Θεωρώ σύνθεση αντιστροφής με δύναμη 1 και συμμετρίας ως προς το

.(Το 1 δεν έχει σημασία,απλά είναι πιο κομψό).Αυτός ο μετασχηματισμός μετατρέπει τους κύκλους-γραμμές σε κύκλους-γραμμές.Συγκεκριμένα,οι ευθείες

γίνονται κύκλοι που περνούν από το

και το

.
To

γνωρίζουμε που βρίσκεται, ενώ το

μπορεί να κατασκευαστεί κλασικά.Επιπλέον,επιλέγοντας ένα τυχαίο σημείο σε κάθε μια απ' τις

και βρίσκοντας
τα αντιστροφοσύμμετρά τους (κλασικά) προσδιορίζουμε τους κύκλους-αντιστροφοσύμμετρους των ευθειών.
Μια ευθεία

που περνάει από το

μετατρέπεται στον εαυτό της, ενώ για τα

ισχύει

και άρα αναζητούμε το μέγιστο του

.
Το πρόβλημα τώρα ανάγεται στο να βρούμε τμήμα μέγιστου μήκους με άκρα στους δύο κύκλους που να περνάει από το

.Τα τρίγωνα

(για διάφορα

) είναι όμοια (spiral similarity) και επομένως το μέγιστο του

επιτυγχάνεται όταν επιτυγχάνεται το μέγιστο των

,δηλαδή για

αντιδιαμετρικά στους δύο κύκλους ως προς το

.
Συνοψίζοντας, για να βρεθούν τα

του προβλήματος λειτουργούμε ως εξής:Επιλέγοντας τυχαία σημεία στις πλευρές της δοσμένης γωνίας και φτιάχνοντας τους αντιστροφοσύμμετρους κύκλους των ευθειών,βρίσκουμε το αντιστροφοσύμμετρο του

(είτε κατασκευάζοντάς το είτε βλέποντας που κόβει ο ένας κύκλος τον άλλο) και έπειτα πάιρνουμε τα αντιδιαμετρικά του

ως προς τους 2 κύκλους.Αυτά τα σημεία είναι τα

και παίρνοντας τα αντιστροφοσύμμετρά τους παίρνουμε τα ζητούμενα

.
Να σημειωθεί ότι το κλειδί στην ουσία είναι ότι με την αντιστροφή κατασκευάζουμε το μήκος που ζητάει η άσκηση(

) κάτι που δίνει μια πολύ ευκολότερη αντιμετώπιση.(μόλις συνειδητοποίησα ότι είναι εκτός φακέλου...Παρόλα αυτά μπορεί να τροποποιηθεί).