Παραμετρική με ρητές ρίζες

Συντονιστές: emouroukos, achilleas, silouan

Άβαταρ μέλους
Al.Koutsouridis
Δημοσιεύσεις: 1956
Εγγραφή: Πέμ Ιαν 30, 2014 11:58 pm
Τοποθεσία: Αθήνα

Παραμετρική με ρητές ρίζες

#1

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Al.Koutsouridis » Κυρ Δεκ 03, 2023 5:53 pm

Πόσες λύσεις μπορεί να έχει στο σύνολο των ρητών αριθμών η εξίσωση

x^3+kx^2-(k+3)x+1=0,

όπου k πραγματική παράμετρος;

(Για Γ' Λυκείου)



Λέξεις Κλειδιά:
Ιάσων Κωνσταντόπουλος
Δημοσιεύσεις: 251
Εγγραφή: Κυρ Ιαν 28, 2024 10:16 pm
Τοποθεσία: Θεσσαλονίκη

Re: Παραμετρική με ρητές ρίζες

#2

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Ιάσων Κωνσταντόπουλος » Πέμ Μάιος 23, 2024 10:53 pm

Το ζητούμενο του προβλήματος έχει δυο πιθανές ερμηνείες που
εκφράζονται από τα εξής δυο συναφή πλην διαφορετικά προβλήματα:

Πρόβλημα #1
Να υπολογιστεί η συνάρτηση K\colon \mathbb{R}\to\mathbb{R} με K(k) να είναι ίσο με το πλήθος
των ρητών ριζών της δοσμένης εξίσωσης όταν η παράμετρός της έχει την τιμή k

Πρόβλημα #2
Να υπολογιστεί το σύνολο τιμών της συνάρτησης K στο πρόβλημα #1.

Δεν είμαι σίγουρος ποιο από τα δυο προβλήματα έχει στο νου του ο Αλέξανδρος.

Επειδή το πρόβλημα αποτείνεται στη Γ΄ Λυκείου, αν ήταν να στοιχηματίσω,
θα έβαζα τα λεφτά μου στο #2, αλλά μπορεί να κάνω λάθος!

Στην συνέχεια θα ακολουθήσει μια λύση για το #2
Σε ό,τι αφορά το #1 θα αρκεστούμε σε κάποιες σκέψεις που
καταγράφονται στη σημείωση που ακολουθεί το τέλος της λύσης.

ΛΥΣΗ #2

Κατ' αρχάς η εξίσωση ως τριτοβάθμια πολυωνυμική έχει στο \mathbb{R}
τουλάχιστον μια λύση και το πολύ τρεις, για κάθε k\in\mathbb{R}

Έστω x_o μια λύση. Παρατηρούμε ότι x_o\ne 0,1
Επίσης k=\frac{-x_o^3+3x_o-1}{x_o^2-x_o}\ {\color{red}(*)}
Ορίζουμε τη συνεχή συνάρτηση f\colon\mathbb{R}-\{0,1\}\to\mathbb{R} με f(x)=\frac{-x^3+3x-1}{x^2-x}
Η δοσμένη εξίσωση είναι ισοδύναμη με f(x)=k
Επειδή
\lim\limits_{x\to-\infty}f(x)=+\infty, \lim\limits_{x\to0^-}f(x)=-\infty, \lim\limits_{x\to0^+}f(x)=+\infty,
\lim\limits_{x\to 1^-}f(x)=-\infty, \lim\limits_{x\to1^+}f(x)=+\infty, \lim\limits_{x\to+\infty}f(x)=-\infty
προκύπτει ότι η εξίσωση έχει μια ρίζα τουλάχιστον (και εν τέλει ακριβώς μια)
σε κάθε ένα εκ των διαστημάτων (-\infty,0),(0,1),(1,+\infty)

Έστω x_1 <0< x_2 <1< x_3 αυτές οι ρίζες
Είναι σχετικά απλό να δούμε ότι x_2=\frac{1}{1-x_1} και x_3=\frac{x_1-1}{x_1}
Από αυτό συμπεραίνουμε ότι:
αν η μια από αυτές είναι ρητή, το ίδιο θα είναι και οι άλλες δυο, ή ότι
K(k)\ge1\Rightarrow K(k)=3
αν η μια από αυτές είναι άρρητη, το ίδιο θα είναι και οι άλλες δυο ή ότι
K(k) \le 2 \Rightarrow K(k)=0

{\color{red}\bullet Επειδή λόγω της {\color{red}(*)} θα ισχύει x_o\in\mathbb{Q}\Rightarrow k\in\mathbb{Q}
έπεται πως αν k άρρητος τότε η εξίσωση δεν έχει λύσεις στους ρητούς ή ότι
k\notin \mathbb{Q} \Rightarrow K(k)=0

Μας μένει να εξετάσουμε την περίπτωση k\in\mathbb{Q}
Σε αυτή την περίπτωση δεν είναι αναγκαίο η εξίσωση να έχει ρητές λύσεις.
Για παράδειγμα αν k\in\mathbb{Z} τότε K(k)=0
Πράγματι, αν το ανάγωγο κλάσμα \frac{p}{q} είναι μια ρητή λύση της εξίσωσης
τότε το q διαιρεί το συντελεστή του x^3 οπότε η ρητή λύση πρέπει να είναι ακέραιος
οπότε η μοναδική εκδοχή είναι τα \pm1 και επειδή το 1 απορρίπτεται,
απομένει το -1 από το οποίο k=-\frac{3}{2}, άτοπο

Από την άλλη είναι προφανές ότι K(-\frac{3}{2})=3

\color{purple}\bullet Οπότε αν k ρητός τότε η εξίσωση είτε δεν έχει καμία λύση στους ρητούς είτε έχει τρεις ρητές λύσεις.
Με άλλα λόγια το σύνολο τιμών της συνάρτησης K είναι το K(\mathbb{R})=\{0,3\}
ενώ K(k)=\begin{cases} 0 &,x\in (\mathbb{R}-\mathbb{Q})\cup (\mathbb{Q}-f(\mathbb{Q}^*-\{1\}))\\ 3  &, k\in f(\mathbb{Q}^*-\{1\}) \end{cases} \blacksquare

Σημείωση
Αν και δεν διαθέτουμε "τύπο" για τη συνάρτηση K, ωστόσο για οποιονδήποτε ρητό k
μπορούμε (θεωρητικά τουλάχιστον) με πεπερασμένου πλήθους επαληθεύσεις
να αποφανθούμε αν η εξίσωση έχει ή όχι ρητή ρίζα. Αρκεί να τη μετατρέψουμε σε
πολυωνυμική με ακέραιους συντελεστές και να εφαρμόσουμε το θεώρημα ρητών ριζών.
Οπότε υπό αυτή την έννοια έχουμε μια "λύση" και για το #1 αφού μπορούμε (in principle)
να υπολογίσουμε την τιμή K(k) για οποιονδήποτε ρητό αριθμό k.

Όμως το πρόβλημα είναι ότι μπορεί οι υπολογισμοί της επαλήθευσης να είναι δύσκολοι ή και πρακτικά αδύνατοι
π.χ. αν θεωρήσουμε k=\frac{m}{n} όπου m,n πολύ μεγάλοι αριθμοί (όπως ο αριθμός του Graham)
οπότε είναι λογικό κανείς να μην είναι ικανοποιημένος από αυτή τη "λυση".


Φιλόλογος τυπικών γλωσσών
Απάντηση

Επιστροφή σε “Άλγεβρα - Επίπεδο Θαλή/Ευκλείδη (Seniors)”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης