Το ζητούμενο του προβλήματος έχει δυο πιθανές ερμηνείες που
εκφράζονται από τα εξής δυο συναφή πλην διαφορετικά προβλήματα:
Πρόβλημα #1
Να υπολογιστεί η συνάρτηση

με

να είναι ίσο με το πλήθος
των ρητών ριζών της δοσμένης εξίσωσης όταν η παράμετρός της έχει την τιμή
Πρόβλημα #2
Να υπολογιστεί το σύνολο τιμών της συνάρτησης

στο πρόβλημα
#1.
Δεν είμαι σίγουρος ποιο από τα δυο προβλήματα έχει στο νου του ο Αλέξανδρος.
Επειδή το πρόβλημα αποτείνεται στη Γ΄ Λυκείου, αν ήταν να στοιχηματίσω,
θα έβαζα τα λεφτά μου στο
#2, αλλά μπορεί να κάνω λάθος!
Στην συνέχεια θα ακολουθήσει μια λύση για το
#2
Σε ό,τι αφορά το
#1 θα αρκεστούμε σε κάποιες σκέψεις που
καταγράφονται στη σημείωση που ακολουθεί το τέλος της λύσης.
ΛΥΣΗ #2
Κατ' αρχάς η εξίσωση ως τριτοβάθμια πολυωνυμική έχει στο
τουλάχιστον μια λύση και το πολύ τρεις, για κάθε
Έστω

μια λύση. Παρατηρούμε ότι

Επίσης
Ορίζουμε τη συνεχή συνάρτηση

με

Η δοσμένη εξίσωση είναι ισοδύναμη με

Επειδή

,

,

,

,

,

προκύπτει ότι η εξίσωση έχει μια ρίζα τουλάχιστον (και εν τέλει ακριβώς μια)
σε κάθε ένα εκ των διαστημάτων

,

,
Έστω

αυτές οι ρίζες
Είναι σχετικά απλό να δούμε ότι

και

Από αυτό συμπεραίνουμε ότι:
αν η μια από αυτές είναι ρητή, το ίδιο θα είναι και οι άλλες δυο, ή ότι

αν η μια από αυτές είναι άρρητη, το ίδιο θα είναι και οι άλλες δυο ή ότι

Επειδή λόγω της

θα ισχύει

έπεται πως αν

άρρητος τότε η εξίσωση δεν έχει λύσεις στους ρητούς ή ότι
Μας μένει να εξετάσουμε την περίπτωση

Σε αυτή την περίπτωση δεν είναι αναγκαίο η εξίσωση να έχει ρητές λύσεις.
Για παράδειγμα αν

τότε

Πράγματι, αν το ανάγωγο κλάσμα

είναι μια ρητή λύση της εξίσωσης
τότε το

διαιρεί το συντελεστή του

οπότε η ρητή λύση πρέπει να είναι ακέραιος
οπότε η μοναδική εκδοχή είναι τα

και επειδή το

απορρίπτεται,
απομένει το

από το οποίο

, άτοπο
Από την άλλη είναι προφανές ότι

Οπότε αν

ρητός τότε η εξίσωση είτε δεν έχει καμία λύση στους ρητούς είτε έχει τρεις ρητές λύσεις.
Με άλλα λόγια το σύνολο τιμών της συνάρτησης

είναι το
ενώ
Σημείωση
Αν και δεν διαθέτουμε "τύπο" για τη συνάρτηση

, ωστόσο για οποιονδήποτε ρητό
μπορούμε (θεωρητικά τουλάχιστον) με πεπερασμένου πλήθους επαληθεύσεις
να αποφανθούμε αν η εξίσωση έχει ή όχι ρητή ρίζα. Αρκεί να τη μετατρέψουμε σε
πολυωνυμική με ακέραιους συντελεστές και να εφαρμόσουμε το θεώρημα ρητών ριζών.
Οπότε υπό αυτή την έννοια έχουμε μια "λύση" και για το
#1 αφού μπορούμε (in principle)
να υπολογίσουμε την τιμή

για οποιονδήποτε ρητό αριθμό

.
Όμως το πρόβλημα είναι ότι μπορεί οι υπολογισμοί της επαλήθευσης να είναι δύσκολοι ή και πρακτικά αδύνατοι
π.χ. αν θεωρήσουμε

όπου

πολύ μεγάλοι αριθμοί (όπως ο αριθμός του Graham)
οπότε είναι λογικό κανείς να μην είναι ικανοποιημένος από αυτή τη "λυση".