Οι αριθμοί
είναι ρητοί και ο
δεν είναι τετράγωνο ρητού. Να αποδειχθεί ότι αν ισχύει
τότε θα ισχύει και
.Μαυρογιάννης
Συντονιστής: spyros
είναι ρητοί και ο
δεν είναι τετράγωνο ρητού. Να αποδειχθεί ότι αν ισχύει
τότε θα ισχύει και
.
)
, και επειδή το ελάχιστο πολυώνυμο του
είναι βαθμού
πάνω από το
, άρα η επέκταση του σώματος
, είναι βαθμού 2 πάνω από το
, άρα τα στοιχεία του
είναι της μορφής
οπότε είναι επόμενο εάν ισχύει σχέση της μορφής
να έχουμε ισοδύναμα
και
.
το οποίο είναι βαθμού
πάνω από το
. Άρα η επέκταση του σώματος
(που δεν είναι τίποτε άλλο από το σώμα
των μιγαδικών αριθμών) είναι βαθμού
πάνω από το
, άρα τα στοιχεία του είναι της μορφής
οπότε εάν
, τότε έχουμε ισοδύναμα
και 
ρητούς που είναι ελεύθεροι τετραγώνου ) είναι 
über alles.1) Νίκο, μου είχε ξεφύγει το εξής: Μπορούμε να βελτιώσουμε κάπως την άσκηση εισάγοντας μια ακόμα μεταβλητή:nsmavrogiannis έγραψε: Οι αριθμοίείναι ρητοί και ο
δεν είναι τετράγωνο ρητού. Να αποδειχθεί ότι αν ισχύει
τότε θα ισχύει και
.
είναι ρητοί και οι
δεν είναι τετράγωνα ρητών. Να αποδειχθεί ότι αν ισχύει
τότε θα ισχύει και
.
η συζυγία
είναι
-αυτομορφισμός (ο μοναδικός μαζί με την ταυτοτική). Αν ισχύει
τότε ουσιαστικά αυτό που κάνει (εξωσχολικό βέβαια) ο Πάνος είναι να πάρει το
και των δύο μελών οπότε
και επομένως
.
Πάνο,math_finder έγραψε:Μιχάλη
Θεωρώ αν και δεν το αναφέρω για τα χ,y,α,β,γ ότι ισχύουν οι υποθέσεις της άσκησης.
Το πνεύμα είναι το εξής . Θέτω r=ριζα(γ)
Οι τρίτες δυνάμεις των συζυγών χ+yr και χ-yr μετα από πράξεις βγαίνει ότι είναι οι επίσης συζυγείς μεταξύ τους οι αριθμοί a+br και a-br . Αν το δούμε αντίστροφα τότε οι κυβικές ρίζες αυτών των συζυγών αριθμών a+br και a-br είναι οι χ+yr και χ-yr που είναι συζυγείς , πράγμα που θέλαμε να αποδείξουμε.
Αν η ένσταση είναι για το αν οι δικοί μου α και β είναι ρητοί οπως απαιτεί η εκφώνηση , προφανώς είναι αφου έχουν προκύψει με πολλαπλασιασμους ,προσθέσεις και δυνάμεις των ρητών χ,y. Αν βοηθάει (και εφόσον θυμάμαι καλά) το σύνολο
Α={κ με κ=p+qr με p,q στο Q και r=ριζα μη τετράγωνου ρητού} είναι κλειστό και ως προς τις δύο συνηθισμένες πράξεις.
Αλλά ενδέχεται και να έχει κολλήσει το μυαλό μου και να μη βλέπω κάτι το οφθαλμοφανές.
Θα το ξαναδώ
, b=1, c =2, x=
, y=1 έχουμε
και όμως![\sqrt[3]{15\sqrt{2}-\sqrt{2}}\neq \sqrt{2}-\sqrt{2} \sqrt[3]{15\sqrt{2}-\sqrt{2}}\neq \sqrt{2}-\sqrt{2}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/f5e04e2ec2f8a2022b67166592245a81.png)
Σωστά.chris_gatos έγραψε:Πανομοιότυπα με την αρχική μου σχέση καταλήγω α+βsqr(γ)=ρ1+ρ2sqr(δ) με ρ1=χ^3+3χψ^2δ και ρ2=3χ^2ψ+ψ^3δ,ρητοί αριθμοί.Αν γ=δ,τότε πρόκειται για την αρχική μορφή της άσκησης.Υποθέτω πως γ διαφορετικό του δ.Αν β=0 τότε α=ρ1+ρ2sqr(δ),δηλαδή
ρ2sqr(δ)=α-ρ1.Αν ρ2 οχι μηδέν,άτοπο γιατί sqr(δ) άρρητος.Άρα υποχρεωτικά ρ2=0,δηλαδή β=ρ2.Τώρα εύκολα προκύπτει
και α=ρι.Όμοια εργαζόμαστε και με την υπόθεση ρ2=0...
Μπορούμε να υποθέσουμε ότι β,ρ2 όχι μηδέν.Τότε βsqr(γ)=ρ1-α+ρ2sqr(δ).Υψώνοντάς στο τετράγωνο κτλ καταλήγουμε: β^2γ=κ^2+ρ2^2δ+2κρ2sqr(δ) (Έθεσα κ=α-ρ1).Αν κ όχι μηδέν τότε καταλήγουμε σε άτοπο,αφού το sqr(δ) άρρητος.Αρα υποχρεωτικά κ=0 => α=ρ1.Τότε καταλήγουμε βsqr(γ)=ρ2sqr(δ).Άρα σε κάθε περίπτωση αντικαθιστώντας στην
κυβική ρίζα του α-βsqr(γ) παίρνουμε το ζητούμενο.
Υ.Γ Συγνώμη αν σας κούρασα με τη χρήση της...παλιομοδίτικης πληκτρολόγησης,αλλά οσονούπω θα μάθω κι εγώ!
Απολογούμαι για τυχόν λάθη ή παρανοήσεις αλλά παράλληλα με την παρακολούθηση του κλάμπ,διαβάζω κιόλας...
Οι καλές συνήθειες (όπως π.χ η παρακολούθηση των συζητήσεων στο mathematica δεν...κόβονται!)
(*)

= κλάσμα ρητών = ρητός.
αλλα της μορφής
. Πρόκειται για δικό μου λάθος. Και το αριθμητικό παράδειγμα ατυχές.Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 0 επισκέπτες