Al.Koutsouridis έγραψε: ↑Σάβ Απρ 16, 2016 3:14 pm
LXXIX Μαθηματική Ολυμπιάδα Μόσχας
Πρόβλημα 6. Στη χώρα των γλωσσολόγων υπάρχουν

γλώσσες. Στην οποία κατοικούν

άτομα, ο καθένας από τους οποίους γνωρίζει ακριβώς 3 γλώσσες και για διαφορετικά άτομα αυτή η τριάδα γλωσσών είναι διαφορετική. Είναι γνωστό ότι ο μέγιστος αριθμός ατόμων, οποιοιδήποτε δυο από τους οποίους μπορούν να συνομιλήσουν χωρίς μεταφραστή, ισούται με

. Προέκυψε ότι

. Να αποδείξετε ότι στη χώρα αυτή θα βρεθούν τουλάχιστον

ζεύγη κατοίκων, οι οποίοι δε θα μπορέσουν να συνομιλήσουν χωρίς μεταφραστή.
Μεταφέρω την επίσημη λύση και το σχόλιο που συνοδεύει αυτό το πρόβλημα. Για την ιστόρία δυσκόλεψε πιρισσότερο από όλα τους συμμετέχοντες της 9ης τάξης, καθώς το έλυσαν 2 (+) σε σύνολο 890 μαθητών.
Λύση. Θα συμβολίσουμε με

το σύνολο

ατόμων, οι οποίοι μπορούν να συνομιλήσουν χωρίς μεταφραστές. Εξετάζουμε ένα τυχαία άτομο (τον κύριο

), που δεν εμπίπτει στο σύνολο

. Για αυτόν υπάρχει ένα τέτοιο άτομο του συνόλου

(ο κύριος

), ώστε η ένωση των γλωσσών τους να είναι κενό σύνολο. Θα εκτιμήσουμε το πλήθος εκείνων των ατόμων του συνόλου

, τα οποία μπορούν να συνομιλήσουν με τον κύριο

. Τέτοια άτομα έχουν τουλάχιστον μια κοινή γλώσσα και με τον κύριο

και με τον κύριο

(καθώς εμπίπτουν στο σύνολο

), άρα δεν είναι παραπάνω από

. Με αυτό το τρόπο, για κάθε άτομο, που δεν εμπίπτει στο σύνολο

, βρήκαμε τουλάχιστον

αντιπροσώπους του συνόλου

, οι οποίοι δεν μπορούν να συνομιλήσουν μαζί τους χωρίς μεταφραστή. Οπότε στο σύνολο τέτοια ζεύγη θα είναι

.
Σχόλιο. Το πρόβλημα σχετίζεται με ένα καθόλα γνωστό και σημαντικό τομέα της σύγχρονης θεωρίας γράφων. Και συγκεκριμένα, ένας γράφος ονομάζεται
γράφος Κνέσερ( Kneser), αν οι κορυφές του είναι όλα τα δυνατά υποσύνολα δύναμης

του συνόλου

και ακμές του, ζεύγη μη τεμνόμενων υποσυνόλων. Για τους γράφους Κνέσερ υπάρχει «δημοφιλής» (εκλαϊκευμένη) βιβλιογραφία: Βλ. [1], [2]. Στο πρόβλημα 6 έχουμε να κάνουμε με ένα γράφο Κνέσερ, στον οποίο

. Κάθε κορυφή του είναι μια τριάδα γλωσσών (ή αν θέλετε, γλωσσολόγος, που ξέρει αυτές τις τρεις γλώσσες). Δυο κορυφές ενώνονται με ακμή, αν οι αντίστοιχοι γλωσσολόγοι δεν μπορούν συνομιλήσουν χωρίς μεταφραστή. Θυμίζουμε, ότι ένα σύνολο κορυφών ενός γράφου ονομάζεται
ανεξάρτητο, αν οποιεσδήποτε δυο κορυφές σε αυτό δεν ενώνονται με ακμή. Η δύναμη του μεγαλύτερου ανεξάρτητου υποσυνόλου κορυφών ενός γράφου

