antonis_math έγραψε:Επειδη lg3/ lg4 <1 , όπου 1 εκθέτης του n, θα είναι Τ(n) = Θ(n)
Αντώνη προσοχή, δεν ισχύει

.
Πάντως η δοθείσα ανανδρομική εμπίπτει στην περίπτωση 3 του Master Theorem
όπως περιγράφεται στο
http://en.wikipedia.org/wiki/Master_theorem
Πράγματι, με ε =

έχουμε

(και μάλιστα με ακριβή ισότητα, χωρίς το μεγάλο Ω) και (ακολουθώντας τον συμβολισμό της wikipedia) είναι

με c < 1 (εδώ a=3, b=4, c=3/4)
Άρα ασυμπτωτικά Τ(n) = Θ(n)
Αντώνη, το ίδιο βρήκες και εσύ, αλλά νομίζω για τον λάθος λόγο. Εκτός αν κάνω ο ίδιος λάθος, οπότε θα χαρώ να το ακούσω.
Φιλικά,
Μιχάλης Λάμπρου
ΥΓ
Επειδή ο συμβολισμός δεν είναι ο καθιερωμένος, καλό είναι να γράψω μερικά σχόλια για όσους δεν έχουν ξαναδεί τέτοιες αναδρομικές σχέσεις.
Η αρχική αναδρομική σχέση έπρεπε να γραφόταν στην μορφή

και να δηλωνώταν
ρητά ότι πρόκειται για αναδρομική που ζητά
ασυμπτωτική συμπεριφορά εκτέλεσης αλγορίθμου. Αλλιώς που να το καταλάβουμε! Ευτυχώς που το επεσήμανε ο Αντώνης.
Εδώ (για τους μη γνωριζοντες) το

μέσα στο T λαμβάνεται, σε αυτή την θεωρία, ως το
ακέραιο μέρος
![\left[ \frac{n}{4} \right] \left[ \frac{n}{4} \right]](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/c305d47f659f7024942d6fdfeef7bbb8.png)
ή ως το
![\left[ \frac{n}{4} \right] + 1 \left[ \frac{n}{4} \right] + 1](/forum/ext/geomar/texintegr/latexrender/pictures/6cde90cf7488d3fa44dfaca6f2d81847.png)
.
Η δε λύση που ζητάμε δεν είναι ένας ακριβής τύπος αλλά "ασυπτωτικός".
Τέτοιες ασυμπτωτικές εκτιμήσεις είναι καλομελετημένες. Συνήθως η τελική απάντηση αυτού που ψάχνουμε εκφράζεται είτε ως Τ(n) = Ο(g(n)) είτε ως Τ(n) = Θ(g(n)), όπου g θετική συνάρτηση που την προσδιορίζουμε εμείς.
Το Ο(g(n)) και το Θ(g(n)) που έγραψα είναι συντομογραφία, αντίστοιχα, των φράσεων
"υπάρχει θετική σταθερά c με Τ(n)

cg(n) για κάθε αρκούντως μεγάλο n" ή "υπάρχουν θετικές σταθερές c, d με dg(n)

Τ(n)

cg(n) για κάθε αρκούντως μεγάλο n" .
Ελπίζω να λύθηκε το μυστήριο.