Συμφωνώ με τον Αντώνη και το Δημήτρη, καθώς και με το συμπληρωματικό μήνυμα του Κώστα.
Θέλω να γράψω δυο λόγια γι αυτήν την άσκηση.
Δίσταζα πολύ καιρό να την αναρτήσω, σκεπτόμενος μήπως προσβάλλω το μέγεθος της προσφοράς του Θ. Καζαντζή. Είναι στο βιβλίο του:
Πιθανότητες, έκδοση Μαθηματική Βιβλιοθήκη, 1995.
Όπως διάβασα σε άλλη συζήτηση, το λάθος μπορεί να έχει διδακτικό χαρακτήρα. Η συζήτηση που προηγήθηκε (και εύχομαι να συνεχιστεί), το αποδεικνύει.
Με κάθε σεβασμό στην προσφορά του Δάσκαλου, να επισημάνω ότι 10 χρόνια μετά, εξακολουθούμε να συζητάμε, να αναφερόμαστε και να παραπέμπουμε στο έργο του!

- Pithanothtes.png (20.3 KiB) Προβλήθηκε 5502 φορές
Στην λύση της
αμφισβητώ το ότι είναι ισοπίθανα τα ενδεχόμενα ω1, ω2, ω3, όπως περιγράφονται (επειδή για το ενδεχόμενο αγόρι-αγόρι γίνεται διάκριση μικρότερο, μεγαλύτερο, ενώ για το ενδεχόμενο αγόρι-κορίτσι δεν γίνεται).
Πιστεύω ότι θα έπρεπε να γίνει η τροποποίηση:
Θεωρούμε τα ισοπίθανα και ασυμβίβαστα ενδεχόμενα:
ω1 = {Δύο αγόρια, την πόρτα ανοίγει το μεγαλύτερο αγόρι).
ω2 = {Δύο αγόρια, την πόρτα ανοίγει το μικρότερο αγόρι).
ω3 = {Μικρότερο παιδί αγόρι, μεγαλύτερο παιδί κορίτσι, την πόρτα ανοίγει το αγόρι).
ω4 = {Μικρότερο παιδί κορίτσι, μεγαλύτερο παιδί αγόρι, την πόρτα ανοίγει το αγόρι).
Α = {Δύο αγόρια}. Α = ω1 U ω2 και ω1 ∩ ω2 = Ø.
Τότε Ρ(Α) = Ρ(ω1) + Ρ(ω2) = 0,5.
Εναλλακτικά, προτείνω την εξής λύση:
Ο Δειγματικός χώρος είναι: Ω = {α΄Α, α΄Κ, κ΄Α, κ΄Κ, αΑ΄, αΚ΄, κΑ΄, κΚ΄},
όπου α: πρώτο παιδί, αγόρι, κ: πρώτο παιδί κορίτσι, Α: δεύτερο παιδί αγόρι, Κ: δεύτερο παιδί κορίτσι και με τόνο συμβολίζουμε το παιδί που ανοίγει την πόρτα.
Επειδή είναι γνωστό ότι είναι αγόρι το παιδί που ανοίγει την πόρτα, ο δ.χ. περιορίζεται ως εξής: Ω΄ = {α΄Α, α΄Κ, αΑ΄, κΑ΄}.
Το ενδεχόμενο να είναι και το άλλο παιδί αγόρι, είναι: Β = {α΄Α, αΑ΄}, οπότε, έχει πιθανότητα 0,5.
Είναι αρκετά λεπτό το θέμα, όμως με παραξένεψε εξ αρχής το παράδοξο του αποτελέσματος.
Θέτω τα εξής ανάλογα προβλήματα:
Ι) "Αν για δύο ανθρώπους, ξέρω ότι ένας από τους δύο, είναι άνδρας, ποια η πιθανότητα να είναι άνδρες και οι δύο;"
ΙΙ) "Αν για δύο ανθρώπους, ξέρω ότι συγκεκριμένα ο ένας από τους δύο, είναι άνδρας, ποια η πιθανότητα να είναι και ο άλλος;"
Στο πρώτο, επειδή αποκλείεται το ενδεχόμενο "Δύο γυναίκες", η πιθανότητα του ενδεχομένου "Δύο άνδρες" είναι 1/3. Ω = {Α1Γ2, Γ1Α2, Α1Α2}
Στο δεύτερο, αφού γνωρίζω ότι ο ένας άνθρωπος (ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ) είναι άνδρας, έστω (Α1), τότε οι δυνατές περιπτώσεις είναι: Ω = {Α1Α2, Α1Γ2}, οπότε η πιθανότητα να είναι και οι δύο άνδρες είναι 1/2, η πιθανότητα ο άλλος άνθρωπος να είναι γυναίκα είναι 1/2 και βεβαίως η πιθανότητα να είναι δύο γυναίκες είναι 0.
Έτσι και στο αρχικό πρόβλημα, γνωρίζουμε, βλέποντάς το, ότι το συγκεκριμένο ένα παιδί είναι αγόρι, κι όχι γενικά ότι ένα από τα δύο παιδιά είναι αγόρι, οπότε, το άλλο (επίσης συγκεκριμένο) παιδί, θα είναι αγόρι με πιθανότητα 1/2.
Είναι, νομίζω λοιπόν, λογικό, η γνώση του φύλλου ενός (συγκεκριμένου) παιδιού, να μην επηρεάζει τη πιθανότητα του φύλλου του άλλου παιδιού. Π.χ. το φύλλο κάθε επόμενου παιδιού μιας οικογένειας δεν εξαρτάται από το φύλλο του προηγούμενου.
Σχετικό θέμα βρήκα στη "Μαγεία των παραδόξων" του Gardner, σελ. 112, στο "Παράδοξο των παπαγάλων".
Η προτεινόμενη 89 του βιβλίου του Θ.Κ. ταιριάζει με την περίπτωση (2) των παπαγάλων, με πιθανότητα 0,5.
Γιώργος Ρίζος
Υ.Γ. Το ωραίο είναι ότι ξεκινώ λέγοντας ότι θα γράψω δυο λόγια... Πού να ήθελα να γράψω πιο πολλά.
Συγχωρήστε μου την ακατάσχετη πολυλογία. Δεν θα επαναληφθεί (σύντομα).
Αν εκδηλωθεί ενδιαφέρον, θα αναρτήσω σε png το "Παράδοξο των παπαγάλων".