Κανονικοί πίνακες

Συντονιστής: Demetres

Denise
Δημοσιεύσεις: 2
Εγγραφή: Τρί Ιουν 02, 2009 7:55 am
Τοποθεσία: Αθήνα
Επικοινωνία:

Κανονικοί πίνακες

#1

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Denise » Τρί Ιουν 02, 2009 8:02 am

Έστω Α κανονικός μιγαδικός πίνακας. Δείξτε ότι ο Α* είναι πολυώνυμο του Α. (το πολυώνυμο έχει μιγαδικούς συντελεστες)


Άβαταρ μέλους
nsmavrogiannis
Επιμελητής
Δημοσιεύσεις: 4483
Εγγραφή: Σάβ Δεκ 20, 2008 7:13 pm
Τοποθεσία: Αθήνα
Επικοινωνία:

Re: Κανονικοί πίνακες

#2

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από nsmavrogiannis » Τετ Ιουν 03, 2009 1:20 am

Πρόκειται για θεώρημα χαρακτηρισμού των κανονικών πινάκων. Ισχύει δηλαδή και το αντίστροφο. Η δυσκολία με ερωτήματα που θέτουν οι φοιτητές είναι ότι δεν ξέρουμε (εμείς οι υπόλοιποι) ποιές είναι οι δεδομένες προτάσεις (η "θεωρία") και επομένως τι απομένει να αποδειχθεί. Η απόδειξη, κατα τα φαινόμενα, δεν είναι τετριμμένη και θέλει κάποια προετοιμασία, κάποια προαπαιτούμενα, που βέβαια ποικίλουν ανάλογα με το ποιό σύγγραμμα είναι σημείο αναφοράς. Πάντως μία απόδειξη μπορείς να βρεις στο:
http://planetmath.org/encyclopedia/Proo ... rices.html
Μαυρογιάννης


Αν κανείς δεν ελπίζει, δεν θα βρεί το ανέλπιστο, οι δρόμοι για το ανεξερεύνητο θα είναι κλειστοί.
Ηράκλειτος
Denise
Δημοσιεύσεις: 2
Εγγραφή: Τρί Ιουν 02, 2009 7:55 am
Τοποθεσία: Αθήνα
Επικοινωνία:

Re: Κανονικοί πίνακες

#3

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Denise » Πέμ Ιουν 04, 2009 1:58 pm

Σας ευχαριστώ! την απόδειξη την είχα σχεδόν ολοκληρώσει και μου έμενε να απόδείξω ότι υπάρχει πολυώνυμο στο C[x] τέτοιο ώστε η εικόνα του πάνω στις διακεκριμένες ιδιοτιμές του πολυωνύμου να είναι οι συζυγές ιδιοτιμές που τελικά υπάρχει και αποδεικνύεται με την ορίζουσα του Vandermonde.


Mihalis_Lambrou
Επιμελητής
Δημοσιεύσεις: 18290
Εγγραφή: Κυρ Δεκ 21, 2008 2:04 am

Re: Κανονικοί πίνακες

#4

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Mihalis_Lambrou » Πέμ Ιουν 04, 2009 5:32 pm

Denise έγραψε:Έστω Α κανονικός μιγαδικός πίνακας. Δείξτε ότι ο Α* είναι πολυώνυμο του Α. (το πολυώνυμο έχει μιγαδικούς συντελεστες)
Απολύτως σωστά αυτά που επισημαίνει ο Νίκος παραπάνω.
Παραθέτω μία μικρή παραλλαγή της απόδειξης που παραπέμπει, που νομίζω ότι είναι συνηθέστερη από την σκοπιά της Συναρτησιακής Ανάλυσης (στις πεπερaσμένες διαστάσεις).
Τα κύρια βήματα είναι:

Από το φασματικό θεώρημα για κανονικούς (normal) τελεστές είναι
A  = \sum{ {\lambda_k} E_{\lambda_k}}. Άρα A^\star  = \sum{ \bar{\lambda_k} E_{\lambda_k}}. Εδώ τα Ε είναι προβολές σε κάθετους ανά δύο υποχώρους που τέμνονται μόνο στο (0), οπότε E_\lambda E_ \mu = 0 για λ, μ διαφορετικά, ενώ E_\lambda ^ 2 = E_\lambda = E_\lambda ^ \star (*).
Αν τώρα p το πολυώνυμο (βαθμού το πολύ N-1, όπου Ν η διάσταση του χώρου) με p(\lambda_k) = \bar {\lambda_k}, εύκολα βλέπουμε από τις (*) ότι p(A)= A^ \star, όπως θέλαμε.

Ας προσθέσω ότι η ύπαρξη του εν λόγω πολυωνύμου γίνεται με Vandermonde αλλά, καλύτερα, από τον τύπο παρεμβολής του Langrange (με οποιεσδήποτε τιμές στη θέση των \bar {\lambda_k}).

Φιλικά,

Μιχάλης Λάμπρου


Απάντηση

Επιστροφή σε “ΑΛΓΕΒΡΑ”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης