμε:
![\displaystyle{(1-y)+(1-y)+2(1+y)\geq 3\sqrt[3]{2(1-y)^2(1+y)}\implies (1-y)(1-y^2)\leq \frac{32}{27}} \displaystyle{(1-y)+(1-y)+2(1+y)\geq 3\sqrt[3]{2(1-y)^2(1+y)}\implies (1-y)(1-y^2)\leq \frac{32}{27}}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/f0c034266323bcd28232db5e11d9d1fb.png)

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης