Να αποδειχθεί η ανισότητα:

Σημείωση
Η απόδειξη πρέπει να είναι στοιχειώδης, χωρίς παραγώγους.
Συντονιστής: exdx

Ενδιαφέρον! Έσπαγα το κεφάλι μου για να δω πώς θα αποφύγω τις παραγώγους. Ελπίζω το παρακάτω να σου κάνει. Χρησιμοποιώ την γνωστήΙάσων Κωνσταντόπουλος έγραψε: ↑Σάβ Αύγ 10, 2024 5:35 pmΔίνεται πραγματικός αριθμός![]()
Να αποδειχθεί η ανισότητα:
Σημείωση
Η απόδειξη πρέπει να είναι στοιχειώδης, χωρίς παραγώγους.
για
. Αποδεικνύεται με επαγωγή ή με το ανάπτυγμα του διωνύμου.
αφού η ένωση αυτών των διαστημάτων για όλα τα
είναι το
. Για τέτοια
έχουμε
, οπότε αρκεί να αποδείξουμε
, ισοδύναμα
με
.Μια εκτός φακέλου, που έμμεσα εμπεριέχει και παραγώγους… την καταγράφω απλώς σαν ιδέα.Ιάσων Κωνσταντόπουλος έγραψε: ↑Σάβ Αύγ 10, 2024 5:35 pmΔίνεται πραγματικός αριθμός![]()
Να αποδειχθεί η ανισότητα:
Σημείωση
Η απόδειξη πρέπει να είναι στοιχειώδης, χωρίς παραγώγους.
. Επειδή,
αρκεί να δείξουμε ότι:
το οποίο ισχύει για
διότι έχουμε:
, για κάθε
.
, για
.
για
,Ναι, ισχύει αλλά έχεις απόδειξη χωρίς Απειροστικό;
και
θα είμαστε εντάξει. Αν όχι, προφανώς έχετε δίκιο και θα ξαναπροσπαθήσω.Με τις γραφικές παραστάσεις έχουμε βέβαια καλή γενική εικόνα των γραφημάτων, όμως τι μας εξασφαλίζει ότι δεν είναι όπως στο σχήμα που παραθέτω; Δηλαδή τι μας λέει ότι η
δεν περνά και από πάνω και από κάτω από την
;
φυσικό αριθμό, εφαρμόζοντας την ταυτότητα (το δεύτερο παράδειγμα στην παράγραφο 4.2 στο σχολικό βιβλίο)
για 
το πλήθος όρους έχουμε:


ισχύει το ίσον στην τελευταία.
πραγματικό αριθμό και συμβολίζοντας με
έχουμε:

