Μεσοκάθετος από σταθερό σημείο...

Συντονιστές: cretanman, Demetres, polysot, achilleas, socrates, silouan

kostas_zervos
Δημοσιεύσεις: 1156
Εγγραφή: Πέμ Μαρ 25, 2010 8:26 am
Τοποθεσία: Κέρκυρα

Μεσοκάθετος από σταθερό σημείο...

#1

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από kostas_zervos »

Δίνεται η συνάρτηση f(x)=\sqrt{x^2+1}+x και (C_f) η γραφική της παράσταση. Το σημείο Μ κινείται στην (C_f) στο 1ο τεταρτημόριο. Έστω Ε η προβολή του Μ στον άξονα x'x και (C_1) ο κύκλος με διάμετρο το ΕΜ.
Με κέντρο το Ε και ακτίνα R=1 γράφουμε κύκλο (C_2) που τέμνει τον (C_1) στα Α , Β και το ευθύγραμμο τμήμα ΕΜ στο Γ.
Η ευθεία ΑΒ τέμνει την (C_f) στο Δ και η ευθεία ΔΜ τέμνει τον άξονα y'y στο Ζ.
Να αποδειχτεί ότι η μεσοκάθετος του ΖΓ διέρχεται από σταθερό σημείο.
Κώστας Ζερβός
Άβαταρ μέλους
ΣΤΑΘΗΣ ΚΟΥΤΡΑΣ
Επιμελητής
Δημοσιεύσεις: 4770
Εγγραφή: Κυρ Μαρ 13, 2011 9:11 pm
Τοποθεσία: Βρυξέλλες

Re: Μεσοκάθετος από σταθερό σημείο...

#2

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από ΣΤΑΘΗΣ ΚΟΥΤΡΑΣ »

kostas_zervos έγραψε:Δίνεται η συνάρτηση f(x)=\sqrt{x^2+1}+x και (C_f) η γραφική της παράσταση. Το σημείο M κινείται στην (C_f) στο 1ο τεταρτημόριο. Έστω E η προβολή του M στον άξονα x'x και (C_1) ο κύκλος με διάμετρο το EM. Με κέντρο το E και ακτίνα R=1 γράφουμε κύκλο (C_2) που τέμνει τον (C_1) στα A ,B και το ευθύγραμμο τμήμα EM στο C.
Η ευθεία AB τέμνει την (C_f) στο D και η ευθεία DM τέμνει τον άξονα y'y στο Z. Να αποδειχτεί ότι η μεσοκάθετος του ZC διέρχεται από σταθερό σημείο.
\bullet Ας είναι M\left( {a,\sqrt {{a^2} + 1}  + a} \right) με a > 0, τότε προφανώς E\left( {a,0} \right) την διάκεντρο των κύκλων \left( {{C_1}} \right),\left( {{C_2}} \right) κέντρων K,E αντίστοιχα κάθετη στον x'x

και προφανώς κάθετη στην κοινή τους χορδή AB θα είναι AB\parallel x'x. Αν είναι F \equiv AB \cap ME τότε από το ορθογώνιο τρίγωνο \vartriangle EAM\left( {\angle EAM = {{90}^0}} \right) \Rightarrow

{\left( {AE} \right)^2} = \left( {EF} \right) \cdot \left( {EM} \right) \mathop  \Rightarrow \limits^{\left( {AE} \right) = R = 1,\left( {EM} \right) = \sqrt {{a^2} + 1}  + a} 1 = \left( {EF} \right) \cdot \left( {\sqrt {{a^2} + 1}  + a} \right) \Rightarrow \left( {EF} \right) = \dfrac{1}{{\sqrt {{a^2} + 1}  + a}} \Rightarrow  \ldots \boxed{\left( {EF} \right) = \sqrt {{a^2} + 1}  - a}.

