Θέμα 1
2) α) Η

ορίζεται στο

, ενώ η

στο

.
Επειδή θέλουμε η

να είναι συνεχής στο

θα πρέπει τότε αναγκαστικά (λόγω του πεδίου ορισμού της

)

. Αν

τότε επειδή το αριστερό όριο της

θα είναι

η

θα είναι τελικά ασυνεχής. Άρα

.
Με το ίδιο σκεπτικό, λόγω του πεδίου ορισμού της

, καταλήγουμε ότι θα πρέπει

.
Με αυτό το δεδομένο έχουμε ότι (αφού οι

θα είναι συνεχείς στα διαστήματα που "χρησιμοποιούνται" από τη

) το μόνο σημείο στο οποίο η

μπορεί να είναι ασυνεχής είναι το

με

.
Ζητάμε τελικά

και επειδή

παίρνουμε τελικά ότι θα πρέπει

.
β) Εύκολα βλέπουμε

ενώ

οπότε η ισότητα δεν ισχύει.
Θέμα 2
2) Αν η ευθεία είναι κατακόρυφη, δηλαδή της μορφής

τότε προφανώς έχει κοινό σημείο με τη συνάρτηση, αφού το πεδίο ορισμού της συνάρτησης είναι το

. Αν τώρα δεν είναι κατακόρυφη, τότε θα είναι της μορφής

με

.
Ψάχνουμε σημείο τέτοιο ώστε

όπου

.
Έχουμε, όμως ότι η

είναι συνεχής (ως πολυωνυμική) στο

, με

και

.
Συνεπώς θα υπάρχει σίγουρα μια θετική τιμή της

κοντά στο

και μια αρνητική κοντά στο

, οι οποίες προφανώς θα είναι διαφορετικές και από Θεώρημα Bolzano καταλήγουμε ότι υπάρχει μια ρίζα της

μεταξύ αυτών των δύο τιμών, γεγονός που ισοδυναμεί όπως είδαμε με την τομή της

με την

σε ένα τουλάχιστον σημείο.