με 
για
που δίνει τη ζητούμενη 
διαφορετικό του 
, από την οποία προκύπτει (ένας από τους τρόπους είναι αυτός) η επίσης απλή
, θέτοντας στην πρώτη όπου
το
. Θα μπορούσαμε ίσως να απόδείξουμε την πρώτη ανισότητα στην άλγεβρα της Β λυκείου; Δεδομένου βέβαια ότι η εν λόγω δικαιολογείται γραφικά.Ενδιαφέρον ερώτημα. Δεν ξέρω να το αποδείξω με ύλη Β' Λυκείου αλλά ας επιχειρηματολογήσω με ενδείξεις ότι υποπτεύομαι πως ΔΕΝ υπάρχει τέτοια στοιχειώδης απόδειξη:math800 έγραψε: ↑Κυρ Αύγ 11, 2024 9:44 pmΜου φαίνεται σχετικό , οπότε θα το ρωτήσω εδω: Στη Γ λύκείου αποδεικνύουμε σε δύο γραμμές , με παραγώγους, την πολύ βασική ανισότητα, από την οποία προκύπτει (ένας από τους τρόπους είναι αυτός) η επίσης απλή
, θέτοντας στην πρώτη όπου
το
. Θα μπορούσαμε ίσως να απόδείξουμε την πρώτη ανισότητα στην άλγεβρα της Β λυκείου; Δεδομένου βέβαια ότι η εν λόγω δικαιολογείται γραφικά.
, την ανισότητα
για κάθε
. Περιέργως αποδεικνύεται ότι το μόνο
για το οποίο ικανοποιείται η ανισότητα είναι το
. Πράγματι, γράφοντας
η υπόθεση είναι ότι
και άρα
(διότι
). Έπεται ότι το
είναι ολικό ελάχιστο της
και άρα
. Αλλά
οπότε στο
πέρνουμε την ισότητα
, από όπου
, όπως θέλαμε.
πρέπει να χρησιμοποιήσει με ουσιαστικό τρόπο τις ιδιότητες του αριθμού
Όμως ο
ορίζεται μόνο με οριακή διαδικασία, οπότε και οι ιδιότητές του πρέπει να περνάνε, άμεσα ή έμμεσα, από απειροστική διαδικασία. Η ύλη της Άλγεβρας της Β' Λυκείου το αφήνει εκτός ή, ... έτσι νομίζω!
για
ισοδύναμα η
για 
και
Στην ουσία μιλάμε για MIA (γνωστή) ανισότητα*, καθώς η δεύτερη ανισότητα γράφεται ως
για 
προκύπτει πχ από την ![n^n=[(n-1)+1]^n>(n-1)^n+n\cdot (n-1)^{n-1}>2(n-1)^n. n^n=[(n-1)+1]^n>(n-1)^n+n\cdot (n-1)^{n-1}>2(n-1)^n.](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/e0e522508d6e89eea987ed736db0b794.png)
Ευχαριστώ πολύ κύριε Λάμπρου. Ο αριθμόςMihalis_Lambrou έγραψε: ↑Δευ Αύγ 12, 2024 11:38 am
Ενδιαφέρον ερώτημα. Δεν ξέρω να το αποδείξω με ύλη Β' Λυκείου αλλά ας επιχειρηματολογήσω με ενδείξεις ότι υποπτεύομαι πως ΔΕΝ υπάρχει τέτοια στοιχειώδης απόδειξη:
Ας εξετάσουμε γενικότερα, για δεδομένο, την ανισότητα
για κάθε
. Περιέργως αποδεικνύεται ότι το μόνο
για το οποίο ικανοποιείται η ανισότητα είναι το
. Πράγματι, γράφοντας
η υπόθεση είναι ότι
και άρα
(διότι
). Έπεται ότι το
είναι ολικό ελάχιστο της
και άρα
. Αλλά
οπότε στο
πέρνουμε την ισότητα
, από όπου
, όπως θέλαμε.
Τώρα, τα παραπάνω λένε ότι η απόδειξη τηςπρέπει να χρησιμοποιήσει με ουσιαστικό τρόπο τις ιδιότητες του αριθμού
Όμως ο
ορίζεται μόνο με οριακή διαδικασία, οπότε και οι ιδιότητές του πρέπει να περνάνε, άμεσα ή έμμεσα, από απειροστική διαδικασία. Η ύλη της Άλγεβρας της Β' Λυκείου το αφήνει εκτός ή, ... έτσι νομίζω!
Ποιος ξέρει; Κάθε σχόλιο, ευπρόσδεκτο.
στο βιβλίο της άλγεβρας της Β λυκείου ορίζεται ως
χωρίς όμως να δίνεται , έστω και διαισθητικά, κάποιος ορισμός του ορίου ή κάποιες ιδιότητές του. Έτσι , όπως λέτε, δε μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε απειροστικές διαδικασίες.Επειδή στη Β Λυκείου ο αριθμόςmath800 έγραψε: ↑Κυρ Αύγ 11, 2024 9:44 pmΜου φαίνεται σχετικό , οπότε θα το ρωτήσω εδω: Στη Γ λύκείου αποδεικνύουμε σε δύο γραμμές , με παραγώγους, την πολύ βασική ανισότητα, από την οποία προκύπτει (ένας από τους τρόπους είναι αυτός) η επίσης απλή
, θέτοντας στην πρώτη όπου
το
. Θα μπορούσαμε ίσως να απόδείξουμε την πρώτη ανισότητα στην άλγεβρα της Β λυκείου; Δεδομένου βέβαια ότι η εν λόγω δικαιολογείται γραφικά.
δεν ορίζεται αυστηρά,
τέτοιος ώστε να αληθεύει η ανισότητα
για κάθε
(*)
Λέμε "στοιχειώδης" γιατί (τυπικά) δεν θα έχει ούτε ίχνος απειροστικού λογισμού και
Λέμε "σχεδόν" γιατί χρησιμοποιούνται στοιχειώδη μεν αποτελέσματα που όμως δεν διδάσκονται τρεχόντως στη Β Λυκείου.
η ανισότητα Bernoulli με εκθέτη θετικό ακέραιο
για
και 
η ανισότητα Bernoulli με πραγματικό εκθέτη μεγαλύτερο ή ίσο της μονάδας
για
και 
αυξάνει, αυξάνει και το
και προσεγγίζει έναν ορισμένο πραγματικό αριθμό."
είναι αύξουσα και συγκλίνει σε κάποιον πραγματικό αριθμό.
η
είναι γνησίως αύξουσα
η
είναι άνωθεν φραγμένη
για κάθε 
είναι γνησίως αύξουσα
,
είναι γνησίως φθίνουσα και κάτωθεν φραγμένη από θετικούς αριθμούς.
για κάθε
έπεται
βρίσκονται στα δεξιά των 
είναι άνω φράγματα της
είναι κάτω φράγματα της
)
της
έχουμε
για κάθε 

τέτοιο ώστε
)