Έτσι η εξίσωση της ευθείας AB είναι \boxed{\left( {AB} \right):y = \sqrt {{a^2} + 1}  - a}.Η συνάρτηση f\left( x \right) = \sqrt {{x^2} + 1}  + x είναι προφανώς παραγωγίσιμη στο R (πράξεις με παραγωγίσιμες)

με f'\left( x \right) = {\left( {\sqrt {{x^2} + 1}  + x} \right)^\prime } = \dfrac{x}{{\sqrt {{x^2} + 1} }} + 1 = \dfrac{{\sqrt {{x^2} + 1}  + x}}{{\sqrt {{x^2} + 1} }} > 0,\forall x \in R (αφού \sqrt {{x^2} + 1}  > \sqrt {{x^2}}  = \left| x \right| \geqslant  - x,\forall x \in R) άρα

η f είναι γνησίως αύξουσα στο R οπότε αν η ευθεία AB τέμνει την {C_f} θα την τέμνει σε ένα μόνο σημείο.
[attachment=0]2.png[/attachment]
\bullet Λύνω το σύστημα \left\{ \begin{gathered} 
  y = \sqrt {{x^2} + 1}  + x \hfill \\ 
  y = \sqrt {{a^2} + 1}  - a \hfill \\  
\end{gathered}  \right. \Leftrightarrow \left\{ \begin{gathered} 
  y = \sqrt {{x^2} + 1}  + x \hfill \\ 
  \boxed{\sqrt {{x^2} + 1}  + x = \sqrt {{a^2} + 1}  - a}:\left( 1 \right) \hfill \\  
\end{gathered}  \right.. Η εξίσωση \left( 1 \right) έχει

προφανή ρίζα την x =  - a (η οποία όπως είδαμε θα είναι και μοναδική) οπότε {C_f} \cap AB \equiv \boxed{D\left( { - a,\sqrt {{a^2} + 1}  - a} \right)}.

Με {x_D} =  - a =  - {x_F} και {y_D} = {y_F} = \sqrt {{a^2} + 1}  - a προκύπτει ότι τα D,F είναι συμμετρικά ως προς τον άξονα y'y, δηλαδή ο y'y είναι

μεσοκάθετη της DF και με y'y\parallel MF \Rightarrow Z το μέσο της DF \Rightarrow {y_z} = \dfrac{{{y_D} + {y_M}}}{2} = \dfrac{{\sqrt {{a^2} + 1}  - a + \sqrt {{a^2} + 1}  + a}}{2} = \sqrt {{a^2} + 1}  \Rightarrow

Z\left( {0,\sqrt {{a^2} + 1} } \right) \Rightarrow \boxed{\left( {OZ} \right) = \sqrt {{a^2} + 1} }:(2). Από Πυθαγόρειο θεώρημα στο ορθογώνιο τρίγωνο

\vartriangle OCE\left( {\angle OEC = {{90}^0}} \right) \Rightarrow \left( {OC} \right) = \sqrt {{{\left( {OE} \right)}^2} + {{\left( {EC} \right)}^2}}  = \sqrt {{a^2} + 1} \mathop  \Rightarrow \limits^{\left( 2 \right)} \left( {OC} \right) = \left( {OZ} \right) \Rightarrow \vartriangle OZC

ισοσκελές με "κορυφή" το O και άρα η μεσοκάθετη της ZC διέρχεται από το σταθερό σημείο O\left( {0,0} \right) και το ζητούμενο έχει αποδειχθεί.

Στάθης
Συνημμένα
2.png
2.png (34.36 KiB) Προβλήθηκε 460 φορές
Τι περιμένετε λοιπόν ναρθεί , ποιόν καρτεράτε να σας σώσει.
Εσείς οι ίδιοι με τα χέρια σας , με το μυαλό σας με την πράξη αν δεν αλλάξετε τη μοίρα σας ποτέ της δεν θα αλλάξει
Άβαταρ μέλους
Doloros
Επιμελητής
Δημοσιεύσεις: 11065
Εγγραφή: Τρί Αύγ 07, 2012 4:09 am
Τοποθεσία: Ιεράπετρα Κρήτης

Re: Μεσοκάθετος από σταθερό σημείο...

