Αχιλλέα, όταν βάζεις το f(2010) δεν είναι λάθος γιατί είναι ένας πραγματικός αριθμός και έχει νόημα η διαδικασία. Όταν όμως έχεις συνάρτηση δουλεύεις σε άλλους χώρους και αλλάζουν οι ιδιότητες.achilleas έγραψε:Γιατί δεν έχουμε εξίσωση όταν σταθεροποιούμε τοΑ.Κυριακόπουλος έγραψε:Διαφώνησε μαζί μου όσο θέλεις, αλλά πρέπει να σκεφτείς ότι όταν σταθεροποιήσεις το x, τότε αυτομάτως σταθεροποιείται και το y=f(x) και επομένως για ποια εξίσωση μιλάς;achilleas έγραψε: Διαφωνώ μαζί σας! Η απάντηση του Αλέξανδρου είναι απόλυτα σωστή.
Το "αντιπαράδειγμα" που δίνεται στο (1) δεν αποτελεί αντιπαράδειγμα στη μέθοδο του Αλέξανδρου, ο οποίος έχει γράψει πολύ προσεκτικά τη λύση κι επιτρέψτε μου να πω πως δεν περνά κανένα λανθασμένο μήνυμα.
Θέλουμε να βρούμε το, για κάθε
.
Σταθεροποιούμε ένα. Τότε το
είναι λύση της εξίσωσης
Δεν υπάρχει πρόβλημα λύσης της χρησιμοποιώντας διακρίνουσα αφού οι συντελεστές είναι σταθεροί. Στο ¨"αντιπαράδειγμα" σας οι συντελεστές δεν είναι.
Μετά όπως επιχειρηματολογεί ο Αλέξανδρος βρίσκοθυμε τον τύπο τηςγια κάθε
.
Φιλικά,
Αχιλλέας
Φιλικά.
Επαναλαμβάνεις ότι το θέμα λύνεται με το να σταθεροποιήσουμε το x. Αλλά, όπως είπα και παραπάνω, τότε δεν υπάρχει εξίσωση. Από αυτό και μόνο φαίνεται πόσo επιφανειακά αντιμετωπίζεις το πρόβλημα. Έστω και αν νομίζεις ότι αυτοί με τους οποίους διαφωνείς είναι «μπερδεμένοι», εντελώς καλοπροαίρετα, θα σου έλεγα να διαβάσεις προσεκτικά και να αναλύσεις σε βάθος το πρώτο μου μήνυμα με τίτλοachilleas έγραψε:
Μάκη, η χρήση της διακρίνουσας έτσι πως διατυπώθηκε είναι *απόλυτα* σωστή.
Δεν είχα παρακολουθήσει τον προηγούμενο προβληματισμό του forum, αλλά η απάντηση π.χ. του dement θέτει το ζήτημα στη σωστή του βάση.
Όπως έγραφα και πιο πριν, σταθεροποιούμε το. Πες,
. Που είναι το πρόβλημα να βρούμε
τοχρησιμοποιώντας διακρίνουσα; (Απ. πουθενά!).
Αν το κάνουμε "για κάθε 2010" παίρνουμε τις πιθανές τιμές τους. Μετά συνεχίζουμε ανάλογα με το πρόβλημα.
Νομίζω, αδίκως, κάνουμε ένα προφανές ζήτημα πιο μεγάλο από ότι πράγματι είναι.
Πως θα σκέφτεται ένα μαθητής διαβάζοντας τα παραπάνω;
"Αν αυτό μπερδεύει *επαγγελματίες* έμπειρους μαθηματικούς, τότε εμείς τι να κάνουμε;"
Φιλικά,
Αχιλλέας
« Επειδή δεν πρέπει να περνάνε λανθασμένα μηνύματα». Βέβαια χρειάζονται γνώσεις Μαθηματικής Λογικής και κυρίως γνώσεις θεωρίας ποσοδεικτών, τις οποίες φαντάζομαι να έχεις ( γιατί διαφορετικά δεν πρόκειται να συνεννοηθούμε).
