Ας δούμε πρώτα την εξίσωση

.
Αυτή γράφεται ισοδύναμα:

.
Επειδή

από την

προκύπτει ότι

Επίσης, έχουμε ότι

Διακρίνουμε δύο περιπτώσεις:

Αν

τότε

οπότε:
και προκύπτει το ζεύγος

, το οποίο επαληθεύει τη δοσμένη εξίσωση.

Αν ο

δεν διαιρεί τον

τότε

οπότε υπάρχει θετικός ακέραιος

τέτοιος, ώστε

Αλλά τότε, η σχέση

δίνει ότι
και άρα

.
Θεωρώντας τη

ως δευτεροβάθμια εξίσωση με άγνωστο τον

, έχουμε ότι η διακρίνουσά της
πρέπει να είναι τέλειο τετράγωνο ακεραίου. Αλλά είναι:

για

και

για κάθε θετικό ακέραιο
Αν

τότε έχουμε ότι

πράγμα άτοπο. Άρα, είναι
οπότε
Έτσι, έχουμε ότι

οπότε η σχέση

δίνει ότι

και άρα
Συνεπώς, προκύπτει το ζεύγος

, το οποίο επίσης επαληθεύει τη δοσμένη εξίσωση

.
Η εξίσωση

αντιμετωπίζεται όμοια. Ισοδύναμα, γράφεται

.
Επειδή

από την

προκύπτει ότι

Επίσης, έχουμε ότι
Αν

τότε

και

οπότε

που αντιβαίνει στην

.
Επομένως,

οπότε υπάρχει θετικός ακέραιος

τέτοιος, ώστε

Αλλά τότε, η σχέση

δίνει ότι
και άρα

.
Θεωρώντας τη

ως δευτεροβάθμια εξίσωση με άγνωστο τον

, έχουμε ότι η διακρίνουσά της
πρέπει να είναι τέλειο τετράγωνο ακεραίου. Αλλά είναι:

για

και

για κάθε θετικό ακέραιο
Αν

τότε

άτοπο.
Αν

τότε

και

οπότε

άτοπο.
Αν

τότε

και

οπότε
Για

προκύπτει

που είναι αδύνατο. Άρα, η εξίσωση

έχει τη μοναδική λύση