#3

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από Doloros »

Zerbos_stathero.png
Zerbos_stathero.png (26.8 KiB) Προβλήθηκε 420 φορές
Καλησπέρα Κώστα . Που χάθηκες Φίλε Στάθη ; Τώρα σε βλέπω και χάρηκα.
Έστω M(a,\sqrt {{a^2} + 1}  + a) με a > 0 και T η προβολή του D στον οριζόντιο άξονα. Για ευκολία πράξεων έστω \boxed{k = \sqrt {{a^2} + 1}  + a} δηλαδή M(a,k) Από το ορθογώνιο τρίγωνο BEM έχουμε :
E{B^2} = EN \cdot EM \Rightarrow 1 = EN \cdot k \Rightarrow \boxed{EN = \frac{1}{k}} και άρα \boxed{EN = \sqrt {{a^2} + 1}  - a} .
Έτσι οι συντεταγμένες του D προκύπτουν από τη λύση του συστήματος : \left\{ \begin{gathered} 
  y = x + \sqrt {{x^2} + 1}  \hfill \\ 
  y =  - a + \sqrt {{a^2} + 1}  \hfill \\  
\end{gathered}  \right. \Rightarrow \boxed{D( - a, - a + \sqrt {{a^2} + 1} )} . Αφού τώρα OE = OT από το τραπέζιο DTEM με διάμεσο την ZO έχουμε : ZO = \displaystyle\frac{{DT + ME}}{2} = \sqrt {{a^2} + 1} \,\,\,(1) .
Αλλά και OG = \sqrt {O{E^2} + E{G^2}}  = \sqrt {{a^2} + 1\,\,} \,\,\,(2) .Από τις (1)\,,\,\,(2) προκύπτει ότι η μεσοκάθετος του ZG διέρχεται από την αρχή των αξόνων.

Φιλικά Νίκος
kostas_zervos
Δημοσιεύσεις: 1156
Εγγραφή: Πέμ Μαρ 25, 2010 8:26 am
Τοποθεσία: Κέρκυρα

Re: Μεσοκάθετος από σταθερό σημείο...

#4

Μη αναγνωσμένη δημοσίευση από kostas_zervos »

Πολύ ωραία... :clap2:

Θα ήθελα να συμπληρώσω κάτι το οποίο αναδιεκνύει και μια ιδιότητα της C_f.
Θα χρησισμοποιήσω το σχήμα του Νίκου.

Αν η τετμημένη του D είναι b τότε f(-a)=\sqrt{a^2+1}-a=NE=DT=f(b) και επειδή η f είναι γνησίως αύξουσα θα έχουμε ότι b=-a και EN\cdot EM=1 \Leftrightarrow f(a)\cdot f(b)=1 .

Άρα έχουμε f(a)\cdot f(b)=1 \Leftrightarrow b=-a.

Δήλαδή τα σημεία της C_f με αντίστροφες τεταγμένες έχουν αντίθετες τετμήμένες.

Τέλος θα ήθελα να προσθέσω τρία ακόμη ερωτήματα για την C_f τα οποία βάζω και στο φάκελο του Καθηγητή γιατί δέχονται σχετικά σύντομη λύση με λίγο παραπάνω γνώσεις...

Έστω Μ τυχάιο σημείο της C_f.

α)Να αποδειχτεί ότι η εφαπτόμενη της C_f στο Μ σχηματίζει με τις ασύμπτωτές της τρίγωνο με σταθερό εμβαδόν.

β)Αν ο κύκλος κέντρου Ο και ακτίνας \displaystyle \rho=\sqrt[4]{5} τέμνει την διχοτόμο της αμβλείας γωνίας των ασυμπτώτων της στα Κ , Λ , τότε ισχύει ότι MK-M\Lambda= σταθερό.

γ)Αν \theta η αμβλεία γωνία των ασυμπτώτων της , τότε \displaystyle\tan\frac{\theta}{2}=\phi (Χρυσή τομή).
Κώστας Ζερβός
Απάντηση

Επιστροφή στο “Άλγεβρα - Θεωρία Αριθμών - Συνδυαστική (Seniors) - Παλαιότερες Συζητήσεις”

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτήν τη Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης