Οιsocrates έγραψε:56.
Να δείξετε ότι για κάθε ακέραιουπάρχει σύνολο
θετικών ακεραίων,
, με την ιδιότητα:
για κάθεο αριθμός
διαιρεί τον αριθμό
πρώτοι όροι της ακολουθίας
ικανοποιούν τη συνθήκη για οποιοδήποτε
.Συντονιστές: cretanman, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ, socrates
Οιsocrates έγραψε:56.
Να δείξετε ότι για κάθε ακέραιουπάρχει σύνολο
θετικών ακεραίων,
, με την ιδιότητα:
για κάθεο αριθμός
διαιρεί τον αριθμό
πρώτοι όροι της ακολουθίας
ικανοποιούν τη συνθήκη για οποιοδήποτε
.matha έγραψε:socrates έγραψε:
55.
Ανγια τους οποίους
να δείξετε ότι
Από την ανισότητα Cauchy-Schwarz έχουμε
άρα
αφού

, τότε 
, τότε 
, τότε 
matha έγραψε:matha έγραψε:socrates έγραψε:
55.
Ανγια τους οποίους
να δείξετε ότι
Από την ανισότητα Cauchy-Schwarz έχουμε
άρα
αφού
Ας αναφέρουμε, ότι παρόμοια χρήση της ανισότητας Cauchy-Schwarz, αποδεικνύει και τις παρακάτω ανισότητες:
Αν είναι
C-S 1) και, τότε
I.M.O. 2005
C-S 2) και, τότε
KöMaL, Problem A487
C-S 3) και, τότε
Crux, Problem 3466
.
. Όμως, απο CS παίρνουμε ότι
.
.


όπου ισχύει αφού
.
,
.
όπου ισχύει αφού
.
.
.
.
.![\displaystyle{\sum x^2-2\sum x\geq 2\sqrt{3}\sum x-3(1+\sqrt{3})^2\geq 2\sqrt{3}\sqrt[3]{xyz}-3(1+\sqrt{3})^2\geq 2\sqrt{3}\sqrt[3]{(1+\sqrt{3})^3}-3(1+\sqrt{3})^2} \displaystyle{\sum x^2-2\sum x\geq 2\sqrt{3}\sum x-3(1+\sqrt{3})^2\geq 2\sqrt{3}\sqrt[3]{xyz}-3(1+\sqrt{3})^2\geq 2\sqrt{3}\sqrt[3]{(1+\sqrt{3})^3}-3(1+\sqrt{3})^2}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/81a294b8a48f837aa41f8e971dd22dc7.png)
.
.
παίρνουμε (την αντικαθιστούμε) την τετράδα 

Η παραπάνω Ανισότητα είναι του κ. Cirtoaje.erxmer έγραψε:53.
Δίνονται a,b,c θετικοί πραγματικοί αριθμοί, δείξτε οτι
. Τότε μένει να δείξουμε ότι 
.
.
.
.
. Τότε, είναι
και
.
.

. Οπότε συνδυάζοντας αυτή την Ανισότητα με την παραπάνω έχουμε ότι:
![\displaystyle{\right[(2x-9)^2+3x^2-12x+27\right]x\leq 81} \displaystyle{\right[(2x-9)^2+3x^2-12x+27\right]x\leq 81}](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/6ee77cd131c9d97562ede420e09e1464.png)


