Ήταν πριν 4 χρόνια ένα Σαββατιάτικο πρωινό.
Ο πατέρας μου, μου πετάει πάνω στο γραφείο μου ένα διαγώνισμα!!
Πάω στη λαική μου λέει, όταν γυρίσω σε περίπου
ώρες θα δούμε μαζί τι έγραψες !Έκλεισε την πόρτα βιαστικά και έφυγε.
Ρε τον τρελάρα λέω, τον κολλημένο πρωί-πρωί διαγώνισμα ακόμα δεν άνοιξα το μάτι μου !
Τι να κάνω λοιπόν παίρνω τα θέματα και πάνω- πάνω διαβάζω τη λέξη «ΚΑΓΚΟΥΡΟ».
Τι φρούτο είναι αυτό είπα;
Άρχισα δειλά-δειλά να λύνω τα διάφορα θέματα – παζλ και όσο προχωρούσα τόσο τα μάτια
μου είχαν πεταχτεί έξω. Τρελάθηκα με τα πρωτότυπα κουίζ , τις ασκήσεις λογικής και την φαντασία που διέθεταν.
Τα ρουφούσα όλα , ήμουν σε άλλο κόσμο, κάποια στιγμή ακούω
τη μαμά μου «Ορέστη έλα έφερα κρουασάν σοκάλατα ζεστό» όσο και να επέμενε δεν
μπορούσα να σηκωθώ από την καρέκλα, ήμουν καρφωμένος.
Αν δεν το τελειώσω είπα δεν πρόκειται να πάω στην κουζίνα ….
Μετά από λίγο ήρθε και ο πατέρας μου. Η αγωνία στο κατακόρυφο. Άρχισε να κοιτάζει τι έκανα. Λίγη ώρα αργότερα είπε : “πήρες 95/100”
Aυτό για μένα ήταν η τέλεια ευχαρίστηση. Ήταν σαν να είχα βάλει 100 buzzer - beater !!
Από τότε κάθε Μάρτιο περιμένω με λαχτάρα το αγαπημένο μου «Καγκουρό»!
Πολλά συγχαρητήρια στον κ. Μιχάλη Λάμπρου που μαζί με τους συνεργάτες του δίνει την
ψυχή του στον διαγωνισμό αυτό και μας φέρνει πιο κοντά στην μαθηματική σκέψη.
Μακάρι και τα σχολικά βιβλία όλων των τάξεων από το δημοτικό έως το λύκειο να είχαν να
είχαν τέτοια θέματα γιατί τα παιδιά σίγουρα θα ενδιαφέρονταν , θα ζωήρευαν λίγο τα πράγματα και θα έδιναν χρώμα στη μουντή μας εκπαίδευση !!
Ορέστης.