ονομάζεται αριθμός ανεξαρτησίας και συμβολίζεται με

. Με αυτούς τους όρους το πρόβλημα 6 διατυπώνεται ως:
«έστω ότι δίνεται ένας υπογράφος
ενός γράφου Κνέσερ με
και
κορυφές, εξάλλου
και
. Να αποδείξετε τότε, ότι ο αριθμός ακμών του γράφου
είναι τουλάχιστον
».
Το πρόβλημα σε τέτοια διατύπωση μη τετριμμένα χρησιμοποιεί ακριβώς την δομή ενός γράφου Κνέσερ. Το γεγονός είναι ότι υπάρχει το κλασικό
θεώρημα του Τουράν: αν γράφος με

κορυφές έχει βαθμό ανεξαρτησίας

, τότε έχει «περίπου»

ακμές ή περισσότερες. Στην περίπτωσή μας αυτή η εκτίμηση έχει το μέγεθος της τάξης του

, καθόλα διαφορετικό του

και αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Να σημειώσουμε ότι ο αριθμός ανεξαρτησίας όλου του γράφου Κνέσερ είναι ίσος με

, αν

. Αυτό είναι το γνωστό
θεώρημα Έρντος-Κο-Ραντό, την απόδειξη του οποίου για παράδειγμα μπορείτε να διαβάσετε στο [3]. Το πρόβλημα 6 προέκυψε κατά την στιγμή, που ο θεματοδότης και οι μαθητές του μπόρεσαν να δείξουν ότι σε τυχαίο υπογράφο ενός γράφου Κνέσερ ο αριθμός ανεξαρτησίας, αντίθετα με την διαίσθηση, σχεδόν δεν αλλάζει (βλ. [4]). Τώρα από αυτό έχει προκύψει σημαντικό επιστημονικό έργο, που επιτρέπει με νέα ματιά να κοιτάξουμε σε κλασικά αποτελέσματα της συνδυαστικής ακροτάτων (
extremal combinatorics) βλ. [5].
Να σημειώσουμε επίσης ότι η εκτίμηση στο πρόβλημα 6 μακράν δεν είναι η βέλτιστη. Μπορεί να βελτιωθεί, αποδεικνύοντας το ακόλουθο αποτέλεσμα:
«Στις συνθήκες του προβλήματος 6 τα μέγιστα ανεξάρτητα σύνολα αναγκαστικά θα αποτελούνται από κορυφές, οι οποίες όλες θα περιέχουν το ίδιο κοινό στοιχείο του συνόλου
.» Προσπαθήστε να το αποδείξετε! Σε ποιο γενική μορφή ονομάζεται
θεώρημα Χίλτον-Μίλνερ (βλ. [3]).
[1] А. М. Райгородский. Гипотеза Кнезера и топологические методы в комбинаторике // «Квант», №1 (2011), 7—16. (Υπόθεση Κνέσερ και τοπολογικές μέθοδου στην συνδυαστική, κβαντ ν1, 2011)
[2] А. М. Райгородский. Гипотеза Кнезера и топологический метод в комбинаторике. М: МЦНМО, 2011.(Υπόθεση Κνέσερ και τοπολογικές μέθοδου στην συνδυαστική)
[3] А. М. Райгородский. Вероятность и алгебра в комбинаторике. М: МЦНМО, 2015. (Πιθανότητες και άλγεβρα στην συνδυαστική)
[4] Л. И. Боголюбский, А. С. Гусев, М. М. Пядёркин, А. М. Райгородский. Числа независимости и хроматические числа случайных подграфов некоторых дистанционных графов. Математический сборник, 206 (2015), №10, 3—36. (αριθμοί ανεξαρτησίας και χρωματικοί αριθμοί τυχαίων υπογράφων μερικών γράφων αποστάσεων)
[5] B. Bollobas, B. P. Narayanan, A. M. Raigorodskii. On the stability of the Erdos—Ko—Rado theorem // J. Comb. Th. Ser. A, 137 (2016), 64—78
Υγ. Διάφοροι σύνδεσμοι στο κείμενο τοποθετήθηκαν από μένα.
Πηγή