της
θα είναι άνω φράγμα της
)
για κάθε 
τέτοιο ώστε 

που έχει τις εξής ιδιότητες, δηλαδή είναι:
και άνω φράγμα της 
και κάτω φράγμα της 
για
και για
να ισχύει το ίσον.
που να ικανοποιούν αμφότερες αυτές τις δύο ιδιότητες!
, αν υπάρχουν, θα βρίσκονται μετά τις κόκκινες τελείες στην επόμενη διάταξη

και της δεύτερης 
![V=(-\infty,a_1]\cup[a_1,a_2]\cup ... \cup[a_n,a_{n+1}]\cup... V=(-\infty,a_1]\cup[a_1,a_2]\cup ... \cup[a_n,a_{n+1}]\cup...](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/9b03d26d2a99bffe7e8b27688c177674.png)
![T=...\cup[\frac{1}{b_{n+1}},\frac{1}{b_{n}}]\cup ... \cup[\frac{1}{b_{3}},\frac{1}{b_{2}}]\cup[\frac{1}{b_{2}},+\infty) T=...\cup[\frac{1}{b_{n+1}},\frac{1}{b_{n}}]\cup ... \cup[\frac{1}{b_{3}},\frac{1}{b_{2}}]\cup[\frac{1}{b_{2}},+\infty)](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/adc1ced51f1b0fd82c0fc92fec27a302.png)
,
σχηματίζοντας ένα σύνολο
τέτοιο ώστε το σύνολο των πραγματικών αριθμών να γράφεται 
έχει το πολύ ένα στοιχείο
με 
έχουμε 
θα έχουμε
για κάθε φυσικό αριθμό 
περιέχει το πολύ ένα στοιχείο.
η εκδοχή
απορρίπτεται με το εξής σκεπτικό. Οι πραγματικοί αριθμοί θεωρούμε ότι σχηματίζουν μια ευθεία χωρίς κενά και διακοπές που εκτείνεται απεριόριστα και προς τις δύο κατευθύνσεις. As υποθέσουμε ότι από αυτήν την ευθεία αφαιρούμε ένα οποιοδήποτε σημείο της, έστω το
. Το σημειοσύνολο που προκύπτει τότε, η ευθεία με μια οπή που σχηματίστηκε κατά την αφαίρεση του
, γράφεται ως ένωση διαστημάτων που έχει την ίδια μορφή με την ένωση
που ορίζουν οι ενώσεις διαστημάτων
,
(δείτε το επισυνημμένο σχήμα). Με άλλα λόγια η εκδοχή
σημαίνει ότι υπάρχει μια οπή στην ευθεία των πραγματικών αριθμών. Όμως κάτι τέτοιο δεχόμαστε πως δεν ισχύει. Κατ' ανάγκην λοιπόν καταλήγουμε στην εναλλακτική περίπτωση.
Αφ' ού λοιπόν το
είναι μη κενό, θα περιέχει ακριβώς ένα στοιχείο. Ας το συμβολίσουμε με
. Αυτό το στοιχείο χαρακτηρίζεται από την εξής ιδιότητα: είναι ο μοναδικός αριθμός για τον οποίο θα ισχύει η ανισότητα
για κάθε πραγματικό αριθμό
με το ίσον να ισχύει για

είναι μη κενό, πρέπει να επικαλεστούμε την ιδιότητα του ελαχίστου άνω φράγματος.
είναι ένα μη κενό άνω φραγμένο σύνολο, το
είναι το (μη κενό) σύνολο των άνω φραγμάτων του
. Πρέπει συνεπώς να έχει ελάχιστο στοιχείο
. Επειδή αυτό δεν μπορεί να ανήκει στο
αφού η
είναι γνησίως φθίνουσα, αναγκαστικά πρέπει
οπότε 
,
(**)
,
ισχύει προφανώς για κάθε
. Για
θέτουμε
και η ζητούμενη γράφεται ισοδύναμα
η οποία ισχύει διότι η συνάρτηση
είναι γνησίως αύξουσα και μικρότερη του
(εδώ το σχολικό βιβλίο το θεωρεί δεδομένο για φυσικό
, οπότε ("κλέβοντας" λίγο) κάνουμε την επέκταση για κάθε
).
(αφού για
ισχύει η ισότητα) , για την οποία ακόμα δεν έχω πειστικό επιχείρημα στα πλαίσια της Β λυκείου.
η οποία όμως ξεφεύγει από το πνέυμα της Β λυκείου και μπαίνει στα απειροστικά χωράφια , όπως είχε προβλέψει ο κύριος Λάμπρου. Μάζεψα όλες μου τις προσπάθειες στο συνημμένο αρχείο. Έγιναν οι αναγκαίες εκπτώσεις στην αυστηρότητα για να είναι όσο πιο κοντά γίνεται στο σχολικό πνεύμα.Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης