το σύνολο των 1-1 και επί συναρτήσεων από το
στο
και
το σύνολο των 1-1 και επί συναρτήσεων από το
στο
, οι οποίες έχουν αρχική. Τότε ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι αληθής; (
)1.

2.

3.

Φιλικά
Συντονιστές: grigkost, Κοτρώνης Αναστάσιος
το σύνολο των 1-1 και επί συναρτήσεων από το
στο
και
το σύνολο των 1-1 και επί συναρτήσεων από το
στο
, οι οποίες έχουν αρχική. Τότε ποια από τις παρακάτω προτάσεις είναι αληθής; (
)


Μήπως πρέπει να το ξανακοιτάξεις; Μπορούμε να ισχυριστούμε ότι οι μη φραγμένες είναι συναρτήσεις χωρίς αρχική; Τι ισχύει με τηνantegeia έγραψε:το δευτερο αποκλειεται γιατι υπαρχουν 1-1 και επι χωρις αρχικη (πχ μη φραγμενες).
το πρωτο ειναιν ασχετο γιατι υαρχει μαι του λαχιστον συναρτηση 1-1 και επι με αρχικη (πχ η F(x)=x)
Αρα υποθετω οτι το σωστο ειναι το τριτο.
;
, όταν πεδίο ορισμού της είναι αυτό που ορίζει το πρόβλημα, δηλαδή το
;
και επί η οποία έχει αρχική.
και επί έχει αρχική.
και επί η οποία δεν έχει αρχική.Ακριβώς Μιχάλη.mtsarduckas έγραψε:Δηλαδή αν κατάλαβα καλά μία "μετάφραση" θα μπορούσε να είναι η εξής:
α)Δεν υπάρχει συνάρτησηκαι επί η οποία έχει αρχική.
β)Κάθε συνάρτησηκαι επί έχει αρχική.
γ)Υπάρχει συνάρτησηκαι επί η οποία δεν έχει αρχική.
Μιχάλης
Eννοω οτι υπαρχουν 1-1, επι και μη φραγμενες συναρτησεις οι οποιες φυσικα δεν ειναι ολ/μες κατα Riemann (ως μη φραγμενες). Η εφχ ειναι συνεχης κατι που δεν εχει σχεση με τις ιδιοτητες που αναφερονται. Γενικα η συνεχεια ειναι μια πολυ ισχυρη συνθηκη. Ενδιαφερον πχ εχουν μονοτονες και φραγμενες συναρτησεις οι οποιες εχουν αριθμησιμο πληθος ασυνεχων σημειων (η αντισοιχα συνολο μετρου 0 ως προς την ασυνεχεια)s.kap έγραψε:Μήπως πρέπει να το ξανακοιτάξεις; Μπορούμε να ισχυριστούμε ότι οι μη φραγμένες είναι συναρτήσεις χωρίς αρχική; Τι ισχύει με τηνantegeia έγραψε:το δευτερο αποκλειεται γιατι υπαρχουν 1-1 και επι χωρις αρχικη (πχ μη φραγμενες).
το πρωτο ειναιν ασχετο γιατι υαρχει μαι του λαχιστον συναρτηση 1-1 και επι με αρχικη (πχ η F(x)=x)
Αρα υποθετω οτι το σωστο ειναι το τριτο.;
Για το πρώτο, που λες ότι είναι άσχετο, η συνάρτηση που αναφέρεις, είναι επί του, όταν πεδίο ορισμού της είναι αυτό που ορίζει το πρόβλημα, δηλαδή το
;
Φιλικά
έχει αρχι κή, τότε θα έχει και την ιδιότητα της ενδιάμεσης τιμής. Θεωρώ την ακολουθία
, η οποία έχει μία μονότονη υπακολουθία και επειδή η
είναι 1-1 και επί η υπακολουθία αυτή θα είναι γνησίως μονότονη. Ονομάζω την υπακολουθία αυτή
και θεωρώ, χωρίς βλάβη της γενικότητας ότι είναι γνησίως αύξουσα. (Όμοια αποδεικνύεται και με την υπόθεση γνησίως φθίνουσα). Λόγω της ιδιότητας της ενδιάμεσης τιμής
, ως γνησίως αύξουσα και φραγμένη θα συγκλίνει στο supremum των όρων της, ας το πούμε
. Επειδή
θα υπάρχει φυσικός
ώστε
, άρα
, άτοπο. Συνεπώς το ζητούμενο αποδείχθηκεΜέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 0 επισκέπτες