όπου ισχύει
.
τέτοιες ώστε
για κάθε 
κόκκινα και
μπλε σημεία.
έτσι ώστε για
. Εύκολα βλέπουμε ότι
οπότε αν την εφαρμόσουμε για κάθε μη διατεταγμένο ζεύγος
και τις προσθέσουμε προκύπτει η ανισότητα χωρίς μάλιστα να εμφανιστούν στο δεξί μέλος τα
.Γιώργο υπάρχει λάθος επειδή ταGVlachos έγραψε:59)Θα αποδείξουμε το ζητούμενο με επαγωγή.
Γιακαι
η ανισότητα είναι προφανής.
Γιαέστω
τα κόκκινα και
τα μπλε σημεία.
Για κάθε σύνολομε
έχουμε από την επαγωγική υπόθεση την ανισότητα
, όπου με
συμβολίζουμε τα στοιχεία του
.
Θεωρώντας όλα τα πιθανά σύνολαπαίρνουμε
ανισότητες, τις οποίες αν τις αθροίσουμε και διαιρέσουμε με
παίρνουμε το ζητούμενο, αφού κάθε απόσταση εμφανίζεται για ακριβώς
σύνολα
.
εμφανίζονται
φορές και όχι
φορές. Επίσης η ανισότητα είναι γραμμένη ανάποδα (φαντάζομαι τυπογραφικό) και γι' αυτόν τον λόγο το συγκεκριμένο λάθος χαλάει νομίζω την λύση.
μπλε στα αριστερά του. Αρχίζουμε να το μετακινούμε προς τα αριστερά μέχρι να συναντήσει κάποιο μπλε σημείο. Αν η απόστασή του από αυτό ήταν
, τότε το άθροισμα μεταξύ σημείων ιδίου χρώματος έχει αυξηθεί κατά
ενώ το άθροισμα μεταξύ σημείων διαφορετικού χρώματος έχει αυξηθεί κατά
. Επομένως αρκεί να αποδείξουμε το ζητούμενο για αυτήν την διάταξη. Μόνο που τώρα αν αφαιρέσουμε τα δυο σημεία που ταυτίστηκαν τα αθροίσματα των αποστάσεων μειώθηκαν το ίδιο και επομένως τελειώσαμε από την επαγωγική υπόθεση.
, συμπεριλαμβανομένου και του
, ισούται με 
είναι τέλειο τετράγωνο περιττού.
πραγματικοί αριθμοί τέτοιοι ώστε
και
.
.
με
για τους οποίους 
του
ισχύει 
δείξτε ότι ο αριθμός
έχει πρώτο διαιρέτη μεγαλύτερο του 20.
είναι διαφορετικοί ανα δύο και ανήκουν στο σύνολο 

ο αριθμός των καλών λύσεων (διακεκριμένων) των παραπάνω εξισώσεων. Να βρεθεί η μέγιστη τιμή του 
τέτοιους ώστε
για κάποιο ακέραιο
και
ο αριθμός
είναι τέλειο τετράγωνο ακεραίου.Έστωsocrates έγραψε:61.
Έστωπραγματικοί αριθμοί τέτοιοι ώστε
και
.
Να δείξετε ότι.
Ένα πρόβλημα με αυτή τη συνθήκη είδαμε εδώ.
και
. Τότε
και
άρα 
και
και άρα 
Παρατηρούμε ότι ανsocrates έγραψε:62.
Δίνονται οι φυσικοί αριθμοίμε
για τους οποίους
Να δείξετε ότι για κάθε πρώτο διαιρέτητου
ισχύει
περιττός τότε
. Άρα
αλλά
. Αυτό όμως είναι άτοπο αφού
. Επομένως o
είναι άρτιος και άρα ο
πρέπει να είναι περιττός.
είναι περιττός, αλλιώς θα είχαμε
το οποίο οδηγεί στην λύση
η οποία απορρίπτεται.
πρώτος με
και θέτουμε
. Τότε μπορούμε να γράψουμε την συνθήκη σαν
. Επειδή ο
και ο
είναι περιττοί, τότε το
είναι περιττός. Επειδή όμως το
είναι πολλαπλάσιο του 4, τότε πρέπει
. Ας υποθέσουμε πως
. Τότε θα είχαμε
και άρα θα υπήρχε πρώτος
με
και
. Αυτό όμως είναι αδύνατο διότι από γνωστό θεώρημα (π.χ. δείτε το Λήμμα 2 εδώ) θα είχαμε
και
το οποίο είναι άτοπο. Επομένως
όπως θέλαμε να δείξουμε.
υπάρχει τέλειο τετράγωνο της μορφής 

