Ας λύσουμε πρώτα το αρχικό ερώτημα από το Putnam & Beyond.
Αρκεί να δείξουμε ότι κάθε δύο άτομα που γνωρίζονται έχουν το ίδιο πλήθος κοινών γνωστών. Τότε όλοι θα έχουν το ίδιο πλήθος κοινών γνωστών αφού αν οι

δεν γνωρίζονται τότε έχουν έναν κοινό φίλο

. Εφόσον ο

και ο

έχουν το ίδιο πλήθος κοινών γνωστών με τον

τότε θα έχουν το ίδιο πλήθος κοινών γνωστών και μεταξύ τους.
Έστω λοιπόν δυο άτομα

οι οποίοι γνωρίζονται. Έστω

οι γνωστοί του

και

οι γνωστοί του

. Από την δεδομένη συνθήκη όλοι αυτοί είναι διαφορετικοί. Αφού ο

δεν γνωρίζεται με τον

, τότε θα έχουν δύο κοινούς γνωστούς. Ο ένας είναι ο

. Οπότε ο

έχει ακριβώς έναν γνωστό μεταξύ των

. Ομοίως ο

(για

) έχει ακριβώς έναν γνωστό μεταξύ των

. Οπότε έχουμε ακριβώς

γνωριμίες μεταξύ των

και

. Ομοίως έχουμε ακριβώς

γνωριμίες και άρα

.
Κατασκευάζουμε το γράφημα

με κορυφές τα άτομα και με τις ακμές να δηλώνουν τις γνωριμίες. Μετράμε όλες τις δυάδες

όπου

και οι κορυφές

είναι γειτονικές της

. Για κάθε

υπάρχουν

ζεύγη

οπότε συνολικά έχουμε

δυάδες.
Από την άλλη αν οι

είναι γειτονικές δεν έχουμε τέτοιες δυάδες, ενώ αν δεν είναι γειτονικές τότε έχουμε δύο τέτοιες δυάδες. Αφού έχουμε

ακμές, τότε ο αριθμός των πιο πάνω δυάδων είναι
Εξισώνοντας καταλήγουμε στο
Θα δείξουμε όμως ότι μπορούμε να πούμε πολύ περισσότερα.
Γραφήματα για τα οποία υπάρχουν

ώστε να ισχύουν τα εξής:
- Κάθε κορυφή έχει ακριβώς

γείτονες
- Κάθε δύο γειτονικές κορυφές έχουν ακριβώς

κοινούς γείτονες
- Κάθε δύο μη γειτονικές κορυφές έχουν ακριβώς

κοινούς γείτονες
ονομάζονται strongly regular
Εδώ είναι
Θέματα σχετικά με strongly regular graphs αντιμετωπίζονται όπως πιο κάτω.
Γράφουμε

για το adjacency matrix του

. Δηλαδή αν

οι ακμές τότε

αν οι

είναι γειτονικές, και

σε διαφορετική περίπτωση.
Υπολογίζουμε τώρα το

. Είναι

για κάθε

. Αν

, τότε

και αν

τότε

. Καταλήγουμε στο
όπου με

συμβολίζουμε τον πίνακα που έχει παντού άσσους.
Πολλαπλασιάζοντας με

και χρησιμοποιώντας ότι

παίρνουμε
Άρα το ελάχιστο πολυώνυμο του

διαιρεί το
Άρα το

έχει ιδιοτιμές τα

και

.
Ισχυρίζομαι ότι η ιδιοτιμή

έχει πολλαπλότητα

. Πράγματι, έστω

ένα ιδιοδιάνυσμα του

με ιδιοτιμή

και έστω

. Τότε

Η ισότητα ισχύει αν και μόνο αν

για κάθε

με

. Επαγωγικά καταλήγουμε στο

για κάθε

. (Με επαγωγή στην απόσταση του

από το

και χρησιμοποιώντας την συνεκτικότητα του

.)
Ας υποθέσουμε πως η ιδιοτιμή

έχει πολλαπλότητα

και η ιδιοτιμή

έχει πολλαπλότητα

.
Τότε

. Επίσης έχουμε
Άρα

και άρα

.
Καταλήγουμε λοιπόν στο
Αφού o

είναι φυσικός πρέπει

ή

φυσικός.
Στην πρώτη περίπτωση έχουμε

που δίνει

και άρα

. Και οι δύο αυτές περιπτώσεις μπορούν όντως να συμβούν.
Στην δεύτερη περίπτωση πρέπει

για κάποιο φυσικό

. Τότε έχουμε
και
Οπότε πρέπει επίσης να είναι

που δίνει
Μέχρι στιγμής έχουμε δείξει ότι

ή

για κάποιο

.
Για

είναι

και έχουμε το γράφημα

.
Για

είναι

και έχουμε το
γράφημα Clebsch.
Για

είναι

και έχουμε το
γράφημα Gewirtz.
Σύμφωνα με την τελευταία παράγραφο
εδώ, δεν γνωρίζουμε αν υπάρχουν άλλα παραδείγματα που να δουλεύουν.