Φιλικά.?
Ας υποθέσουμε ότι θέλαμε να βρούμε τομόνο.
Που είναι το λάθος να χρησιμοποιήσουμε διακρίνουσα στη λύση της
?
(Φυσικά, την ακριβή τιμή τουδε μπορούμε να τη βρούμε μόνο με διακρίνουσα. Πρέπει με κάποιο τρόπο να μπορύμε να αποκλείσουμε τη μια τιμή).
Φιλικά,
Αχιλλέας
Δηλαδή π.χ αν f(2010)f(2011)=0 τότε σωστά είτε f(2010)=0 ή f(2011)=0 ενώ
αν f(x)g(x)=0 δεν ισχύει απαραίτητα f(x)=0 ή g(x)=0 γιατί είναι συνάρτηση και η ιδίοτητα των πραγματικών δεν ισχύει. Κάτι αντίστοιχο είναι το πρόβλημα μας. Δηλαδή αν κάναμε αυτή την διαδικασία με κάθε χ πραγματικό και απορρίπταμε κάθε φορά την αρνητική λύση αν γνωρίζαμε τιμές της f ίσως κάτι να γινόταν. Δηλαδή τελικά μας δυσκολεύει το "για κάθε χ"
Φιλικά αν και δεν γνωριζόμαστε σου μίλησα στον ενικό. Ελπίζω να μην υπάρχει παρεξήγηση.Πάντως και εγώ αναφέρω ότι έχω επιφυλάξεις και υπερτερεί και λίγο το ένστικτο στην απόφαση μου που μπορεί με κατάλληλα επιχειρήματα να αλλάξει. Αυτή είναι η ομορφιά των Μαθηματικών.
Κώστας Μαλλιάκας

, για κάθε
.
είναι λύση της εξίσωσης
. Που είναι το πρόβλημα να βρούμε
χρησιμοποιώντας διακρίνουσα; (Απ. πουθενά!).
?
ισχύει για κάθε
ή
",
(1) ως εξίσωση δευτέρου βαθμού. Η σχέση δίνει την «έκφραση» την f σε πλεγμένη μορφή. (πεπλεγμένη συνάρτηση). Το
(άγνωστος) εξαρτάται από το x (συντελεστής).
(από το πεδίο ορισμού της f) συγκεκριμένο ή για να χρησιμοποιήσω προαναφερθείσα λέξη, σταθεροποιημένο βρίσκουμε το αντίστοιχο
από την (1) θέτοντας όπου x το
ως εξίσωση ως προς
. Εννοεί τί;
;
.
ορίζεται πεπελεγμένα ως συνάρτηση του 
παίρνουμε
,
ή
.
να το γράψεις μπροστά). Έτσι, εδώ πρέπει να εφαρμόσουμε τους νόμους των ποσοδεικτών.
ισχύει η ισότητα:
.. Να δείξετε ότι
ή
.
είναι ρίζα της δευτεροβάθμιας εξίσωσης
, αφού το
και
. Έτσι έχουμε το ζητούμενο.
.
Ο αριθμός
είναι ρίζα της
αφού την επαληθεύει, σύμφωνα με την ισότητα
.
. Τι σημαίνει αυτό; 'Οτι για κάθε
. Τι σημαίνει αυτό; Ότι για κάθε
ή
. Ποιός; Μόνο με την πληροφορία ότι
μας λέει τίποτε για το
μας λέει. Η 'Αλγεβρα μέχρι εδώ μας πάει. Δίνει κάποια απάντηση για την συνάρτηση
του
, ενδεχομένως κενό τέτοιο ώστε
και αφού η συνεχής συνάρτηση
δεν έχει ρίζες (υπόθεση) διατηρεί και πρόσημο άρα θα είναι ή θετική για όλα τα
για όλα τα