υπάρχει
τέτοιος ώστε

υπάρχει
τέτοιος ώστε 
Αρχικά θα δείξουμε ότι όλοι οι αριθμοί πρέπει να είναι θετικοί. Πράγματι αν ακριβώς ένας η ακριβώς τρεις είναι θετικοί, τότε η επόμενη τετράδα θα έχει ακριβώς δύο θετικούς οι οποίοι θα είναι διαδοχικοί, η επόμενη ακριβώς δύο θετικούς οι οποίοι δεν θα είναι διαδοχικοί, η επόμενη θα έχει μόνο θετικούς και έπειτα οι αριθμοί θα είναι πάντα θετικοί. Επομένως αν έχουμε κάποιους αριθμούς αρνητικούς, τότε με επανάληψη της διαδικασίας δεν μπορούμε ποτέ να έχουμε αρνητικούς ακριβώς στις ίδιες θέσεις. (Αυτό έχει ήδη αποδειχθεί ακόμη και αν αρχίσουμε με ακριβώς δύο αρνητικούς αριθμούς.)socrates έγραψε:57.
Θεωρούμε την διαδικασία: ξεκινώντας από μια τετράδαπαίρνουμε (την αντικαθιστούμε) την τετράδα
Δείξτε ότι με, επανειλημμένη, εφαρμογή της διαδικασίας μπορεί να προκύψει η αρχική τετράδα μόνο αν η αρχική τετράδα είναι η
το γινόμενο της
-οστής τετράδας, τότε
. Αν ξαναπροκύψει η αρχική τετράδα, τότε
για κάποιο
και άρα αναγκαστικά
. Από αυτό συμπεραίνουμε ότι όλες οι τετράδες από την δεύτερη και μετά είναι της μορφής
άρα το ίδιο πρέπει να ισχύει και για την πρώτη τετράδα.
το άθροισμα
-οστής τετράδας. Ας υποθέσουμε ότι η
-οστή τετράδα είναι η
. Τότε
με ισότητα αν ισχύει αν και μόνο αν
. Άρα η αρχική τετράδα ξαναπροκύπτει μόνο αν ήταν η 
Μια εξίσωση δεν μπορεί να έχει δυο καλές λύσεις επειδή το άθροισμα των ριζών του πολυωνύμουsocrates έγραψε:64.
Θεωρούμε τις 15 εξισώσεις![]()
όπου οι συντελεστέςείναι διαφορετικοί ανα δύο και ανήκουν στο σύνολο
Μια λύση κάποιας από αυτές τις εξισώσεις λέγεται καλή αν είναι μεγαλύτερη του
Έστωο αριθμός των καλών λύσεων (διακεκριμένων) των παραπάνω εξισώσεων. Να βρεθεί η μέγιστη τιμή του
ισούται με
. Επομένως η εξίσωση
έχει (ακριβώς) μια καλή λύση αν και μόνο αν
. Άρα
Αν
, η εξίσωση δεν έχει καλή λύση.
Αν
, η εξίσωση έχει καλή λύση.
Αν
, η εξίσωση έχει καλή λύση αν και μόνο αν
.
και από μπορεί να επιτευχθεί αν για παράδειγμα επιλέξουμε
. Παρατηρούμε ότι όλες οι καλές λύσεις αυτών των εξισώσεων είναι διαφορετικές αφού αυτές είναι οι
για
και προφανώς
για
.socrates έγραψε:66.
Να δείξετε ότι για κάθε θετικό ακέραιουπάρχει τέλειο τετράγωνο της μορφής
Να δείξετε ότι για κάθε θετικό ακέραιουπάρχει
τέτοιος ώστε
![]()
Να δείξετε ότι για κάθε θετικό ακέραιουπάρχει
τέτοιος ώστε
Μπορούμε να γενικεύσουμε;
. Πράγματι, έστω ότι αυτό δεν ισχύει, τότε το σύνολο των δυνάμεων του 2 που διαιρούν αριθμούς αυτής της μορφής θα ήταν μη κενό (περιέχει το 2^3 = 8 = 1 + 7) και πεπερασμένο. Έστω
το μέγιστο στοιχείο του συνόλου αυτού, τότε υπάρχει
με
(οι δύο γραμμές σημαίνουν ότι είναι η μέγιστη δύναμη του 2 που διαιρεί τον αριθμό αυτό), οπότε
είναι περιττός ακέραιος. Έχουμε
και τότε
αφού για
με
πρέπει να είναι
περιττοί και
άρτιος οπότε και
επίσης άρτιος, άτοπο.
ήταν η μέγιστη δύναμη που διαιρεί έναν αριθμό της συγκεκριμένης μορφής, έστω
τότε
, αφού
με
(αποδεικνείεται εύκολα με επαγωγή) και
, οπότε βγάζοντας το
κοινό παράγοντα αυτό που μένει μέσα είναι άθροισμα δύο περιττών και επομένως άρτιο, άτοπο.
και θεωρίσουμε ότι 2^n είναι η μέγιστη δύναμη που διαιρεί κάποιο
, φτάνουμε εύκολα σε άτοπο δουλεύοντας με το
.Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης