Κανονικοί πίνακες
Συντονιστής: Demetres
Κανονικοί πίνακες
Έστω Α κανονικός μιγαδικός πίνακας. Δείξτε ότι ο Α* είναι πολυώνυμο του Α. (το πολυώνυμο έχει μιγαδικούς συντελεστες)
- nsmavrogiannis
- Επιμελητής
- Δημοσιεύσεις: 4483
- Εγγραφή: Σάβ Δεκ 20, 2008 7:13 pm
- Τοποθεσία: Αθήνα
- Επικοινωνία:
Re: Κανονικοί πίνακες
Πρόκειται για θεώρημα χαρακτηρισμού των κανονικών πινάκων. Ισχύει δηλαδή και το αντίστροφο. Η δυσκολία με ερωτήματα που θέτουν οι φοιτητές είναι ότι δεν ξέρουμε (εμείς οι υπόλοιποι) ποιές είναι οι δεδομένες προτάσεις (η "θεωρία") και επομένως τι απομένει να αποδειχθεί. Η απόδειξη, κατα τα φαινόμενα, δεν είναι τετριμμένη και θέλει κάποια προετοιμασία, κάποια προαπαιτούμενα, που βέβαια ποικίλουν ανάλογα με το ποιό σύγγραμμα είναι σημείο αναφοράς. Πάντως μία απόδειξη μπορείς να βρεις στο:
http://planetmath.org/encyclopedia/Proo ... rices.html
Μαυρογιάννης
http://planetmath.org/encyclopedia/Proo ... rices.html
Μαυρογιάννης
Αν κανείς δεν ελπίζει, δεν θα βρεί το ανέλπιστο, οι δρόμοι για το ανεξερεύνητο θα είναι κλειστοί.
Ηράκλειτος
Ηράκλειτος
Re: Κανονικοί πίνακες
Σας ευχαριστώ! την απόδειξη την είχα σχεδόν ολοκληρώσει και μου έμενε να απόδείξω ότι υπάρχει πολυώνυμο στο C[x] τέτοιο ώστε η εικόνα του πάνω στις διακεκριμένες ιδιοτιμές του πολυωνύμου να είναι οι συζυγές ιδιοτιμές που τελικά υπάρχει και αποδεικνύεται με την ορίζουσα του Vandermonde.
-
Mihalis_Lambrou
- Επιμελητής
- Δημοσιεύσεις: 18290
- Εγγραφή: Κυρ Δεκ 21, 2008 2:04 am
Re: Κανονικοί πίνακες
Απολύτως σωστά αυτά που επισημαίνει ο Νίκος παραπάνω.Denise έγραψε:Έστω Α κανονικός μιγαδικός πίνακας. Δείξτε ότι ο Α* είναι πολυώνυμο του Α. (το πολυώνυμο έχει μιγαδικούς συντελεστες)
Παραθέτω μία μικρή παραλλαγή της απόδειξης που παραπέμπει, που νομίζω ότι είναι συνηθέστερη από την σκοπιά της Συναρτησιακής Ανάλυσης (στις πεπερaσμένες διαστάσεις).
Τα κύρια βήματα είναι:
Από το φασματικό θεώρημα για κανονικούς (normal) τελεστές είναι
. Άρα
. Εδώ τα Ε είναι προβολές σε κάθετους ανά δύο υποχώρους που τέμνονται μόνο στο (0), οπότε
για λ, μ διαφορετικά, ενώ
(*).Αν τώρα p το πολυώνυμο (βαθμού το πολύ N-1, όπου Ν η διάσταση του χώρου) με
, εύκολα βλέπουμε από τις (*) ότι
, όπως θέλαμε.Ας προσθέσω ότι η ύπαρξη του εν λόγω πολυωνύμου γίνεται με Vandermonde αλλά, καλύτερα, από τον τύπο παρεμβολής του Langrange (με οποιεσδήποτε τιμές στη θέση των
).Φιλικά,
Μιχάλης Λάμπρου
Μέλη σε σύνδεση
Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης
